Naar de film

Vandaag was het zover; mijn eerste vrije dag sinds tijden.

Zoals al vermeld ging het uitje naar "stad". Groningen dus.

In het filmhuis daar draait momenteel "Das Leben der Anderen"

De film geeft een beklemmend beeld van de angstcultuur die heersde ten tijde van de DDR in de jaren '80, enkele jaren voor de muur viel. Zeer indrukwekkend. Zelfs in tijden van harde onderdrukking is er nog menselijkheid.. Lees hier een recensie.

Ik hoefde me om vervoer geen zorgen te maken vandaag; de auto van M. stond klaar en om parkeergeld te besparen zette ik de auto neer bij de voormalige IKEA aan de Sontweg.

Ik herinnerde me dat er een halte van de citybus vlakbij was. Er stond een vrolijke dame retourtickets van € 2- te verkopen, het weer was goed en de busschauffeur (ver in de vijftig) sjansde uitgebreid met de veel jongere dames aan boord van de bus.

Na vijf minuten werden we op de Grote Markt afgezet. Ik had trek in een visje en die krijg je op de Vismarkt. Ik moest me wel door een horde flyeraars van diverse politieke partijen heen worstelen.. De man die me een Volkskrant aanbood wilde me meteen abonnee maken waar ik dus geen trek in had.

Tijd voor de film.. en tegen de tijd dat ik buiten kwam was het half zeven en ik besloot nog even een pizaatje te scoren en dan de laatste bus terug te pakken. Helaas..ondanks de toezegging van de chauffeur dat de laatste bus om zeven uur zou vertrekken, was de laatste al weg. Als een "stadjer" wees ik een paar toeristen de weg die ook hun auto op dezelfde plek hadden staan.

In de tot Albert Heijn omgebouwde Korenbeurs wat boodschappen gedaan en vervolgens zelf het hele eind gelopen.. Grote Markt-Steentilstraat-Damsterdiep en vervolgens de McDonald's reclame volgen tot de Sontweg. TomTom deed de rest..

Er staan nog twee films op het programma, even inplannen dus..

Als de lente komt..

Het ziet er vandaag wat minder uit dan gister; maar gelukkig ben ik vrij vandaag en hoef ik niet de hele dag te lopen. Plannen voor een lang weekend; nee geen centerparcs ofzo.

Gewoon lummelen in en om het huis. Zometeen de auto aanzwengelen en richting Groningen voor een film in het filmhuis, één van de drie die op mijn lijstje staan.

Een foto die ik gisteren maakte wil ik jullie niet onthouden; even leek de lente uit te breken.

We zullen nog even geduld moeten hebben.

Vannacht overigens een mooie maansverduistering (opsporing verzocht; wie heeft de maan verduisterd?) die je live kan volgen via een "webcast" van kennislink. Hoef je niet hudjemudje staan te dringen voor een telescoop. Hier in Emmen of omgeving geen sterrenwacht helaas..

Ik ga zo vertrekken, misschien blog ik nog dit weekend en anders; iedereen tot blogs!

Spierpijn en sentiment

Tja dat heb je ervan als je je hulpvaardig opstelt en wasmachines gaat slepen. Vanmorgen moest ik weer om 8 uur beginnen. Natuurlijk had ik moeite om mijn bed uit te komen maar meer omdat ik zo lekker lag dan omdat ik mijn spieren voelde.

Natuurlijk kwam dat pas toen ik thuiskwam. Tegen zessen op het bureau terug, en tegen half zeven thuis. Douchen, nog wat inkopen en dan eindelijk genieten van mijn biefstukjes met gebakken aardappelschijfjes, spekjes en groente. Daarna taaide ik af en toen ik zonet uit mijn "blogstoel" opstond protesteerden mijn spieren en botten krakend en piepend.

Wel moe maar ook voldaan. Het gezeur over de dienst is wat mij betreft overtrokken, en zoals H. al aanraadde; "ga ervoor en laat ze zien dat je het kan". Waarvan akte. Midden in de stad als "galante ridder" een huilende dame opgevangen die de weg kwijt was en al een uur liep te zoeken.. Na een half uur eindelijk gevonden; mevrouw wist het maximum parkeertarief ter plaatse en dat bracht me feilloos naar haar vervoermiddel waarop mijn collega net op dat moment een prent aanbracht, maar na aanhoren van het relaas deze vlot verwijderde..

Minder leuk; een collega die net van zijn sollicitatiegesprek terugkwam en daar vol vuur over vertelde. Ik had daar toch wat moeite mee en ben maar een paar auto's gaan controleren. Het steekt toch wel een beetje..

Ik ga me weer uit mijn blogzetel verheffen en mezelf naar de bank slepen voor een DVD van "Spooks" mijn favoriete serie tegenwoordig. Intussen speelt "Het Theater van het Sentiment" op radio 2 dat het vanavond 1981 is. Muziek uit mijn brugpiepertijd.. sweet memories en een feest der herkenning..Heerlijk programma!

Ausländer 'rein!

Terwijl ik me aan het voorbereiden was op een heerlijke maaltijd (maar eerst de afwas nog zandstralen) ging de telefoon. Met m'n handen in het sop was het lastig antwoorden, maar toch maar opgenomen. Mijn overbuurman en zijn vriendin (vrienden van me) zijn bezig een flat in Meppen, Duitsland te betrekken. Dat is hier niet zo ver vandaan toch een kilometertje of veertig. Hij moest nog wat "klein spul" vervoeren en had wat sleephulp nodig.

Boven aangekomen (wie woont er nou vierhoog) stond de wasmachine klaar. Klein spul dus .. :-(

Met vereende krachten het kreng van 4 hoog naar beneden en dan in de aanhangwagen gesjouwd. Nog een tafel, wat stoelen en wat planken, tot bleek dat vrouwlief er niet meer bij paste. Spul eruit, vrouw erin en op naar de "Heimat". Al gauw kon ik de flat bewonderen. Niet slecht, en lekker warm. Ondanks dat ik het hier nog goed naar mijn zin heb, werd ik wel een beetje jaloers. Het is hoe je het ook wendt of keert, gewoon schoner en degelijker dan hier.

Toen de inhoud van de kar in de woning was gesleept besloten we een hapje te eten. Heb je hier de afhaalchinees, daar bleek een echte "afhaal-Hollander" te bestaan. "Echte Holländische Frikandellen" aldus het uithangbord. Bovendien spraken de dames van het personeel allemaal heel behoorlijk Nederlands. Daar sta je dan met de "Mund voller Zähnen" als je in het Nederlands antwoord krijgt.. En ik met mijn talen-afwijking (ja ook Duits dus) keek daar van op. Ze hadden het er beredruk trouwens, erg veel afhalers.. Hollandse kost is er populair zo te zien.. Binnenkort een "housewarmingparty" in Duitsland. Leuk dat ik er nu een adresje heb, ik kwam er altijd al graag.. Misschien zelf op termijn emigreren? Nu zijn ze daar zelf "Ausländer".

Lijkt me een leerzame ervaring ;-)

Vandaag is geel..

Terwijl buiten de lente is uitgesteld en de herfst teruggekomen is met regen en wind,
doe ik weer een poging tot bloggen. Na een vervelende week qua werk (een afwijzing en een vervelend gesprek) probeer ik mezelf weer bij de oren te pakken. Je moet doorgaan en de zin van je werkzaamheden proberen in te zien en da's soms best lastig. Ik heb mezelf beloofd niet in zak en as te gaan zitten.

Als ik uit had willen gaan vanmiddag (filmhuis in stad) had ik toch iets eerder moeten opstaan.. De film begon al om half twee..Vanavond dan maar in de eigen bios? Ik heb gewoon zin om uit te gaan.. Dan maar bloggen, en ondertussen bedenken wat er gegeten wordt. In de late diensten Chinees halen is lekker, maar thuis moet er weer gekookt worden. Gebakken aardappeltjes met spekjes, champignons, een tomaatje en een mini biefstukje uit de vriezer. Boontjes erbij en smullen maar.



Ook was ik jullie de uitslag van het schilderwerk in de flat nog schuldig: er is gelukkig besloten de boel in een frisse kleur geel te verven. De deur is deze week afgelakt door de "winterschilder"en ik heb 'm een paar uur open gehad tot ik aan het werk moest. Helaas is daar door een randje niet helemaal gedroogd zodat je het blauw er nog doorheen ziet. Gelukkig alleen als de deur openstaat..

Even een foto als bewijs..

Afwijzing

Vandaag had ik eindelijk de langverwachte enveloppe van de politie binnen.
De hele dag gonsde het al; "die heeft een gesprek gehad en die krijgt er nog één.."
Ik scheurde de enveloppe open in de hoop op een uitnodiging en las meteen dat het een afwijzing was. De reden is mij een groot raadsel; "in vergelijking met andere kandidaten voldoet u in mindere mate aan de eisen van opleiding, ervaring en motivatie" Deur dicht.
Ik werk al 4 jaar in deze diensten, vind het leuk en ben gemotiveerd, bovendien heb ik alle papieren en nog meer dan nodig is. Ik snap er geen bal van. Ben teleurgesteld en vind het vaag.

Morgen dus maar een telefoontje naar P&O en een gesprek met de chef, ik wil weten waarom ik niet voldoe. Ik heb een dijk van een brief geschreven maar kennelijk niet goed genoeg?
Dat ik niet eens voor een gesprek word uitgenodigd begrijp ik echt niet.

Ten strijde dus.. wordt weer vervolgd..Ik ga nog even balen als jullie me toestaan..
In zak en as of bij de pakken neer zit ik niet, maar ik leg me er nog niet bij neer..

'K zag zes beren..

..Nee geen broodjes smeren..

In de plaatselijke supermarkt heeft een koekjesfabrikant een complete stellage opgebouwd midden in de winkel. Zes beren met koksmutsen op staan er in een futuristisch uitziende fabriek koekjes te bakken, terwijl ze tevreden een "pom pom" liedje laten horen en hun kop en pootjes bewegen alsof ze druk aan het werk zijn. Ernaast een geïmproviseerde tafel met kleurpotloden en kleine stoeltjes waar de kids zich kunnen vermaken. Ik heb er even naar staan te kijken. "Vroeger" ik zal een jaar of drie, vier zijn geweest, was er in het dorp een bakkerij met een etalage waarin een soortgelijk geval stond. Een lachende bakkerspop die vrolijk zijn hoofd bewoog en voorbijgangers met brede armgebaren toewoof alsof hij zeggen wilde "kom binnen!"

Ik vond het als klein ventje fascinerend en moest met flinke aandrang erbij weggesleurd worden; ik kon er uren naar kijken.. Jaren niet aan gedacht en bijna vergeten. Tot ik de "fabriek" bezig zag. In een flashback zag ik mezelf weer voor de etalage staan.

Gek toch, hoe die herinneringen opeens weer boven komen..

De kassabediende gaf toen ik het vroeg wel toe dat hij het ge -"pompom" niet eens meer hoorde. Als hij 's morgens met werken begon had hij wel iets over zich van "kan dat ding niet uit?"

Maar uiteindelijk viel het niet eens meer op..

Lente?

Het valt tegen vandaag met het weer. Ik had al de lente in mijn hoofd.

Wakker worden en de merels tekeer horen gaan. Het is een typisch geluid (een nieuwe lente, een nieuw geluid?) dat alleen in het voorjaar te horen is. Mijn favoriete jaargetijde.
Ik had het er gister nog met de buurman over; het is erg groen om ons heen.
Ik heb boomklevers en andere exoten gehad die het pindasnoer gevonden hadden.
Ook heb ik hier eens gezeten met alle ramen open en de vogels die vanuit de boom achter mijn flat nieuwsgierig toekeken hoe ik ze opzocht op internet om vervolgens een virtueel duet te zingen d.m.v. een vogelsite met merelgeluiden. De beestjes hoorden een concurrent en deden hun best er bovenuit te komen.

Gister met prachtig weer (alleen een koude wind) even het centrum in geweest op de fiets.
Ik werd verwacht in huize A. voor de verjaardag van "kleine zus" die 11 was geworden.
Ook A. in de bloemetjes gezet met narcissen en hyacinten. Ze heeft groene vingers; de orchidee die ik in november voor haar verjaardag meenam doet het nog uitstekend!

Vandaag valt het tegen met het weer en is het buiten grijs en kil. Er wordt weer vorst voorspeld volgende week. Dat wordt weer coltruien sjaals en wanten als ik op straat mag lopen autootjes pesten. Ach..het is pas februari.. Terwijl de krokussen opkomen en de narcissen en tulpen ook hun kop boven de grond steken gaat het weer vriezen. De eerste eendagsvliegen pestten me al gistermiddag. Natuur van slag? Ik weet het niet zo net. Zo gaat het bijna elk jaar.
Elk jaar wil ik er ook met volle teugen van genieten en elk jaar vind ik me weer terug als het al volop zomer is. De narcissen moeten eind maart wel bloeien in de gemeente-perkjes, want dat is traditie. Het illegaal plukken van de bloemen toen ik een jaar of 8 was is een familie anekdote die ik nog wel eens vertel. Hoop dat het voor de sollicitatie bij de sterke arm niet uitmaakt :-)

Ik ga maar eens in huis wat aan het huishouden doen na eerst een bak snert te hebben genuttigd. Nu mag het nog, voordat de lente echt uitbreekt...

Sollicitere! (2)

De deadline verliep vandaag. Solliciteren bij de "sterke arm".

Al jaren ben ik met arrestantenverzorging bezig, ze noemen me ook wel "bewaarder",

want wie wat bewaart die heeft wat, en dat is een handige eigenschap in een cellenblok..

De politie neemt het project volgend jaar weer terug van mijn eigen werkgever en heeft een vacature opengesteld. Gisteravond nog tot laat zitten typen, en uiteindelijk een mooie brief inelkaar gezet, en een CV bijgevoegd. Leve de e-mail, geen data met poststempels meer.

Een druk op de knop en mijn brief vloog cyberspace in. Ik ging tevreden een biertje halen en hoorde de e-mail aankondiging uit de speakers klinken. Nee hè..ja hoor, de mail was onbestelbaar teruggekomen.. Rondgebeld; aan het adres kon het niet liggen.

Shit..uitprinten dan maar. Ik mocht het vandaag nog bij P&O brengen. Gelukkig werkte ik vanmorgen op hetzelfde bureau als waar die afdeling gevestigd is, dus een kwestie van de lift naar boven nemen en de brief en het CV (in een keurige snelhechter gebonden) aan te bieden aan de personeelsman van dienst, die het met een ongeïnteresseerd knikje aannam.

Mission accomplished..Verder een drukke dienst gehad, Het was half drie voor ik het in de gaten had.. Overigens bleek de verkeerde mailbezorging eraan te liggen dat ik één letter vergeten was, dus bij de tweede poging lukte het wel. Foutje.. De brief op ouderwets papier geprint was een backup; zo ben ik zeker dat 'ie binnen is gekomen.

De voornoemde date afgelopen vrijdag was gezellig, een leuk contact erbij.

Leuk dat ik weer eens met iemand op niveau kon praten over wat me beweegt.

Het duimen voor een "schot in de roos" mag nog steeds, maar het zal weer even duren en zeker enkele dates. Dat je op één lijn zit is leuk maar geen garantie voor de toekomst.

Ik ga vrolijk verder..

Duimen voor de baan mag zeker, en gezien de brief verwacht ik zeker een uitnodiging..

Wordt vervolgd dus!

Beslommeringen

Na een enerverende dag gister was het vandaag goed uitslapen.

Er van uitgaande dat ik om half drie moest beginnen, schrok ik wakker van mijn mobiel om een uur of acht gistermorgen. Collega die zich afvroeg waar ik bleef. Vaag. Na wat gesteggel de chef aan de telefoon. Ik moest opdraven voor een parkeerdienst. Had ik al twee van gedraaid de dagen ervoor, met als gevolg hevig protesterende voeten toen ik thuiskwam en een venijnig opgezette rechter teen de volgende ochtend. Er was geen helpen aan; de fout lag uiteraard bij mij en dus kon ik mijn nest uit. Gelukkig werd ik opgehaald door een collega. De rest van de dag veel rondgereden en voornamelijk de parkeerpleinen meegenomen om niet teveel te hoeven lopen. Balen dus. Intussen op de kazerne de buien-ontwikkeling doorgenomen in de hoop dat het een puinhoop zou worden en we vroeg naar huis konden, want de motivatie was ver te zoeken. Het weeralarm viel erg mee, en ik mocht om vijf uur mijn biezen pakken toen het ook in Assen ging sneeuwen. Gelukkig was de puinhoop te overzien, en het meeste is al weg nu.

Thuisgekomen hing er een briefje aan de voordeur; of ik vandaag thuis wilde blijven om de deur open te doen voor de schilders die het trappenhuis aan het schilderen zijn. Ik ben gelukkig niet wakkergemaakt door de deurbel vanmorgen; met de pillen die ik voor m'n pootje slik heb ik geslapen als twee blokken..

De deuren beneden zijn geel en rood geworden. Helaas is de verkeerde kant van de flat voor geel ingepland; mijn deur wordt denk ik rood. En ik ben zo gek op geel.. Al met al heb ik hier nog geen schilders gezien..en ik moet nog wel het centrum in voor boodschappen. Als ik de schilders tegenkom moet ik ze maar even m'n nummer geven. De schaftkeet beneden zit potdicht, weet niet eens of ze in de buurt zijn..

Oja..vanavond een date..duimen mag !

Een misverstand

MSN pingelt. Een vriendin uit het Groningse vraagt wat.


Altijd gezellig om even met haar te kleppen.


"Jij hebt een talenknobbel hè?"


"Ja hoezo?"


"Ik had goede zin vandaag..ken jij het franse kinderliedje Alouette?"


"Jawel"


De aap (of liever gezegd de vogel) kwam uit de mouw. Ze had de hele dag blij van zin het liedje lopen zingen tijdens de afwas en de huishoudelijke taken.."Zo'n vrolijk liedje" zegt ze..

Tot ze erachter kwam wat het betekende. Een Alouette is niet alleen een helikopter maar ook een leeuwerik. Nu is dat niet wereldschokkend, maar de fransen hebben een reputatie hoog te houden als sijsjeslijmers en "vogelliefhebbers" en dan gaat het niet om kijken en tellen, maar om netten, brute schietgeweren en dooie of levende lokvogels, en zijn niet vies van een vogeltje op het bord. En dan bedoel ik niet de sla- of blinde vink of een kippetje maar beschermde zangvogels. Hoe exotischer hoe beter.

L'Europe? Je m'en fou!.. Hoezo Europese richtlijnen?

Waar wil ik heen beste lezers?

Ze had niet door wat de tekst betekende..

"Alouette, gentille alouette,
Alouette, je te plumerai"

Vriendin kende de betekenis van "plumerai" niet..
"Plumerai" komt van "plumer" en dus betekent "je te plumerai" "Ik zal je plukken"
Zij meende dat het iets van "aaien" of "liefkozen"betekende..

Ik heb haar wreed uit de droom geholpen en aangeraden een donatie te doen
aan de Partij voor de Dieren om haar acute gewetensnood af te kopen..

Terwijl ik haar ernstig toesprak op MSN
lag ik in feite dubbel over mijn toetsenbord..
Gemeen misschien? Vogels plukken is pas gemeen..

ze zal het nog lang moeten horen..

Zorg dat je d'r bij komt..

Daar ben ik dan weer. De geruchten over mijn "verdwijnen" of instorten zijn zwaar overdreven.. Ik had weer een blog-dipje. Bovendien verdween de concept-blog van vanmorgen op mysterieuze wijze uit mijn PC. Nog even onder en achter het computermeubel gekeken..maar nee.. Het raampje uit vrees ik...als iemand 'm vindt.. zorg er goed voor.. Verder heb ik me laten voorlichten over een baan bij de arrestantenzorg; de sterke arm wil alles per 2008 intern hebben en de collega's en ik werden nadrukkelijk uitgenodigd te solliciteren. Ik ga een stevige brief schrijven, en laat me niet gek maken door collega's die bang zijn voor de sporttest. De lat kan vast niet zo hoog liggen als voor die van de straatagent in spé. We zien wel. Er was een hoop goud-galon en een hoog bobo gehalte bij de voorlichting. Leuk schouwspel.

Na 2 nachtdiensten en 1 vroege was mijn ritme op de hobbel. Mijn gezondheid ook een beetje. Nu kan dat te maken hebben met het feit dat ik voor het bureau op de foto moest voor een artikel in de krant a.s. maandag, i.v.m. het feit dat ons bedrijf 10 jaar bestaat. In overhemd en in de kouwe wind die om het bureau gierde. Ook werd ik gister "gemarteld" door de GGD, en een gestresste zuster die mij een Hepatitis vaccinatie toediende. "Ik loop achter, snel mouw omhoog!" Zu Befehl.. De spuit kwam tevoorschijn..Slik.. Gelukkig de laatste in de serie en ik kan 10 jaar lang onbezorgd naar donker Afrika..

"Jaa.." Daar zat 'ie. "One Hundred and Eighhtyyy" mompelde ik. Barney had het niet kunnen verbeteren.

Bull's Eye. Zuster kon er niet om lachen..stresskip. Nu ben ik wel prikken gewend..ben ook bloeddonor, maar deze was gemeen. Met een stijve linkerarm is het vervelend werken. Gelukkig is dat al weer veel beter nu.

Mijn roostervrije weekend ingeluid met uitslapen en op bezoek gaan in Groningen bij een vriendin. Daarna nog even de binnenstad in.. "Da's geen doun jao met dat cirkeloatieplan!" .. De auto in de garage en de stad in gelopen..even de kop in de wind. Dezelfde zwervers en paradijsvogels als altijd..en een bekende junk die bedelde voor een bed in het slaaphuis.. Hij herkende me gelukkig niet.. Pathé bood weinig leuke films en filmhuis Images in de Poelestraat bood niet de film die ik graag wilde zien.

Na een bezoek aan de Chinees snel weer huiswaarts.. bankhangen..dvd kijken..

Goed weekend en tot blogs!

Laat mij maar lopen..

Vandaag was weer eens een ouderwetse parkeerdienst-dag. Ik begon al laat, om half één, terwijl ik om één uur in Assen werd verwacht. Met een beetje doorrijden lukte het echter op tijd te komen. Ik had er wel zin in. Helaas werd het halverwege de rit beestenweer, en bij regen valt er niet te schrijven. Gelukkig ging de vroege dienst op tijd naar huis. We konden een dienstauto meenemen. Zo konden we de diverse parkeerplaatsen afrijden en een controleronde doen, en dan weer naar de volgende.De regen hield op, en met dikke sokken en een warme coltrui ging het best. Met mijn pootje dat gelukkig minder pijnlijk wordt, een voordeel.
Helaas begonnen mijn voetzolen erbarmelijk te klagen na een uurtje lopen. Bij het uittrekken merkte ik dat de door noeste handarbeid van de podotherapeut vervaardigde steunzolen nog in mijn andere schoenen zaten. De dienstschoenen had ik glimmend gepoetst en te drogen gezet, en vergeten de zolen te "transplanteren" vanuit mijn gewone schoenen. Auw..
Tijd voor pauze; de chinees aan de Groningerstraat verkoopt "minimenuutjes" voor € 4,50.
Twee gerechten naar keuze en bami of nasi erbij. Smullen.. De collega doet lekker mee.
Beste porties voor die prijs, en klaar in een oogwenk.

Vol goede moed beginnen we weer. Op een winkelplein zie ik een auto die bijna een half uur te laat is en waarvan de bestuurder een paar grijpstuivers in de automaat gegooid heeft.
Ik besluit te gaan schrijven als de bestuurder (V) terugkomt en een grote scène schopt.
Ik laat haar uitrazen en herinner me mijn examen "bekeuringsgesprekken". Hummen, knikken, begripvol zijn. Als ik mijn argumenten uiteen wil zetten gaat ze er dwars doorheen en overheen. In de stress gooit ze zelfs de auto uit de versnelling en ramt bijna een andere auto. Ze stapt in, al tetterend. Ik merk dat ik hier niet aan hoef te beginnen en schrijf de bon uit.
Foeterend scheurt ze weg..ik zucht eens en vervolg mijn weg. Moet nog leren dat het "tegen het uniform gericht is" maar het werd me wel te persoonlijk. Dat ik niet achter bomen sta en "argeloze burgers" bespring om maar te schrijven wil er niet in..
Na nog een rondje is het klaar en kan ik eindelijk naar huis..

Morgenochtend mag ik meteen weer opdraven. Denk dat ik na twee van die diensten niet veel meer te koop heb... Nouja, komt het luie zweet er eens uit tenminste..

Pompen of verzuipen

Ik mocht vandaag mijn fotografische talenten botvieren op een perspectief dat ik niet dagelijks zie. Zoals bekend staat het hier in de buurt regelmatig blank als er een stortbui valt.
In de jaren '80 is de straat opengebroken en ik kan me herinneren dat er toen grote betonnen elementen in de grond werden gezet. Overstromingen zouden uitblijven.
Mooi niet; bij de eerstvolgende hoosbui kwam de buurjongen op zijn surfplank voorbijdrijven.

Nog steeds is de ellende niet van de baan. Terwijl achter mijn flat de zandzakken tevoorschijn werden gehaald stroomden meer richting centrum de kelders onder. Zo ook bij m'n ouders.
Vandaag kreeg ik de vraag om de opening waar het water doorheen komt te fotograferen.
De kruipruimte stroomt onder en de kelder volgt. De pijpen kunnen het niet aan, ofschoon ze van degelijke "Steenwieker" kwaliteit zijn. Het was vandaag niet zo nat, dus kon ik in slechts een milimeter water staan. Als je door de straat fietst waar m'n ouders wonen, zie je nog laat licht branden bij de technische buren; nachten worden doorgehaald met ingewikkelde computerberekeningen en bestektekeningen; waar komt het water vandaan en wat doen we eraan?

Het crisiscentrum werkt door en er schijnt regelmatig topberaad te zijn. Misschien kunnen ze ZKH een mailtje sturen; hij schijnt alles van waterbeheer te weten, en zo komt er nog eens wat interessants door de straat en aan de deur. Hij vindt het vast een uitdaging, mocht het niet lukken dan is Oranje daar vast bitter over..

Spoor-Zoeken

Zoals al vermeld was het de bedoeling dat ik zondag naar Amsterdam zou afreizen voor de verjaardag van mijn zus. Vlak na het afronden van het vorige blogje kreeg ik telefoon; ik werd opgehaald met de auto, dus dat scheelde weer een nat pak. Vijf minuten later kwam de auto voorrijden. Intussen had ik de schade al opgenomen aan de auto's bij mijn flat en die van broer M. Vijf auto's moesten het zonder achterruitewisser stellen. Bij mijn weten is de dader ontkomen, je moet maar net geluk hebben dat er een politiewagen in de buurt is..Zaterdagavond is het altijd druk in Emmen, maar goed.

De trein naar Zwolle vertrok volgens plan om 11:35 uur uit Emmen. We zaten relaxt met kranten en babbelden wat. Overstap in Zwolle gaf ook geen problemen; de reis ging "crescendo" tot Amersfoort. Terwijl de trein wegreed klonk een dreigend "ding-dong" uit de luidsprekers.
"De intercity naar Amsterdam CS rijdt maar tot Naarden-Bussum in verband met een stroomstoring" Geen verdere mededelingen..en bedankt.. Amsterdam lag plat. Toch de trein maar gepakt. Intussen snel 0900-9292 gebeld en een aardige dame aan de lijn gekregen.
Ik vertelde dat we in de trein naar Naarden zaten..verwarring.. "Hij gaat niet verder..stroomstoring?" probeerde ik. Het kwartje viel. "Utstappen in Hilversum, omreizen via Utrecht en dan naar Amsterdam" was het advies. Een dik uur langer reizen dus.
Het advies werd me per SMS nagestuurd en ik wierp me op als vraagbaak voor onze coupé.
Al "wappend" kwam ik erachter dat om Amsterdam heen niks meer reed.
Hilversum in zicht, uitstappen. De eerstvolgende intercity pakken was het plan.
"Ding-dong"..Nee hè..? Ja hoor.. rijdt niet.. Wachten.. Intussen een moeder met een dochter ontmoet; dochter moest auditie doen tegen vier uur.. Stress dus..

We besloten maar een patatje te nemen en te wachten. Steeds weer de speakers op het station met ander nieuws. In plaats van Utrecht werd het uiteindelijk toch de trein naar Amsterdam via Weesp en Diemen..Die reed ineens tòch. Ruim een uur te laat liepen we de hoofdstad binnen waar we de bus maar namen omdat we al laat waren, en omdat mijn pootje nog niet meewerkte. Eindelijk konden we aan koffie en kwarktaart aanschuiven. De prijs van de treinreis (1e klas) was een smak geld.. Gelukkig is meer dan een uur vertraging goed voor een vergoeding van de helft van de prijs. (Bijna € 19,-). In Amersfoort dus maar snel drie formulieren gescoord om meteen te incasseren.

Het zal me benieuwen. De vraag "waar zouden we zijn zonder de trein?" kan ik inmiddels overtuigend beantwoorden.. Dank voor het reizen per NS.. We hopen u snel weer te begroeten in onze treinen.. Nou de groeten..

Rust?

De laatste dagen ben in de weer geweest met een ontstoken voetgewricht. Heftig..Kon op een bepaald moment niet eens meer lopen..Ondertussen ben ik al drie dagen op een pillen-trip en slaap ik (tenminste vannacht) als het spreekwoordelijke blok.. Vandaag staat Amsterdam op het program, zus H. is jarig en daar wordt (als NS en de westerstorm het toelaten) een feest georganiseerd en gevierd. Vandaar, en vanwege een slapeloze nacht gister (tot 4 uur wakker en pijnaanvallen) maar eens redelijk op tijd naar bed gegaan vannacht. Ik ben voorlopig ff in de lappenmand dus.

Het is in mijn straat een drukke bedoening op zaterdagavond. Mensen gaan uit hun dak en naar het centrum en hebben daarbij de grootste lol. Herrie dus. Van slapen komt dus weinig.
Om kwart voor één ben ik kennelijk toch in slaap gevallen, want ik schrik wakker van lawaai. Iets valt kapot, ik hoor gebonk en er wordt ergens tegenaan geschopt. Met mijn duffe kop kijk ik uit het slaapkamerraam en zie een man met duidelijke symptomen van de "ziekte van Heineken" een auto onderhanden nemen. Ik kijk beter en zie dat hij al een ruitenwisser in handen heeft. Dan loopt hij verder en ik spring mijn bed uit met de telefoon in de hand.
Door het zijraampje zie ik dat hij bij mijn flat ook twee auto's vernielt. 112 is snel gebeld en ik kan weer een goed signalement geven. "Bovendien is 'ie zo dronken als een lor, kan niet missen" besluit ik. Ik ga weer naar bed, nog een uur allerlei dingen horend. Dan komt de slaap en door de medicijnen is die vast genoeg. Tegen tienen kraait de haan van mijn mobiel en schrik ik wakker. Ik had nog wel tot twee uur kunnen liggen.. Pff.. Nouja ik ga er toch maar uit.

Ik heb de MP3 speler vol muziek en de banden van de fiets vol met "wind" dus ik ga maar eens op reis zometeen. Geluk dat ik vlakbij het station woon, jammer dat het snertweer is.

Ach.. ik hoef niet het hele stuk te fietsen...

Have you ever seen the rain?

Het waait.. niet dat ik daar verbaasd over ben, maar heel Nederland staat op zijn kop.
Na een drietal nachtdiensten wilde ik per sé naar buiten omdat ik nog boodschappen moest doen. De lucht klaarde al wat op en de regen hield zowaar op. Voordat ik het huis uit ga speelt "Have you ever seen the rain" van CCR op de radio.. In mijn hoofd gevolgd door "Riders on the storm" van the Doors.. Muzikaal weer dus ..
Terwijl de Zuidwester storm naar West draaide had het weer even adempauze. Ik ben maar snel op de fiets naar de super gereden en ben nog droog weer overgekomen ook. Thuis eerst even iemand bij de kabeltjes van de video gehad; alles doet weer wat het moet doen, ook het geluid. Gelukkig maar weer.
Leve de digitale TV; met enige weemoed kijk ik naar "Omrop Fryslân" waar een vermetele poging is gedaan met windkracht 10 de Waddenzee over te steken om te kijken hoe het weer op Vlieland is. Bekende koppen (locals) sjouwen met zandzakken en hebben het over hoe "it waar" zal "heave". Ik doe m'n best en volg een groot deel van de Friese berichtgeving. Hersengymnastiek dus. Het lijkt me prachtig om nu op het eiland te zijn en het te zien spoken.. terwijl de "coupure" in de dijk wordt dichtgeschoven en het water de kade opstroomt.
Blij dat ik hier hoog en droog zit, de straat was alweer ondergelopen vandaag, maar alleen vanmorgen op weg van werk naar huis heb ik wat regen gehad. Ik benijd de mensen niet die met dit weer moeten werken.. Toch is het lekker slapen met de storm om het huis en branden hier de kaarsjes alweer en geniet ik van mijn vrije avond..

Vreemde vogels

Ik moest vanmiddag even het centrum in. Redelijk geslaagd in de dingen die ik nodig had liep ik de boekhandel in. Een rij voor de infobalie vertelde me dat ik nog wel even op mijn bestelling kon wachten. Een hoop geneuzel, een telefoon die maar bleef gaan, kortom; voorlopig niet aan de beurt.

Ik pakte een boek uit de stapel over "nieuwetijds kinderen", erg interessant. Ik heb het bijna uitgelezen.. Toen werd het wel tijd om de twee boeken op te halen. Ik had een boek over parkeerbonnen en hoe er onderuit te komen besteld, uit beroepsmatige interesse, je zult de tactiek van de "vijand" toch moeten begrijpen .. Ook "grijsgedraaid" van Maestro Leo Blokhuis gehaald, die moest ik gewoon hebben. De rij was wat minder groot geworden.. Er stond een bontgeklede dame naast me en ik zag opeens iets bewegen in de buurt van de sjaal die ze omhad. Een nieuwsgierig koppie kwam tevoorschijn. Een kuif en een snaveltje..

Huh? dat iemand de hond uitlaat snap ik..maar een parkiet? Tjilp! hoor ik.. het beestje klautert behendig over de sjaal naar de jas en ik blijf maar kijken. "Valkparkieten zijn leuke beesten, maar herrieschoppers" ..meen ik. Deze niet volgens het "vrouwtje".. je moet ze niet de hele dag in een kooi zetten!.. Ja maar meenemen de stad in? Nouja ieder zijn meug; met de Partij voor de Dieren in de kamer krijgen we zometeen "parkieten uitlaatplaatsen" .. Ik mag het beest aaien en mijn vinger wordt vervolgens door een scherp snaveltje aan een onderzoek onderworpen.. "Hij bijt niet echt hoor".. "Nee hoor het voelt ook heel anders!" reageer ik.. Het vogeltje vliegt maar een paar meter en komt altijd weer terug. In Amsterdam heb je een kolonie halsbandparkieten die gewoon in een park leeft. Hier dus al valkparkieten die worden uitgelaten. Het is een vreemde wereld, maar wel grappig.

Ik reken de in ontvangst genomen boeken af en verlaat grinnikend de winkel, terwijl ik me afvraag wie wie nu uitlaat..

Eureka

Soms..heel soms..heb ik het geduld om een eerder klusje dat is blijven liggen aan te pakken. Update op het vorige blogje; met een beetje hulp van een technische vriendin op MSN, en wat geduld en inzicht mijnerzijds is het gelukt om digitale tv aan te sluiten. Zelfs het geluid via de stereo, en de DVD doen het. De video ook, alleen heb ik daar weer geen geluid bij. Geen probleem, dat probeer ik op te lossen als het weer wat lichter is in huis. Mijn flat staat nog, de storm heeft zijn best gedaan maar kennelijk zijn de fundamenten stevig.

Ik begin met zappen en kom de vreemdste dingen tegen.. Een "nuchtere" Bonnie die buiten moet komen spelen en in een erg jaren '80 decor staat te touwtjespringen, en diverse onverstaanbare programma's.. Leuk om te zien, bovendien afwisselend.
Ik ga even genieten en trots op mezelf zijn als u het mij toestaat..

Prutsen

Vandaag moest het gebeuren; ik heb digitale TV genomen en daar een ontvanger voor gekregen. Met wat kabeltjes moest het zo te regelen zijn. Ik was al trots dat ik telefoon en internet kon regelen maar dit is van een andere orde van grootte.
Eerst naar eens door de regen naar een dichtbijzijnde electrozaak. Ontvanger meegenomen en uitleg gevraagd. Lunchtijd. Een herkauwende verkoper stinkend naar pindakaas staat me ongeïnteresseerd te woord. Ben meteen flauw. Ik haal de spullen uit mijn tas en krijg advies; een mooie schakeldoos voor bijna 70 euri meneer!
Dacht het niet.. 6,95 klinkt beter. Ik denk dat ik het wel red. Op de fiets terug en weer door de regen. Mijn humeur is als gevolg van de verkoper al wat gedaald, als ik opeens een noodstop moet maken omdat er een auto van een afrit komt scheuren zonder me voor te laten gaan. Ik mompel "uitkijken sukkel" maar kennelijk kan de chauffeur liplezen want hij stopt en schreeuwt uit het raampje; "kijk uit achterlijke klojo!"
"Pislink" is de term die nu opkomt. Ik heb zin om een deuk in zijn Opeltje te schoppen maar hou me in. Als het rotweer is denken sommige mensen dat ze koning op de weg zijn. Deze figuur heeft zijn rijbewijs met bonuspunten gehaald zeker.

Met een donderwolk boven me heeft het weinig zin om te proberen geduldig het spul te installeren. Het lukt wonderwel slechts gedeeltelijk. Toch maar een techneut ge-smsd, maar die heeft weinig tijd. Zal wel een kwestie van een paar snoertjes zijn, je moet er maar op komen. Ik laat het even rusten en wacht het af. Voorlopig maar even met het basispakket genoegen nemen.