Afwijzing

Vandaag had ik eindelijk de langverwachte enveloppe van de politie binnen.
De hele dag gonsde het al; "die heeft een gesprek gehad en die krijgt er nog één.."
Ik scheurde de enveloppe open in de hoop op een uitnodiging en las meteen dat het een afwijzing was. De reden is mij een groot raadsel; "in vergelijking met andere kandidaten voldoet u in mindere mate aan de eisen van opleiding, ervaring en motivatie" Deur dicht.
Ik werk al 4 jaar in deze diensten, vind het leuk en ben gemotiveerd, bovendien heb ik alle papieren en nog meer dan nodig is. Ik snap er geen bal van. Ben teleurgesteld en vind het vaag.

Morgen dus maar een telefoontje naar P&O en een gesprek met de chef, ik wil weten waarom ik niet voldoe. Ik heb een dijk van een brief geschreven maar kennelijk niet goed genoeg?
Dat ik niet eens voor een gesprek word uitgenodigd begrijp ik echt niet.

Ten strijde dus.. wordt weer vervolgd..Ik ga nog even balen als jullie me toestaan..
In zak en as of bij de pakken neer zit ik niet, maar ik leg me er nog niet bij neer..

'K zag zes beren..

..Nee geen broodjes smeren..

In de plaatselijke supermarkt heeft een koekjesfabrikant een complete stellage opgebouwd midden in de winkel. Zes beren met koksmutsen op staan er in een futuristisch uitziende fabriek koekjes te bakken, terwijl ze tevreden een "pom pom" liedje laten horen en hun kop en pootjes bewegen alsof ze druk aan het werk zijn. Ernaast een geïmproviseerde tafel met kleurpotloden en kleine stoeltjes waar de kids zich kunnen vermaken. Ik heb er even naar staan te kijken. "Vroeger" ik zal een jaar of drie, vier zijn geweest, was er in het dorp een bakkerij met een etalage waarin een soortgelijk geval stond. Een lachende bakkerspop die vrolijk zijn hoofd bewoog en voorbijgangers met brede armgebaren toewoof alsof hij zeggen wilde "kom binnen!"

Ik vond het als klein ventje fascinerend en moest met flinke aandrang erbij weggesleurd worden; ik kon er uren naar kijken.. Jaren niet aan gedacht en bijna vergeten. Tot ik de "fabriek" bezig zag. In een flashback zag ik mezelf weer voor de etalage staan.

Gek toch, hoe die herinneringen opeens weer boven komen..

De kassabediende gaf toen ik het vroeg wel toe dat hij het ge -"pompom" niet eens meer hoorde. Als hij 's morgens met werken begon had hij wel iets over zich van "kan dat ding niet uit?"

Maar uiteindelijk viel het niet eens meer op..

Lente?

Het valt tegen vandaag met het weer. Ik had al de lente in mijn hoofd.

Wakker worden en de merels tekeer horen gaan. Het is een typisch geluid (een nieuwe lente, een nieuw geluid?) dat alleen in het voorjaar te horen is. Mijn favoriete jaargetijde.
Ik had het er gister nog met de buurman over; het is erg groen om ons heen.
Ik heb boomklevers en andere exoten gehad die het pindasnoer gevonden hadden.
Ook heb ik hier eens gezeten met alle ramen open en de vogels die vanuit de boom achter mijn flat nieuwsgierig toekeken hoe ik ze opzocht op internet om vervolgens een virtueel duet te zingen d.m.v. een vogelsite met merelgeluiden. De beestjes hoorden een concurrent en deden hun best er bovenuit te komen.

Gister met prachtig weer (alleen een koude wind) even het centrum in geweest op de fiets.
Ik werd verwacht in huize A. voor de verjaardag van "kleine zus" die 11 was geworden.
Ook A. in de bloemetjes gezet met narcissen en hyacinten. Ze heeft groene vingers; de orchidee die ik in november voor haar verjaardag meenam doet het nog uitstekend!

Vandaag valt het tegen met het weer en is het buiten grijs en kil. Er wordt weer vorst voorspeld volgende week. Dat wordt weer coltruien sjaals en wanten als ik op straat mag lopen autootjes pesten. Ach..het is pas februari.. Terwijl de krokussen opkomen en de narcissen en tulpen ook hun kop boven de grond steken gaat het weer vriezen. De eerste eendagsvliegen pestten me al gistermiddag. Natuur van slag? Ik weet het niet zo net. Zo gaat het bijna elk jaar.
Elk jaar wil ik er ook met volle teugen van genieten en elk jaar vind ik me weer terug als het al volop zomer is. De narcissen moeten eind maart wel bloeien in de gemeente-perkjes, want dat is traditie. Het illegaal plukken van de bloemen toen ik een jaar of 8 was is een familie anekdote die ik nog wel eens vertel. Hoop dat het voor de sollicitatie bij de sterke arm niet uitmaakt :-)

Ik ga maar eens in huis wat aan het huishouden doen na eerst een bak snert te hebben genuttigd. Nu mag het nog, voordat de lente echt uitbreekt...

Sollicitere! (2)

De deadline verliep vandaag. Solliciteren bij de "sterke arm".

Al jaren ben ik met arrestantenverzorging bezig, ze noemen me ook wel "bewaarder",

want wie wat bewaart die heeft wat, en dat is een handige eigenschap in een cellenblok..

De politie neemt het project volgend jaar weer terug van mijn eigen werkgever en heeft een vacature opengesteld. Gisteravond nog tot laat zitten typen, en uiteindelijk een mooie brief inelkaar gezet, en een CV bijgevoegd. Leve de e-mail, geen data met poststempels meer.

Een druk op de knop en mijn brief vloog cyberspace in. Ik ging tevreden een biertje halen en hoorde de e-mail aankondiging uit de speakers klinken. Nee hè..ja hoor, de mail was onbestelbaar teruggekomen.. Rondgebeld; aan het adres kon het niet liggen.

Shit..uitprinten dan maar. Ik mocht het vandaag nog bij P&O brengen. Gelukkig werkte ik vanmorgen op hetzelfde bureau als waar die afdeling gevestigd is, dus een kwestie van de lift naar boven nemen en de brief en het CV (in een keurige snelhechter gebonden) aan te bieden aan de personeelsman van dienst, die het met een ongeïnteresseerd knikje aannam.

Mission accomplished..Verder een drukke dienst gehad, Het was half drie voor ik het in de gaten had.. Overigens bleek de verkeerde mailbezorging eraan te liggen dat ik één letter vergeten was, dus bij de tweede poging lukte het wel. Foutje.. De brief op ouderwets papier geprint was een backup; zo ben ik zeker dat 'ie binnen is gekomen.

De voornoemde date afgelopen vrijdag was gezellig, een leuk contact erbij.

Leuk dat ik weer eens met iemand op niveau kon praten over wat me beweegt.

Het duimen voor een "schot in de roos" mag nog steeds, maar het zal weer even duren en zeker enkele dates. Dat je op één lijn zit is leuk maar geen garantie voor de toekomst.

Ik ga vrolijk verder..

Duimen voor de baan mag zeker, en gezien de brief verwacht ik zeker een uitnodiging..

Wordt vervolgd dus!

Beslommeringen

Na een enerverende dag gister was het vandaag goed uitslapen.

Er van uitgaande dat ik om half drie moest beginnen, schrok ik wakker van mijn mobiel om een uur of acht gistermorgen. Collega die zich afvroeg waar ik bleef. Vaag. Na wat gesteggel de chef aan de telefoon. Ik moest opdraven voor een parkeerdienst. Had ik al twee van gedraaid de dagen ervoor, met als gevolg hevig protesterende voeten toen ik thuiskwam en een venijnig opgezette rechter teen de volgende ochtend. Er was geen helpen aan; de fout lag uiteraard bij mij en dus kon ik mijn nest uit. Gelukkig werd ik opgehaald door een collega. De rest van de dag veel rondgereden en voornamelijk de parkeerpleinen meegenomen om niet teveel te hoeven lopen. Balen dus. Intussen op de kazerne de buien-ontwikkeling doorgenomen in de hoop dat het een puinhoop zou worden en we vroeg naar huis konden, want de motivatie was ver te zoeken. Het weeralarm viel erg mee, en ik mocht om vijf uur mijn biezen pakken toen het ook in Assen ging sneeuwen. Gelukkig was de puinhoop te overzien, en het meeste is al weg nu.

Thuisgekomen hing er een briefje aan de voordeur; of ik vandaag thuis wilde blijven om de deur open te doen voor de schilders die het trappenhuis aan het schilderen zijn. Ik ben gelukkig niet wakkergemaakt door de deurbel vanmorgen; met de pillen die ik voor m'n pootje slik heb ik geslapen als twee blokken..

De deuren beneden zijn geel en rood geworden. Helaas is de verkeerde kant van de flat voor geel ingepland; mijn deur wordt denk ik rood. En ik ben zo gek op geel.. Al met al heb ik hier nog geen schilders gezien..en ik moet nog wel het centrum in voor boodschappen. Als ik de schilders tegenkom moet ik ze maar even m'n nummer geven. De schaftkeet beneden zit potdicht, weet niet eens of ze in de buurt zijn..

Oja..vanavond een date..duimen mag !

Een misverstand

MSN pingelt. Een vriendin uit het Groningse vraagt wat.


Altijd gezellig om even met haar te kleppen.


"Jij hebt een talenknobbel hè?"


"Ja hoezo?"


"Ik had goede zin vandaag..ken jij het franse kinderliedje Alouette?"


"Jawel"


De aap (of liever gezegd de vogel) kwam uit de mouw. Ze had de hele dag blij van zin het liedje lopen zingen tijdens de afwas en de huishoudelijke taken.."Zo'n vrolijk liedje" zegt ze..

Tot ze erachter kwam wat het betekende. Een Alouette is niet alleen een helikopter maar ook een leeuwerik. Nu is dat niet wereldschokkend, maar de fransen hebben een reputatie hoog te houden als sijsjeslijmers en "vogelliefhebbers" en dan gaat het niet om kijken en tellen, maar om netten, brute schietgeweren en dooie of levende lokvogels, en zijn niet vies van een vogeltje op het bord. En dan bedoel ik niet de sla- of blinde vink of een kippetje maar beschermde zangvogels. Hoe exotischer hoe beter.

L'Europe? Je m'en fou!.. Hoezo Europese richtlijnen?

Waar wil ik heen beste lezers?

Ze had niet door wat de tekst betekende..

"Alouette, gentille alouette,
Alouette, je te plumerai"

Vriendin kende de betekenis van "plumerai" niet..
"Plumerai" komt van "plumer" en dus betekent "je te plumerai" "Ik zal je plukken"
Zij meende dat het iets van "aaien" of "liefkozen"betekende..

Ik heb haar wreed uit de droom geholpen en aangeraden een donatie te doen
aan de Partij voor de Dieren om haar acute gewetensnood af te kopen..

Terwijl ik haar ernstig toesprak op MSN
lag ik in feite dubbel over mijn toetsenbord..
Gemeen misschien? Vogels plukken is pas gemeen..

ze zal het nog lang moeten horen..

Zorg dat je d'r bij komt..

Daar ben ik dan weer. De geruchten over mijn "verdwijnen" of instorten zijn zwaar overdreven.. Ik had weer een blog-dipje. Bovendien verdween de concept-blog van vanmorgen op mysterieuze wijze uit mijn PC. Nog even onder en achter het computermeubel gekeken..maar nee.. Het raampje uit vrees ik...als iemand 'm vindt.. zorg er goed voor.. Verder heb ik me laten voorlichten over een baan bij de arrestantenzorg; de sterke arm wil alles per 2008 intern hebben en de collega's en ik werden nadrukkelijk uitgenodigd te solliciteren. Ik ga een stevige brief schrijven, en laat me niet gek maken door collega's die bang zijn voor de sporttest. De lat kan vast niet zo hoog liggen als voor die van de straatagent in spé. We zien wel. Er was een hoop goud-galon en een hoog bobo gehalte bij de voorlichting. Leuk schouwspel.

Na 2 nachtdiensten en 1 vroege was mijn ritme op de hobbel. Mijn gezondheid ook een beetje. Nu kan dat te maken hebben met het feit dat ik voor het bureau op de foto moest voor een artikel in de krant a.s. maandag, i.v.m. het feit dat ons bedrijf 10 jaar bestaat. In overhemd en in de kouwe wind die om het bureau gierde. Ook werd ik gister "gemarteld" door de GGD, en een gestresste zuster die mij een Hepatitis vaccinatie toediende. "Ik loop achter, snel mouw omhoog!" Zu Befehl.. De spuit kwam tevoorschijn..Slik.. Gelukkig de laatste in de serie en ik kan 10 jaar lang onbezorgd naar donker Afrika..

"Jaa.." Daar zat 'ie. "One Hundred and Eighhtyyy" mompelde ik. Barney had het niet kunnen verbeteren.

Bull's Eye. Zuster kon er niet om lachen..stresskip. Nu ben ik wel prikken gewend..ben ook bloeddonor, maar deze was gemeen. Met een stijve linkerarm is het vervelend werken. Gelukkig is dat al weer veel beter nu.

Mijn roostervrije weekend ingeluid met uitslapen en op bezoek gaan in Groningen bij een vriendin. Daarna nog even de binnenstad in.. "Da's geen doun jao met dat cirkeloatieplan!" .. De auto in de garage en de stad in gelopen..even de kop in de wind. Dezelfde zwervers en paradijsvogels als altijd..en een bekende junk die bedelde voor een bed in het slaaphuis.. Hij herkende me gelukkig niet.. Pathé bood weinig leuke films en filmhuis Images in de Poelestraat bood niet de film die ik graag wilde zien.

Na een bezoek aan de Chinees snel weer huiswaarts.. bankhangen..dvd kijken..

Goed weekend en tot blogs!

Laat mij maar lopen..

Vandaag was weer eens een ouderwetse parkeerdienst-dag. Ik begon al laat, om half één, terwijl ik om één uur in Assen werd verwacht. Met een beetje doorrijden lukte het echter op tijd te komen. Ik had er wel zin in. Helaas werd het halverwege de rit beestenweer, en bij regen valt er niet te schrijven. Gelukkig ging de vroege dienst op tijd naar huis. We konden een dienstauto meenemen. Zo konden we de diverse parkeerplaatsen afrijden en een controleronde doen, en dan weer naar de volgende.De regen hield op, en met dikke sokken en een warme coltrui ging het best. Met mijn pootje dat gelukkig minder pijnlijk wordt, een voordeel.
Helaas begonnen mijn voetzolen erbarmelijk te klagen na een uurtje lopen. Bij het uittrekken merkte ik dat de door noeste handarbeid van de podotherapeut vervaardigde steunzolen nog in mijn andere schoenen zaten. De dienstschoenen had ik glimmend gepoetst en te drogen gezet, en vergeten de zolen te "transplanteren" vanuit mijn gewone schoenen. Auw..
Tijd voor pauze; de chinees aan de Groningerstraat verkoopt "minimenuutjes" voor € 4,50.
Twee gerechten naar keuze en bami of nasi erbij. Smullen.. De collega doet lekker mee.
Beste porties voor die prijs, en klaar in een oogwenk.

Vol goede moed beginnen we weer. Op een winkelplein zie ik een auto die bijna een half uur te laat is en waarvan de bestuurder een paar grijpstuivers in de automaat gegooid heeft.
Ik besluit te gaan schrijven als de bestuurder (V) terugkomt en een grote scène schopt.
Ik laat haar uitrazen en herinner me mijn examen "bekeuringsgesprekken". Hummen, knikken, begripvol zijn. Als ik mijn argumenten uiteen wil zetten gaat ze er dwars doorheen en overheen. In de stress gooit ze zelfs de auto uit de versnelling en ramt bijna een andere auto. Ze stapt in, al tetterend. Ik merk dat ik hier niet aan hoef te beginnen en schrijf de bon uit.
Foeterend scheurt ze weg..ik zucht eens en vervolg mijn weg. Moet nog leren dat het "tegen het uniform gericht is" maar het werd me wel te persoonlijk. Dat ik niet achter bomen sta en "argeloze burgers" bespring om maar te schrijven wil er niet in..
Na nog een rondje is het klaar en kan ik eindelijk naar huis..

Morgenochtend mag ik meteen weer opdraven. Denk dat ik na twee van die diensten niet veel meer te koop heb... Nouja, komt het luie zweet er eens uit tenminste..

Pompen of verzuipen

Ik mocht vandaag mijn fotografische talenten botvieren op een perspectief dat ik niet dagelijks zie. Zoals bekend staat het hier in de buurt regelmatig blank als er een stortbui valt.
In de jaren '80 is de straat opengebroken en ik kan me herinneren dat er toen grote betonnen elementen in de grond werden gezet. Overstromingen zouden uitblijven.
Mooi niet; bij de eerstvolgende hoosbui kwam de buurjongen op zijn surfplank voorbijdrijven.

Nog steeds is de ellende niet van de baan. Terwijl achter mijn flat de zandzakken tevoorschijn werden gehaald stroomden meer richting centrum de kelders onder. Zo ook bij m'n ouders.
Vandaag kreeg ik de vraag om de opening waar het water doorheen komt te fotograferen.
De kruipruimte stroomt onder en de kelder volgt. De pijpen kunnen het niet aan, ofschoon ze van degelijke "Steenwieker" kwaliteit zijn. Het was vandaag niet zo nat, dus kon ik in slechts een milimeter water staan. Als je door de straat fietst waar m'n ouders wonen, zie je nog laat licht branden bij de technische buren; nachten worden doorgehaald met ingewikkelde computerberekeningen en bestektekeningen; waar komt het water vandaan en wat doen we eraan?

Het crisiscentrum werkt door en er schijnt regelmatig topberaad te zijn. Misschien kunnen ze ZKH een mailtje sturen; hij schijnt alles van waterbeheer te weten, en zo komt er nog eens wat interessants door de straat en aan de deur. Hij vindt het vast een uitdaging, mocht het niet lukken dan is Oranje daar vast bitter over..

Spoor-Zoeken

Zoals al vermeld was het de bedoeling dat ik zondag naar Amsterdam zou afreizen voor de verjaardag van mijn zus. Vlak na het afronden van het vorige blogje kreeg ik telefoon; ik werd opgehaald met de auto, dus dat scheelde weer een nat pak. Vijf minuten later kwam de auto voorrijden. Intussen had ik de schade al opgenomen aan de auto's bij mijn flat en die van broer M. Vijf auto's moesten het zonder achterruitewisser stellen. Bij mijn weten is de dader ontkomen, je moet maar net geluk hebben dat er een politiewagen in de buurt is..Zaterdagavond is het altijd druk in Emmen, maar goed.

De trein naar Zwolle vertrok volgens plan om 11:35 uur uit Emmen. We zaten relaxt met kranten en babbelden wat. Overstap in Zwolle gaf ook geen problemen; de reis ging "crescendo" tot Amersfoort. Terwijl de trein wegreed klonk een dreigend "ding-dong" uit de luidsprekers.
"De intercity naar Amsterdam CS rijdt maar tot Naarden-Bussum in verband met een stroomstoring" Geen verdere mededelingen..en bedankt.. Amsterdam lag plat. Toch de trein maar gepakt. Intussen snel 0900-9292 gebeld en een aardige dame aan de lijn gekregen.
Ik vertelde dat we in de trein naar Naarden zaten..verwarring.. "Hij gaat niet verder..stroomstoring?" probeerde ik. Het kwartje viel. "Utstappen in Hilversum, omreizen via Utrecht en dan naar Amsterdam" was het advies. Een dik uur langer reizen dus.
Het advies werd me per SMS nagestuurd en ik wierp me op als vraagbaak voor onze coupé.
Al "wappend" kwam ik erachter dat om Amsterdam heen niks meer reed.
Hilversum in zicht, uitstappen. De eerstvolgende intercity pakken was het plan.
"Ding-dong"..Nee hè..? Ja hoor.. rijdt niet.. Wachten.. Intussen een moeder met een dochter ontmoet; dochter moest auditie doen tegen vier uur.. Stress dus..

We besloten maar een patatje te nemen en te wachten. Steeds weer de speakers op het station met ander nieuws. In plaats van Utrecht werd het uiteindelijk toch de trein naar Amsterdam via Weesp en Diemen..Die reed ineens tòch. Ruim een uur te laat liepen we de hoofdstad binnen waar we de bus maar namen omdat we al laat waren, en omdat mijn pootje nog niet meewerkte. Eindelijk konden we aan koffie en kwarktaart aanschuiven. De prijs van de treinreis (1e klas) was een smak geld.. Gelukkig is meer dan een uur vertraging goed voor een vergoeding van de helft van de prijs. (Bijna € 19,-). In Amersfoort dus maar snel drie formulieren gescoord om meteen te incasseren.

Het zal me benieuwen. De vraag "waar zouden we zijn zonder de trein?" kan ik inmiddels overtuigend beantwoorden.. Dank voor het reizen per NS.. We hopen u snel weer te begroeten in onze treinen.. Nou de groeten..

Rust?

De laatste dagen ben in de weer geweest met een ontstoken voetgewricht. Heftig..Kon op een bepaald moment niet eens meer lopen..Ondertussen ben ik al drie dagen op een pillen-trip en slaap ik (tenminste vannacht) als het spreekwoordelijke blok.. Vandaag staat Amsterdam op het program, zus H. is jarig en daar wordt (als NS en de westerstorm het toelaten) een feest georganiseerd en gevierd. Vandaar, en vanwege een slapeloze nacht gister (tot 4 uur wakker en pijnaanvallen) maar eens redelijk op tijd naar bed gegaan vannacht. Ik ben voorlopig ff in de lappenmand dus.

Het is in mijn straat een drukke bedoening op zaterdagavond. Mensen gaan uit hun dak en naar het centrum en hebben daarbij de grootste lol. Herrie dus. Van slapen komt dus weinig.
Om kwart voor één ben ik kennelijk toch in slaap gevallen, want ik schrik wakker van lawaai. Iets valt kapot, ik hoor gebonk en er wordt ergens tegenaan geschopt. Met mijn duffe kop kijk ik uit het slaapkamerraam en zie een man met duidelijke symptomen van de "ziekte van Heineken" een auto onderhanden nemen. Ik kijk beter en zie dat hij al een ruitenwisser in handen heeft. Dan loopt hij verder en ik spring mijn bed uit met de telefoon in de hand.
Door het zijraampje zie ik dat hij bij mijn flat ook twee auto's vernielt. 112 is snel gebeld en ik kan weer een goed signalement geven. "Bovendien is 'ie zo dronken als een lor, kan niet missen" besluit ik. Ik ga weer naar bed, nog een uur allerlei dingen horend. Dan komt de slaap en door de medicijnen is die vast genoeg. Tegen tienen kraait de haan van mijn mobiel en schrik ik wakker. Ik had nog wel tot twee uur kunnen liggen.. Pff.. Nouja ik ga er toch maar uit.

Ik heb de MP3 speler vol muziek en de banden van de fiets vol met "wind" dus ik ga maar eens op reis zometeen. Geluk dat ik vlakbij het station woon, jammer dat het snertweer is.

Ach.. ik hoef niet het hele stuk te fietsen...

Have you ever seen the rain?

Het waait.. niet dat ik daar verbaasd over ben, maar heel Nederland staat op zijn kop.
Na een drietal nachtdiensten wilde ik per sé naar buiten omdat ik nog boodschappen moest doen. De lucht klaarde al wat op en de regen hield zowaar op. Voordat ik het huis uit ga speelt "Have you ever seen the rain" van CCR op de radio.. In mijn hoofd gevolgd door "Riders on the storm" van the Doors.. Muzikaal weer dus ..
Terwijl de Zuidwester storm naar West draaide had het weer even adempauze. Ik ben maar snel op de fiets naar de super gereden en ben nog droog weer overgekomen ook. Thuis eerst even iemand bij de kabeltjes van de video gehad; alles doet weer wat het moet doen, ook het geluid. Gelukkig maar weer.
Leve de digitale TV; met enige weemoed kijk ik naar "Omrop Fryslân" waar een vermetele poging is gedaan met windkracht 10 de Waddenzee over te steken om te kijken hoe het weer op Vlieland is. Bekende koppen (locals) sjouwen met zandzakken en hebben het over hoe "it waar" zal "heave". Ik doe m'n best en volg een groot deel van de Friese berichtgeving. Hersengymnastiek dus. Het lijkt me prachtig om nu op het eiland te zijn en het te zien spoken.. terwijl de "coupure" in de dijk wordt dichtgeschoven en het water de kade opstroomt.
Blij dat ik hier hoog en droog zit, de straat was alweer ondergelopen vandaag, maar alleen vanmorgen op weg van werk naar huis heb ik wat regen gehad. Ik benijd de mensen niet die met dit weer moeten werken.. Toch is het lekker slapen met de storm om het huis en branden hier de kaarsjes alweer en geniet ik van mijn vrije avond..

Vreemde vogels

Ik moest vanmiddag even het centrum in. Redelijk geslaagd in de dingen die ik nodig had liep ik de boekhandel in. Een rij voor de infobalie vertelde me dat ik nog wel even op mijn bestelling kon wachten. Een hoop geneuzel, een telefoon die maar bleef gaan, kortom; voorlopig niet aan de beurt.

Ik pakte een boek uit de stapel over "nieuwetijds kinderen", erg interessant. Ik heb het bijna uitgelezen.. Toen werd het wel tijd om de twee boeken op te halen. Ik had een boek over parkeerbonnen en hoe er onderuit te komen besteld, uit beroepsmatige interesse, je zult de tactiek van de "vijand" toch moeten begrijpen .. Ook "grijsgedraaid" van Maestro Leo Blokhuis gehaald, die moest ik gewoon hebben. De rij was wat minder groot geworden.. Er stond een bontgeklede dame naast me en ik zag opeens iets bewegen in de buurt van de sjaal die ze omhad. Een nieuwsgierig koppie kwam tevoorschijn. Een kuif en een snaveltje..

Huh? dat iemand de hond uitlaat snap ik..maar een parkiet? Tjilp! hoor ik.. het beestje klautert behendig over de sjaal naar de jas en ik blijf maar kijken. "Valkparkieten zijn leuke beesten, maar herrieschoppers" ..meen ik. Deze niet volgens het "vrouwtje".. je moet ze niet de hele dag in een kooi zetten!.. Ja maar meenemen de stad in? Nouja ieder zijn meug; met de Partij voor de Dieren in de kamer krijgen we zometeen "parkieten uitlaatplaatsen" .. Ik mag het beest aaien en mijn vinger wordt vervolgens door een scherp snaveltje aan een onderzoek onderworpen.. "Hij bijt niet echt hoor".. "Nee hoor het voelt ook heel anders!" reageer ik.. Het vogeltje vliegt maar een paar meter en komt altijd weer terug. In Amsterdam heb je een kolonie halsbandparkieten die gewoon in een park leeft. Hier dus al valkparkieten die worden uitgelaten. Het is een vreemde wereld, maar wel grappig.

Ik reken de in ontvangst genomen boeken af en verlaat grinnikend de winkel, terwijl ik me afvraag wie wie nu uitlaat..

Eureka

Soms..heel soms..heb ik het geduld om een eerder klusje dat is blijven liggen aan te pakken. Update op het vorige blogje; met een beetje hulp van een technische vriendin op MSN, en wat geduld en inzicht mijnerzijds is het gelukt om digitale tv aan te sluiten. Zelfs het geluid via de stereo, en de DVD doen het. De video ook, alleen heb ik daar weer geen geluid bij. Geen probleem, dat probeer ik op te lossen als het weer wat lichter is in huis. Mijn flat staat nog, de storm heeft zijn best gedaan maar kennelijk zijn de fundamenten stevig.

Ik begin met zappen en kom de vreemdste dingen tegen.. Een "nuchtere" Bonnie die buiten moet komen spelen en in een erg jaren '80 decor staat te touwtjespringen, en diverse onverstaanbare programma's.. Leuk om te zien, bovendien afwisselend.
Ik ga even genieten en trots op mezelf zijn als u het mij toestaat..

Prutsen

Vandaag moest het gebeuren; ik heb digitale TV genomen en daar een ontvanger voor gekregen. Met wat kabeltjes moest het zo te regelen zijn. Ik was al trots dat ik telefoon en internet kon regelen maar dit is van een andere orde van grootte.
Eerst naar eens door de regen naar een dichtbijzijnde electrozaak. Ontvanger meegenomen en uitleg gevraagd. Lunchtijd. Een herkauwende verkoper stinkend naar pindakaas staat me ongeïnteresseerd te woord. Ben meteen flauw. Ik haal de spullen uit mijn tas en krijg advies; een mooie schakeldoos voor bijna 70 euri meneer!
Dacht het niet.. 6,95 klinkt beter. Ik denk dat ik het wel red. Op de fiets terug en weer door de regen. Mijn humeur is als gevolg van de verkoper al wat gedaald, als ik opeens een noodstop moet maken omdat er een auto van een afrit komt scheuren zonder me voor te laten gaan. Ik mompel "uitkijken sukkel" maar kennelijk kan de chauffeur liplezen want hij stopt en schreeuwt uit het raampje; "kijk uit achterlijke klojo!"
"Pislink" is de term die nu opkomt. Ik heb zin om een deuk in zijn Opeltje te schoppen maar hou me in. Als het rotweer is denken sommige mensen dat ze koning op de weg zijn. Deze figuur heeft zijn rijbewijs met bonuspunten gehaald zeker.

Met een donderwolk boven me heeft het weinig zin om te proberen geduldig het spul te installeren. Het lukt wonderwel slechts gedeeltelijk. Toch maar een techneut ge-smsd, maar die heeft weinig tijd. Zal wel een kwestie van een paar snoertjes zijn, je moet er maar op komen. Ik laat het even rusten en wacht het af. Voorlopig maar even met het basispakket genoegen nemen.

Waar zouden we zijn..?

 

Nog even een berichtje voor de lezers en duimers onder ons;  het duimen kan gestaakt worden U wordt hartelijk bedankt. Ik heb de pech niet in de Randstad te wonen. De NS maken geen gebruik van mijn diensten maar zien me graag terug als passagier.

Ik ga maar eens op koperjacht, zo'n sein staat vast geweldig in de woonkamer .

Dit vond ik vanavond in de mail;

Beste Michel,

Bedankt voor je sollicitatie en je enthousiasme voor de functie van Trainmanager bij NS Internationaal.

Wij hebben een groot aantal reacties ontvangen voor deze functie. Op basis hiervan gaat onze voorkeur uit naar kandidaten die in de omgeving van onze standplaatsen Rotterdam en Amsterdam wonen.

We nemen jou daarom helaas niet mee in de verdere selectieprocedure.

Wij wensen je veel succes met je carrière en zien je graag terug als passagier van NS Internationaal.

Met vriendelijke groet,
NS Internationaal

Angeliek Rood
Recruiter

Opeens heb je het; je gaat wel weer op de fiets!

Auw :-(

Nee, ik ga niet zitten griepen en mezelf beklagen. De feestdagen waren geweldig gezellig en rijk besproeid. Ik maakte me niet druk sliep goed en at en dronk wat ik wilde. Uiteindelijk trekt je systeem echter aan de noodrem. Gistermorgen al begon ik te voelen dat de tinteling in mijn rechterpootje zou uitgroeien tot een agressieve jichtaanval. Vandaag groeide die lekker door. Ik kon gelukkig mijn schoen nog aan, en ben maar weer aan de pilletjes begonnen . Ik heb een hoge pijngrens en ga niet voor een beetje jicht uit de weg, dus maar gewoon aan het werk gegaan. Helaas de medicijnwerking verkeerd ingeschat zodat ik er maar 2 "molletjes" tegenaan gegooid heb. Poot omhoog en zo weinig mogelijk lopen. Zaterdag a.s. een parkeerdienst, heb maar even duidelijk gemaakt dat dat wat mij betreft niet doorgaat. Ach, ik ben wel wat gewend.. Ik houd het bier even "in beraad" en beperk me tot cola en wat nootjes, al schijnen die niet erg bevorderend te werken.. Ik zie wel. Bedtijd met nog een pil en ik slaap weer als een blok. Het is weleens erger geweest.. Wel mijn voedingspatroon aanpassen de komende tijd. Nachten Top2000 luisteren en slaaptekort kunnen ook de oorzaak zijn geweest. Ik heb het er eens per jaar voor over..

Memory Lane

Zaterdag was het zover; ik was vrij en kon eindelijk eens een paar spullen die me beloofd waren door een oom en tante ophalen. Zo gezegd zo gedaan en ik nam de auto van mijn ouders mee die genoeg laadruimte biedt aan twee stoelen en een schilderij, en er kon nog meer bij. Nadat ik de autoradio en de TomTom had ingesteld kon ik eindelijk weg. Onder Amersfoort begon het stevig te regenen en daarvan baalden sommige weggebruikers stevig, aan hun rijstijl te zien. "Kom ik ga eens naar de linker rijstrook" dacht iemand voor me terwijl ik met iets van 100 km/h aan kwam. Het ging weer eens goed en ik kwam in Nieuwegein aan. Rotondes, kruisingen en tramrails wachtten op me en ik omzeilde ze keurig. Veilig aangekomen en na eerst een uur gezellig kletsen over koetjes en de daarvan komende kalfjes en de toestand in de wereld werd het tijd om de spullen van boven te halen. Twee trappen op en ook weer af. De koekkoeksklok werd angstvallig van de muur gehaald hoewel we het ding ruim omzeilden. Even later stonden beide meubelskeurig in de laadruime. Ook het schilderij (volgens tante Haagse School en dus bijzonder) kreeg een plekje. Daarna weer kletsen over "vroeger" en foto's van familie bekeken.De haartjes keurig in de brillantine en de "plusfour" in de plooi zat de hele familie op de bank. Boven hen als bewijs dat het authentiek was; het schilderij.

Heel apart om een stukje van de sfeer van vroeger (welcome to the fifties) te proeven, en het huis van oma (die al sinds '93 niet meer onder ons is) weer eens op foto's te zien..A trip to memory lane noemen ze zoiets. Welbesteed wat mij betreft..

Thuisgekomen eerst de meubels met de nodige zweetdruppels bij mij boven gekregen en tijdelijk gestald. Nu M. bij zijn lurven grijpen (iemand een idee waar die zitten?) voor het versjouwen van de oude meubels. Het Goed is er misschien wel blij mee..

Sollicitere!

Het oude liedje, je moet solliciteren.. Gelukkig is de tijd dat ik verplicht mijn sollicitaties aan de Sociale Dienst moest doorgeven al lang geweest. Ik "moet" alleen maar ademhalen dus. Toch kriebelde het toen ik een maand geleden op internet een vacature voor "trainmanager" (M/V) zag bij de NS. Voor de hogesnelheidslijn (3 x woordwaarde) zoeken ze mensen die "klantgericht, open en dienstverlenend" zijn, en bovendien een "mondje Frans" spreken. Nu is dat al helemaal geen probleem, enkele jaren geleden zelfs een Franse dansgroep begeleid als tolk.

Lang heb ik er tegenaan gehangen maar uiteindelijk de spreekwoordelijke stoute schoenen aangetrokken en het on line sollicitatieformulier ingevuld. Vervolgens nog dik een uur met mijn CV bezig geweest, totdat ik op deze site niet verder kwam met al mijn certificaten. Nouja dan heb ik nog wat kaarten in mijn mouw tijdens het sollicitatiegsprek.. Wel vreemd dat ik niet erg van die snelle trein gecharmeerd was vanwege het kleinschalige karakter van dit landje en het feit dat je met "een beetje plankgas" de zee in rijdt. Ook met een TGV achtige trein. Toch maar ingestuurd want je weet maar nooit tenslotte.  CV bijgevoegd en een foto, en weg ermee. Nuttig bezig, ondanks dat ik met de foon weer naar de winkel moet is het hondenweer buiten dus kan je beter wat nuttigs doen en afwachten tot het droog is.

Ik houd jullie op de hoogte.

Mobiele eenheid?

Ik heb kennelijk geen gelukkige hand met mobieltjes. Al een paar weken kon ik mijn rooster niet via de "Blauwe tand" overbrengen naar mijn telefoon. Nouja dan eerst maar zelf aan de knoei en handmatig intikken, deed ik eerder ook altijd. Je raakt verwend. Vandaag vrij dus toch maar even langs het "steunpunt" in het centrum waar bleek dat er een software update op moest. Heb 't ding amper een jaar. Een uur wachten en het was in orde. Nu is dat al eens eerder gebeurd, en toen was het ding kaduuk. Gelukkig dit keer niet.. "Uw informatie is wel weg meneer" zei de verkoper als mosterd na de maaltijd. Gelukkig had ik een groot aantal telefoonnummers op het toestel en niet op de SIM kaart opgeslagen zodat ik er snel weer mee kon bellen.

Vanmiddag dus nadat ik door de regen teruggefietst was aan dat ding lopen klooien omdat alles weer ingesteld moest worden. Gevolg; mobiel internet doe het niet..Zelfs het jonge ventje van de helpdesk weet het niet..

Morgen maar weer naar het steunpunt ben onverwacht nòg een dagje vrij..