vrijdag 27 januari 2006

De of Het?

Waar een mens zich niet druk om kan maken..
Liggen er bloggers wakker van de vraag of "weblog" mannelijk of vrouwelijk is?
Ik ben een taalpurist, maar dit is geen levensvraag voor mij.
Desalniettemin (dubbel T, let op) heeft het genootschap "Onze Taal"
zich hier het hoofd over gebroken. Nou is voornoemde zin al krom Nederlands,
als je onvoorzichtig bent breek je hooguit je nek.. Ook geen sinecure, zie Christopher Reeve (Superman)..

Onderstaand citaat vond ik op het wereldwijde web;

De weblog?

"Is het de weblog of het weblog ?
Beide zijn correct; het woord weblog kan zowel het lidwoord de als het lidwoord het krijgen. De weblog lijkt vaker voor te komen.
U bent vrij in uw keuze voor de of het weblog;

bedenk daarbij wel dat deze keuze ook invloed heeft op de verbuiging van bijvoeglijke naamwoorden. Bij de-woorden verbuigen we die: de rode trui, een rode trui en die rode trui; bij het-woorden verbuigen we niet na een: het grote huis en dat grote huis, maar een groot huis . Deze regels gelden ook voor weblog. Kiest u de weblog, dan is het ook een nieuwe weblog; kiest u voor het weblog, dan is een nieuw weblog juist."


Waarvan akte...

Bron: Genootschap Onze Taal
http://www.onzetaal.nl

donderdag 26 januari 2006

Vlucht

Wat houdt me bezig de laatste dagen, om weer een blog erbij te schrijven..?
Het besef dat ik het hier goed heb, met mijn huisje en boompje en beestje(s)?
Ik zat in de trein van Zwolle naar Emmen. Onderweg wordt er aan m'n mouw geschud, ik kijk om en zie het gezicht van een donkere man, ik blijk hem nog begeleid te hebben in mijn "vorige leven" als vluchtelingenwerker. Dat was toen ik mensen uit de cel probeerde te houden in plaats van ze erin te stoppen :-( Gaat goed met hem. Nederlandse vrouw gevonden, nationaliteit gekregen en ook werk. Ik praat even met hem en vervolg weer mijn weg naar de andere coupé.
Daar krijg ik van mijn resigezelschap de vraag om even om te kijken, en kijk in een brede glimlach. G, uit Sri Lanka, inmiddels al negen jaar in Nederland. Helaas wordt de vraag over zijn verblijf negatief beantwoord. Alles geprobeerd, in feite illegaal, maar "gedoogd" en twee opgroeiende kinderen die niets anders kennen dan Nederland. Ik weet me even geen raad met mijn houding. Zoals in de cultuur gebruikelijk is, blijft G. vriendelijk lachen..
Hij moet minstens vier voorgangers van Verdonk hebben meegemaakt.."Sober doch humaan" heette het vroeger, het beleid hier. Helaas hebben "we" nu ff andere prioriteiten..
Hij groet, neemt afscheid en stapt eenzaam de nacht in op een tussenstation...

Rita bedankt..

donderdag 19 januari 2006

"Balans-dag"?




Na een dag werken leeg ik de brievenbus.
Als erfenis van mijn Gereformeerde opvoeding vind ik een verantwoorde omroepgids en de envelop van "Kerkbalans" in mijn bus. Een persoonlijke boodschap van de "collect-tante" T. staat op de achterkant. Ik vreesde haar komst al, niet dat ik niets wil geven (al was 't maar om mijn geweten te sussen), nee, ze heeft een Terriër mentaliteit.. Ik gooi de enveloppe op tafel en ga me met het eten bezighouden. De bel gaat! Voorzichtig trek ik het gordijntje voor de voordeur opzij en zie voornoemde T. staan te trappelen voor de deur.
Even speel ik met de gedachte haar "niet gezien te hebben" maar te laat, ik ben gespot! Nouja in Godsnaam dan maar om het in stijl te houden. Ik zeg; "ik zal het binnen even voor je invullen" en loop naar de kamer. Wat ik al vreesde wordt waar; ik draai me om met de ingevulde strook in mijn hand en loop haar al bijna ondersteboven.. "Je hebt 't toch niet in de keuken liggen??" merkt ze op terwijl ze de keuken binnendribbelt. IJzig merk ik op dat ik "dit liever even aan de deur afhandel".. Ik had 'r niet uitgenodigd.. Voor de volledigheid; eenmaal binnen zal ze met discussies starten en niet weg te branden zijn.. Die ervaring heb ik helaas, dat jullie niet denken dat ik ongastvrij ben..

Na haar de envelop in handen hebben gedrukt en haar met zachte doch besliste drang vanuit de woonkamer naar de voordeur te hebben gedirigeerd wacht ik haar verdere oreren niet af en sluit snel de deur. Ben benieuwd wat ze met "weigeraars" doet..

woensdag 18 januari 2006

Bloggen 2


Daar ben ik weer..eindelijk heb ik door hoe die verrekte template hier werkt..voelde me al een halve digibeet, maar ik heb meer te doen dan codes intikken. Het schijnt nu eindelijk te werken, en bovendien weet ik ook weer hoe ik moet inloggen, toch blond kennelijk ..

Vandaag de tweede vrije dag, thuis opruimen en de noodzakelijke dingen regelen, en hopen dat er leuke post is. Helaas, alleen rekeningen en huis aan huis bladen. Werktuigelijk lees ik ze, ook de column van ene J.S. die een lans breekt voor de plaatselijke "waailappenpartij" Voor de niet-kenners van Gronings dialect (ik beheers het slechts passief voor de goede orde) ; een waailap is iemand die uit zijn nek kletst. Het plaatselijke raadslid is een expert in onderbroekenlol en platvloerse humor, terwijl hij in de raad en daarbuiten mensen slechts schoffeert. Nu heeft hij een bandje laten meelopen tijdens een gesprek met een wethouder, en citeert daar nu naar hartelust uit. Weer een rel..goed, zijn we gewend, niet serieus nemen, eerstvolgende verkiezingen af door de achterdeur en nooit meer over hebben.
Wie schetst mijn verbazing dat de redacteur van voornoemd huis-aan-huisblad het voor hem opneemt en hem afschildert als één van de weinigen die het nog voor de burger opneemt..?
Laat ik vooropstellen dat ik niet zo goed ben ingevoerd in de politiek als onze persmuskiet M, maar deze column vond ik niet erg genuanceerd. Je hart mag dan rechts zitten (politiek gezien) zoals hij zegt, maar ik vind het een slechte beurt voor een journalist. Als er weer eens mensen zijn geschoffeerd en er komen negatieve stukken in het plaatselijke Dagblad, dan wordt er gehuilebalkt dat er een "hetze" wordt gevoerd.. ZUCHT! Ik kan me sommige mensen voorstellen die het allemaal erg kleinzielig en knullig noemen, waar gaat het nou over?
Als iemand dan ook nog de veelbelovende deun "Kiek kiek, dat is Emmer politiek" opneemt is het bij mij even teiltjeswerk...

maandag 16 januari 2006

Daten!



Zoals de meeste mensen die mij kennen wel weten zijn mijn schreden op het liefdespad wankel. Ik heb al heel wat kilometers op de electronische snelweg afgelegd, ben een ervaren chauffeur wat dat betreft, maar wat daten betreft loop ik nog steeds met een gigantische blauwe "L" rond.. als in dat bordje op lesauto's dus..
Na een korte bevlieging onlangs, waar ik inmiddels wel zo'n beetje overheen ben, heb ik mezelf weer bij diverse datingsites ingeschreven. Het aantal is beperkt gebleven, ik heb twee geselecteerd die ik serieus vind. Het is opvallend wat je allemaal tegenkomt. Ik ben niet wanhopig, maar er zijn er bij waarvan je denkt; "wat wil jij nou eigenlijk?".. Er zijn dames die het "Pixifoto-stadium" amper ontgroeid zijn. Voor de niet-kenners; dat was een fotoservice die kinderen op een aankleedkussen of een velletje portretteerde voor de trotse ouders/grootouders. Tot mijn spijt hangt er nog één bij m'n oma..bolle kop enzo.
Maar dat terzijde; dames laten zich "kieken"met zwoele blikken, liggend op een bed of iets dergelijks. Hoewel het oog ook wat wil, gaan er bij mij dan alarmbellen af. Een vriendin van me noemt het "zaadvragende ogen", wat ik wel een treffende omschrijving vind. Hun hoogste goed is "goede gesprekken" en dergelijke, maar mag ik daar m'n twijfels bij hebben?
Ook krijg ik aangereikt dat ik maar eens lid van een vereniging of zo moet worden, dus heb al info van de sjoelclub aangevraagd.. Nee..alle stokheid op een gekje, ik heb de hoop nog niet opgegeven, maar wil wel wat serieus..Als je ziet wat een gedoe je hebt met een relatie c.q. verkering om een oud woord te gebruiken..Dan blijft deze jongen voorlopig lekker single..
Hoewel; ik heb nu mailcontact en de SMS fase is inmiddels ingegaan,maar ook dat heb ik eerder meegemaakt, dus zegt niks, en ik ben erg kritisch wat dat betreft.. "It's got to to be perfect" om een oud liedje te quoten.. Wordt ongetwjfeld vervolgd!

zaterdag 14 januari 2006

Bloggen!!


Ook ik ga mee met de stroom en ben een blog begonnen.
Vrij naar de eerste blogger van Nederland, de onovertroffen Wim de Bie, die zijn blog "Bieslog" doopte, lag het voor de hand om mijn blog "Miesblog" te noemen.
Volgens mij is het gebruikelijk om je eerst voor te stellen. Ik ben Michel, "Mies" voor vrienden en bekenden, 39 lentes jong :-) en single. Wonen doe ik in Emmen, aan de voet van het woeste Hondsrug-gebergte. Werken doe ik ook, zo'n 36 uur per week op verschillende locaties en tijden, ook 's nachts. Schatrijk word ik er niet van, en twee keer per jaar op vakantie lukt ook niet, maar als ik mijn zorgtoeslag opspaar lukt dat misschien dit jaar. Moet ik wel zorgen dat ik niet met mijn fiets crash of andere stunts uithaal, want de kleine hoekjes waar de ongelukken in zitten weten mij prima te vinden :-( De vorige crasch kostte achteraf gezien € 36,- waarvoor het stuurmechaniek door fietsenmaker de Vries geheel vervangen is, en je krijgt nog gratis "wind in de banden" ook..
Dus; wie döt mij wat vandage! Om met Lohues te spreken..

Politieke bespiegelingen zijn ook "in" op blogs. Wel of niet naar Afghanistan, vlees noch vis, dreigen met een crisis, een hoop tussen de klippen door gelaveer..erg vaag, wat moet de burger ervan vinden? Die stemt weer op protestpartijen vrees ik. Ben nu wel "om" en vind dat ze moeten gaan, al zit ik met één ding; als we Bin Laden pakken, of zijn Taliban vrienden, en ze gaan naar Guantanamo Bay waar ze de rest van hun leven in oranje overalls naar country muziek moeten luisteren..waar sta ik dan??