Tjilp!

Ik beklaagde me er al over dat er geen bezoek van de mezenfamile was dit jaar.

Had ik m'n best gedaan om lekkere pindasnoeren en vetbollen neer te hangen deze winter; kwam er niemand langs. Twee jaar geleden wel een nest pimpelmezen in mijn nestkastje gehad; vorig jaar bleef bezoek uit. Dit jaar ook zo leek het eerst. Tot ik van de week wakker werd van een nadrukkelijke "roep" vanaf mijn balkon. Een stel mezen zat kennelijk crisisoverleg te voeren, want in de tuin beneden zat een ekster zijn kansen in te schatten.

Later steeds vaker een mees op mijn balkonleuning; links en rechts spiedend naar onheil en uiteindelijk met één sprong naar het nestkastje om daar soepel in te verdwijnen. Ik zag ze geen takjes en veren en dergelijke aanvoeren voor hun "liefdesnestje"..

Zonet werd mijn aandacht getrokken door een hevig gepiep uit het kastje; Pa Mees en Ma Mees geven met blijdschap kennis! Ik vind het een eer dat ze mijn balkon/wasrek/balkondeur hebben gekozen als uitkijkpunt en kraamkamer. Ze kijken af en toe brutaal naar binnen en vliegen op als ik kijk of de was al droog is. Ze zijn te snel voor een actiefoto, dan maar een situatieschets.

Het tafereel is wel grappig om te zien, maar ik wil hun rust niet verstoren. Het opruimen van de troep op 't balkon zal dus nog wel even duren... In tegenstelling tot medeblogger A. heb ik dus geen lantaarnpaal nodig; maar misschien dat ze daar familie getipt hebben? Ik zal ze de groeten laten doen..

Naar de film

Moeder L. en ik wilden beiden al een tijd naar "The Queen".

In het filmhuis van deze spetterende noordelijke metropool was de film niet meer te zien.
Dan rest in deze hoek alleen nog het theater in Groningen. We hadden heel relaxt bedacht dat we vanaf de Frieslandweg (doorgaande route) de Q-liner 305 konden nemen en dan Borger en Gieten zouden omzeilen, ook vanwege wegwerkzaamheden.
Ruim op tijd stonden we bij de halte. De bus kwam al vlug en we stonden op toe 'ie in aantocht

was. Tot onze verbazing gaf de dame achter het stuur gas en wilde doorrijden. Ik maakte een gebaar van "hé ik wil mee" waarop de bus piepend tot stilstand kwam. Iets vlotter liep ik op de bus af, net had ik de achterbumper bereikt en er werd weer gas gegeven, waardoor wij verbouwereerd werden achtergelaten. Niet moeilijk voor te stellen dat er op dat moment stoom uit mijn oren kwam. Gelukkig kwam de opvolger lijn 300 er snel achteraan, terwijl wij eigenlijk al onderweg naar huis waren om toch de auto maar te nemen.

We konden instappen en kwamen toch ruim op tijd in "stad" aan.. Op de Museumbrug zaten heel wat mensen achter de terraschermen Palm of ander vocht te drinken, en te denken dat het zomer was. Al gauw kwamen we aan op de Vismarkt, maar de winkels waren dus al dicht. Ik wurmde me nog een weg tussen de studenten in de AH in de Korenbeurs door met wat versnaperingen en toen werd koers gezet naar de Poelestraat. Bij eetcafé Time Out werd de menukaart bestudeerd. Moeder L. koos "zunschien brekt gain bomen" (zonnevis) en ik likkebaardde bij een lekkere tournedos met de naam " 't is spek veur en broad nao"..

Om zeven uur zou de fim beginnen. De bestelde menu's zouden op tijd zijn. Mooi niet dus.

Tegen tien voor zeven was alles klaar, nadat we nog eens aangedrongen hadden.

Jammer..gelukkig de drankjes gratis, en dus na snel eten naar de film.

Het filmhuis lag er vlak naast maar de film bleek al 10 minuten te zijn begonnen.

Ondanks dat een interessante film; dat bleek al uit recensies..

Het "Gezellig moeder" was niet van de lucht.. :-) Als we samen weg gaan voelen we ons altijd een beetje als moeder en zoon Van Putten, de onnavolgbare typetjes van Van Kooten en de Bie.

(Ik wìl helemaal niet met m'n moeder naar de film..ik wil lekker rollebollen met 'n lekkere blonde meid..maar ik heb geen lekkere blonde meid..daar ben ik voor behandeld.. :-)

Onzin natuurlijk maar een "understatement" tussen ons..

We hebben een leuke avond gehad, voor herhaling vatbaar.

Misschien volgende keer maar in Emmen?

Troep en beesten

In een opwelling ging ik gisteravond eens op het achterbalkon staan want je moet toch wat?

Het was nog lekker buiten maar ik ergerde me ineens aan de troep op het balkon.

Waar laat je lege flessen zo snel? Juist, in een tas op het balkon of in een doos..

Niet meer naar omgekeken.. Ook een emmer met water stond er, dat niet aangenaam rook. Ik ben met twee emmers afvalwater door het trappenhuis gelopen en heb het goedje maar "milieubewust" achter de rhododenderons gekieperd..geen haan die er naar kraait.. Als de groenvoorziening het aflegt is dat minder, maar ik wilde er m'n keuken niet aan wagen..

Beide balkons zijn vorig jaar van een nieuwe coating voorzien.. Ik denk dat ik in de loop van de week de ouwe flessen af ga voeren en dan een emmer sop maak om het spul schoon te schrobben. Is het de voorjaarsschoonmaak-kriebel? of het feit dat je je kont niet meer kan keren op het balkonnetje? Hoe dan ook, de was draait en de troep is provisorisch opgeslagen, nu nog een auto om alle zooi weg te brengen naar de dichtstbijzijnde glasbak.



Dan moet ik ook nog ouwe meubels kwijt die eerst nog naar beneden moeten, zodat "Het Goed" ze kan komen halen. Als dat gebeurd is krijg ik eindelijk weer ruimte in de logeerkamer.. Ondanks dat ik al maanden geen logé's gehad heb moet het spul uitgemest worden en een goeie luchtbeurt krijgen. Nog even het mooie weer uitbuiten, voordat April weer doet wat 'ie wil.

Intussen krijgt de "dierentuin-soap" in Emmen een staartje. Vanmorgen zouden de eerste dieren worden overgebracht naar de nieuwe locatie, die nog niet eens klaar is. Met een grote logistieke operatie zouden hele colonnes beesten "verhuizen" onder leger en politiebegeleiding.

Jaja.. wat was de datum ook alweer? En warempel lieten mensen zich voor de gek houden..


Vanmiddag zelf maar ff poolshoogte genomen bij de bavianen die inmiddels alweer wat meer van hun rots afkomen en hun territorium verkennen. Ik kom er meer om mensen te kijken, overal waren ijsetende en zonnebadende mensachtigen te zien die zich welwillig lieten observeren door de apen... Nagenietend van een zonnige dag sluit ik deze blog af..

De vorige stond al helemaal op papier toen ik opeens een statische schok overbracht van mijn computermeubel naar de PC die daardoor acuut afsloeg en mijn blog met zich meenam..
Ik doe nu voorzichtiger..iemand een idee hoe ik dit soort ongelukjes voorkomen kan?

Geniet nog even van het weekend..tot blogs!

Dubbel feest

Gisteren was de heuglijke dag. Zowel moeder als oma vierden hun verjaardag.

Ja, op dezelfde dag.. Ik moest eerst werken, maar daarna werden de nette kleren uit de kast gehaald en heb ik mijn opwachting gemaakt bij het ouderlijk huis waar de familie inmiddels al klaarzat. Natuurlijk moesten wel narcissen gekocht worden. Dat hoort bij deze dag. Daar over een ander blogje in de categorie jeugdsentiment binnenkort.

Beide jarigen lieten zich de aandacht welgevallen, terwijl taart en koffie werden aangesleept.
De tafels stonden voor beiden vol met kado's en de nodige "groenvoorziening"
Oma, inmiddels 93 lentes jong, vond alles prachtig.
Tegen zevenen werd koers gezet naar Emmen centrum, om daar in het nieuwe wokrestaurant te gaan eten. Al gauw stond de hal vol met ooms en tantes, neven en nichten in oplopende formaten en leeftijdscategoriëen, en natuurlijk de twee jarigen. Filevorming bij de sushibar en het wokbuffet.. Allerlei heerlijkheden en teveel om allemaal te proberen. Na een eerste bordje werd door veel mensen van stoel verwisseld en bijgepraat. Je ziet elkaar zo jaren niet en dan komt zo'n neefje ineens een stuk hoger dan "vroeger".

Nadat ik de eerste trek gestild had werd ik door twee van de jongens uitgedaagd om met stokjes te gaan eten, terwijl mijn "zwager" zich over een brokkenmakende serveerster ontfermde die halsoverkop met een drijfnat pak richting keuken vluchtte nadat ze haar dienblad liet vallen..
De chef joeg de serveersters de keuken in en vermaande dwingend een ander; het zat nokvol in het restaurant en de stress had duidelijk zijn uitwerking. Ondanks dat bleef het onderling erg gezellig. Het eten met stokjes had ik ondanks mijn "kromme vingers" redelijk snel door.. vergt wel oefening trouwens.. Een leuke gelegenheid om iedereen weer eens te spreken, en wat te lachen en slap te kletsen.. Ik hoop dat we dit volgend jaar weer mogen doen..





Thuisgekomen was ik doodop; na een vroege dienst en om 6 uur op en pas tegen elven thuis kon ik toch nog niet slapen. Eerst nog even zitten en dan m'n bed inrollen.. De klok ging alvast een uur vooruit, daar ga ik echt niet tegen opstaan, ondanks advies van medeblogger A.





Om zes uur wakker geworden van een hoop kabaal. Dronken volk kwam weer terug uit de kroeg en wilde de benedenbuurman even goeiemorgen zeggen door met vijf man op het grasveld onderaan de flat te staan schreeuwen. Buurman was er kennelijk niet, waarop de heren met flesjes gingen gooien; even klonk het alsof er een raam brak, maar achteraf gezien bleef het bij een barst.. De hele buurt op stelten en de stappers ervandoor.. Ik kon met moeite weer in slaap komen en werd laat wakker.. Zometeen weer een late dienst draaien..

Ik kan terugkijken op een geslaagde dag..


P.S.: Het bed staat er, moest wat gestabiliseerd worden maar naar verluidt is de eerste nacht zonder kleerscheuren doorstaan (zie vorig blogje)..

En een schroefje en een moertje en een boutje en een nippeltje...:-)

Een paar weken geleden kocht broer M. een bed.
Samen het ding, verpakt in twee dozen waarvan één van een metertje of twee in de auto geladen. In elkaar zetten zou later wel gebeuren. Gisteravond de vraag; "kan je helpen?" OK doen we..
Gelukkig ben ik technischer dan ik dacht, getuige enkele eerdere blogjes hier..

Op de kleine slaapkamer moest alles uitgepakt worden en dan stond het oude bed er ook nog in.
Dat heb ik vakkundig gedemonteerd waarna het eerst in de woonkamer werd gezet.
M. kreeg de geest en stofzuigde op de plek waar het bed stond. een stofwolk kwam achter uit de oude stofzuiger en ik vluchtte de kamer in. Na de eerste niesbui konden we aan de slag.
Montagetekeningen lezen heb ik geleerd, met meer geluk dan wijsheid.
Toen hoofd en voeteneind klaar waren bleek er nog wat over te zijn waarna het hele zwikkie weer uitelkaar moest. Pen-gat verbindingen..het pennetje brak af.. De laatste. Ik peuterde het restje eruit en kon toe met een halve gelukkig..beetje creatief zijn..
Ojee welke schroef moet ik nou gebruiken? De fabrikant had de zakjes schroeven van letters voorzien. Die correspondeerden natuurlijk niet geheel met de bouwtekening.. Experimenteren dus.. Eindelijk was de ombouw klaar. Nu staan er nog een lattenbodem en wat planken ter ondersteuning. Morgen verder. Ik heb me in allerlei bochten gewrongen en heb spierpijn..zin in mijn eigen zeer robuuste ledikant..
Volgens de tekening moet het lastigste nog komen en we hebben amper gereedschap..
Morgenochtend na de koffie weer sleutelen dus.. Hierbij een eerste indruk van het gevaarte..
M. slaapt noodgedwongen in de kamer op een matras.. :-)

Snertweer

Gister was ik vrij zoals al gezegd.

Na een priksessie bij de GGD (anti-enge ziektes) waar ze me wat kostbaar rood vocht afnamen
had ik een onbedwingbare zin in snert. Het was tenslotte snertweer. Na drie keer verkeerd prikken had ik m'n armen blauw en de pest in ..
De plaatselijke HEMA is hofleverancier; grote koppen snert en een snee Oud Hollandsch roggenbrood met spek zouden mijn "dubbele loyaliteit" snel doen verdwijnen.

Ik had ook wel zin in een Turks hapje ofzo, maar daar moest verder voor gefietst worden.
De Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam werd het dus.

"Graag één kop snert mevrouw".. "Helaas, hebben we niet meer. Einde seizoen".

"Snertmens", dacht ik, terwijl ze iets over het mooie weer zei.

Buiten woei de wind om het huis en de kachel snorde zacht..Sneeuwjachten vlogen tegen de ramen en vanmorgen moest ik eerst de dienstautoruit krabben voor ik wegkon. Bah..lente?
Vanmiddag las ik dat de HEMA in de verkoop is gegooid door de eigenaar. Er mag alleen niets veranderen aan het concept. Ik zal eens een bod doen, dan heb ik het hele jaar door snert.

Als 't slecht verkoopt maken we gewoon snert-ijs voor in de zomer..



Ik heb zin in de lente..maar ook in rookworst..

Je zult er maar in liggen..

Vandaag een kort verhaaltje, eigenlijk twee regels.

Ik wilde jullie deze foto niet onthouden.. Goed kijken naar de reclame op de achterruit :-)

(Bovenaan) Dit soort auto's rijdt hier in de regio rond..enig cynisme lijkt me op zijn plaats..

Of zou het de zwarte humor van de ambulancedienst zijn?

Op reis

Ik ben er weer..

Na een voor mij lange blogstilte ben ik weer begonnen.
Ik merkte bij diverse collegabloggers dat er een "writer's block" in de lucht hangt.
Kennelijk was daar nog plek voor, naast de lente die er al hing..
Vandaag was mijn vrije zaterdag. Helaas werkte het weer niet mee aan fietstochten of terrassessies, maar daarvan volgen er vast genoeg dit voorjaar.
Ik heb me maar nuttig gemaakt door aan de toekomst te timmeren. De sterren zouden goed staan voor nieuw werk zei de horoscoop. Die zeggen wel vaker wat dus daar trek ik me niet veel van aan. Nee, een paginagrote advertentie schreeuwde van de week dat er een "banenmarkt" was bij een nieuw te openen "resort" (luxe bungalowpark) in het pittoreske Nooitgedacht.
Vol goede moed de reis aanvaard. Het werd bijna "nooitgekomen" want de weg was totaal afgesloten. Via boerensluipweggetjes ben ik er uiteindelijk gekomen.

Binnengekomen wachtten letterlijk honderden mensen in een zaal om eerst een digitale foto te laten maken en vervolgens in een rij te gaan staan. Aan tafeltjes zaten mensen die de kandidaten met een "flitsgesprek" aan de tand voelden. Interessant om te zien, maar na ruim een uur staan en steeds van voet wisselen was ik er wel flauw van.
Gelukkig werd de rij achter me steeds langer en die voor me steeds korter, waarna ook ik mijn zegje kon doen. Na vijf minuten praten en het achterlaten van mijn CV kon ik weer gaan..
Einde van een interessante ervaring. Ik had geen puf meer om door het park te lopen en ben meteen vertrokken. Even bij m'n oma langs, wachtend op haar 92e verjaardag .
Na een dikke 70 km rijden aangekomen in een maanlandschap; de hele straat ligt eruit; erfenis van een gasfabriek van eeuwen her. Kinderen speelden op de zandbulten..deed ik "vroeger" ook.. Even een indruk.. Na de koffie en bijpraten weer terug..ik heb het ff gehad nu, lampje dooft langzaam. Hoop wat meer te gaan bloggen komende tijd.

.

Stoom

Tijd om hier weer even stoom af te blazen.

Ik had niet zoveel blog-zin de laatste dagen, het heeft dus even geduurd.

Ik heb een druk werkweekend, morgen ook weer vroeg op en naar Assen.

Ach, het houdt je van de straat zeg ik maar..

Wel moet me van het hart dat er weer een datepoging op niets is uitgelopen.

De afgelopen 2 weken druk aan het mailen geweest met een dame van een datingsite.

Het leek allemaal erg leuk. Er werden dagelijks A4tjes aan mail en foto's uitgewisseld.

Het bellen stelden we nog even uit; SMS was aan de orde van de dag.

Gisteravond eindelijk gebeld en anderhalf uur later weer opgehangen. Erg gezellig.

Morgen na de dienst in Assen zou ik bij haar komen koffiedrinken en eten, we hadden er zin in

om elkaar eindelijk te ontmoeten. Mocht het toch niet klikken dan was het in elk geval gezellig geweest. Vandaag bleef de mobiel angstvallig stil. Veeg teken? Ach..ze zal het druk hebben..

Thuis meteen de mail opengegooid.."Ik cancel de date morgen" .. Na het gesprek had ze nagedacht en besloten dat het toch anders voelde als voor die tijd. Verder geen uitleg.

Op mijn verbaasde reactie heb ik nog geen antwoord gekregen.

Ik baal heel..heeel stevig op het moment :-(

Morgen maar naar de film in plaats van te daten. Ik ga weer verder maar voorlopig maar even geen grote verwachtingen bij datingsites. Het bleef slechts bij een virtueel hallo en de hoop op meer..

Jammer..

Naar de film

Vandaag was het zover; mijn eerste vrije dag sinds tijden.

Zoals al vermeld ging het uitje naar "stad". Groningen dus.

In het filmhuis daar draait momenteel "Das Leben der Anderen"

De film geeft een beklemmend beeld van de angstcultuur die heersde ten tijde van de DDR in de jaren '80, enkele jaren voor de muur viel. Zeer indrukwekkend. Zelfs in tijden van harde onderdrukking is er nog menselijkheid.. Lees hier een recensie.

Ik hoefde me om vervoer geen zorgen te maken vandaag; de auto van M. stond klaar en om parkeergeld te besparen zette ik de auto neer bij de voormalige IKEA aan de Sontweg.

Ik herinnerde me dat er een halte van de citybus vlakbij was. Er stond een vrolijke dame retourtickets van € 2- te verkopen, het weer was goed en de busschauffeur (ver in de vijftig) sjansde uitgebreid met de veel jongere dames aan boord van de bus.

Na vijf minuten werden we op de Grote Markt afgezet. Ik had trek in een visje en die krijg je op de Vismarkt. Ik moest me wel door een horde flyeraars van diverse politieke partijen heen worstelen.. De man die me een Volkskrant aanbood wilde me meteen abonnee maken waar ik dus geen trek in had.

Tijd voor de film.. en tegen de tijd dat ik buiten kwam was het half zeven en ik besloot nog even een pizaatje te scoren en dan de laatste bus terug te pakken. Helaas..ondanks de toezegging van de chauffeur dat de laatste bus om zeven uur zou vertrekken, was de laatste al weg. Als een "stadjer" wees ik een paar toeristen de weg die ook hun auto op dezelfde plek hadden staan.

In de tot Albert Heijn omgebouwde Korenbeurs wat boodschappen gedaan en vervolgens zelf het hele eind gelopen.. Grote Markt-Steentilstraat-Damsterdiep en vervolgens de McDonald's reclame volgen tot de Sontweg. TomTom deed de rest..

Er staan nog twee films op het programma, even inplannen dus..

Als de lente komt..

Het ziet er vandaag wat minder uit dan gister; maar gelukkig ben ik vrij vandaag en hoef ik niet de hele dag te lopen. Plannen voor een lang weekend; nee geen centerparcs ofzo.

Gewoon lummelen in en om het huis. Zometeen de auto aanzwengelen en richting Groningen voor een film in het filmhuis, één van de drie die op mijn lijstje staan.

Een foto die ik gisteren maakte wil ik jullie niet onthouden; even leek de lente uit te breken.

We zullen nog even geduld moeten hebben.

Vannacht overigens een mooie maansverduistering (opsporing verzocht; wie heeft de maan verduisterd?) die je live kan volgen via een "webcast" van kennislink. Hoef je niet hudjemudje staan te dringen voor een telescoop. Hier in Emmen of omgeving geen sterrenwacht helaas..

Ik ga zo vertrekken, misschien blog ik nog dit weekend en anders; iedereen tot blogs!

Spierpijn en sentiment

Tja dat heb je ervan als je je hulpvaardig opstelt en wasmachines gaat slepen. Vanmorgen moest ik weer om 8 uur beginnen. Natuurlijk had ik moeite om mijn bed uit te komen maar meer omdat ik zo lekker lag dan omdat ik mijn spieren voelde.

Natuurlijk kwam dat pas toen ik thuiskwam. Tegen zessen op het bureau terug, en tegen half zeven thuis. Douchen, nog wat inkopen en dan eindelijk genieten van mijn biefstukjes met gebakken aardappelschijfjes, spekjes en groente. Daarna taaide ik af en toen ik zonet uit mijn "blogstoel" opstond protesteerden mijn spieren en botten krakend en piepend.

Wel moe maar ook voldaan. Het gezeur over de dienst is wat mij betreft overtrokken, en zoals H. al aanraadde; "ga ervoor en laat ze zien dat je het kan". Waarvan akte. Midden in de stad als "galante ridder" een huilende dame opgevangen die de weg kwijt was en al een uur liep te zoeken.. Na een half uur eindelijk gevonden; mevrouw wist het maximum parkeertarief ter plaatse en dat bracht me feilloos naar haar vervoermiddel waarop mijn collega net op dat moment een prent aanbracht, maar na aanhoren van het relaas deze vlot verwijderde..

Minder leuk; een collega die net van zijn sollicitatiegesprek terugkwam en daar vol vuur over vertelde. Ik had daar toch wat moeite mee en ben maar een paar auto's gaan controleren. Het steekt toch wel een beetje..

Ik ga me weer uit mijn blogzetel verheffen en mezelf naar de bank slepen voor een DVD van "Spooks" mijn favoriete serie tegenwoordig. Intussen speelt "Het Theater van het Sentiment" op radio 2 dat het vanavond 1981 is. Muziek uit mijn brugpiepertijd.. sweet memories en een feest der herkenning..Heerlijk programma!

Ausländer 'rein!

Terwijl ik me aan het voorbereiden was op een heerlijke maaltijd (maar eerst de afwas nog zandstralen) ging de telefoon. Met m'n handen in het sop was het lastig antwoorden, maar toch maar opgenomen. Mijn overbuurman en zijn vriendin (vrienden van me) zijn bezig een flat in Meppen, Duitsland te betrekken. Dat is hier niet zo ver vandaan toch een kilometertje of veertig. Hij moest nog wat "klein spul" vervoeren en had wat sleephulp nodig.

Boven aangekomen (wie woont er nou vierhoog) stond de wasmachine klaar. Klein spul dus .. :-(

Met vereende krachten het kreng van 4 hoog naar beneden en dan in de aanhangwagen gesjouwd. Nog een tafel, wat stoelen en wat planken, tot bleek dat vrouwlief er niet meer bij paste. Spul eruit, vrouw erin en op naar de "Heimat". Al gauw kon ik de flat bewonderen. Niet slecht, en lekker warm. Ondanks dat ik het hier nog goed naar mijn zin heb, werd ik wel een beetje jaloers. Het is hoe je het ook wendt of keert, gewoon schoner en degelijker dan hier.

Toen de inhoud van de kar in de woning was gesleept besloten we een hapje te eten. Heb je hier de afhaalchinees, daar bleek een echte "afhaal-Hollander" te bestaan. "Echte Holländische Frikandellen" aldus het uithangbord. Bovendien spraken de dames van het personeel allemaal heel behoorlijk Nederlands. Daar sta je dan met de "Mund voller Zähnen" als je in het Nederlands antwoord krijgt.. En ik met mijn talen-afwijking (ja ook Duits dus) keek daar van op. Ze hadden het er beredruk trouwens, erg veel afhalers.. Hollandse kost is er populair zo te zien.. Binnenkort een "housewarmingparty" in Duitsland. Leuk dat ik er nu een adresje heb, ik kwam er altijd al graag.. Misschien zelf op termijn emigreren? Nu zijn ze daar zelf "Ausländer".

Lijkt me een leerzame ervaring ;-)

Vandaag is geel..

Terwijl buiten de lente is uitgesteld en de herfst teruggekomen is met regen en wind,
doe ik weer een poging tot bloggen. Na een vervelende week qua werk (een afwijzing en een vervelend gesprek) probeer ik mezelf weer bij de oren te pakken. Je moet doorgaan en de zin van je werkzaamheden proberen in te zien en da's soms best lastig. Ik heb mezelf beloofd niet in zak en as te gaan zitten.

Als ik uit had willen gaan vanmiddag (filmhuis in stad) had ik toch iets eerder moeten opstaan.. De film begon al om half twee..Vanavond dan maar in de eigen bios? Ik heb gewoon zin om uit te gaan.. Dan maar bloggen, en ondertussen bedenken wat er gegeten wordt. In de late diensten Chinees halen is lekker, maar thuis moet er weer gekookt worden. Gebakken aardappeltjes met spekjes, champignons, een tomaatje en een mini biefstukje uit de vriezer. Boontjes erbij en smullen maar.



Ook was ik jullie de uitslag van het schilderwerk in de flat nog schuldig: er is gelukkig besloten de boel in een frisse kleur geel te verven. De deur is deze week afgelakt door de "winterschilder"en ik heb 'm een paar uur open gehad tot ik aan het werk moest. Helaas is daar door een randje niet helemaal gedroogd zodat je het blauw er nog doorheen ziet. Gelukkig alleen als de deur openstaat..

Even een foto als bewijs..

Afwijzing

Vandaag had ik eindelijk de langverwachte enveloppe van de politie binnen.
De hele dag gonsde het al; "die heeft een gesprek gehad en die krijgt er nog één.."
Ik scheurde de enveloppe open in de hoop op een uitnodiging en las meteen dat het een afwijzing was. De reden is mij een groot raadsel; "in vergelijking met andere kandidaten voldoet u in mindere mate aan de eisen van opleiding, ervaring en motivatie" Deur dicht.
Ik werk al 4 jaar in deze diensten, vind het leuk en ben gemotiveerd, bovendien heb ik alle papieren en nog meer dan nodig is. Ik snap er geen bal van. Ben teleurgesteld en vind het vaag.

Morgen dus maar een telefoontje naar P&O en een gesprek met de chef, ik wil weten waarom ik niet voldoe. Ik heb een dijk van een brief geschreven maar kennelijk niet goed genoeg?
Dat ik niet eens voor een gesprek word uitgenodigd begrijp ik echt niet.

Ten strijde dus.. wordt weer vervolgd..Ik ga nog even balen als jullie me toestaan..
In zak en as of bij de pakken neer zit ik niet, maar ik leg me er nog niet bij neer..

'K zag zes beren..

..Nee geen broodjes smeren..

In de plaatselijke supermarkt heeft een koekjesfabrikant een complete stellage opgebouwd midden in de winkel. Zes beren met koksmutsen op staan er in een futuristisch uitziende fabriek koekjes te bakken, terwijl ze tevreden een "pom pom" liedje laten horen en hun kop en pootjes bewegen alsof ze druk aan het werk zijn. Ernaast een geïmproviseerde tafel met kleurpotloden en kleine stoeltjes waar de kids zich kunnen vermaken. Ik heb er even naar staan te kijken. "Vroeger" ik zal een jaar of drie, vier zijn geweest, was er in het dorp een bakkerij met een etalage waarin een soortgelijk geval stond. Een lachende bakkerspop die vrolijk zijn hoofd bewoog en voorbijgangers met brede armgebaren toewoof alsof hij zeggen wilde "kom binnen!"

Ik vond het als klein ventje fascinerend en moest met flinke aandrang erbij weggesleurd worden; ik kon er uren naar kijken.. Jaren niet aan gedacht en bijna vergeten. Tot ik de "fabriek" bezig zag. In een flashback zag ik mezelf weer voor de etalage staan.

Gek toch, hoe die herinneringen opeens weer boven komen..

De kassabediende gaf toen ik het vroeg wel toe dat hij het ge -"pompom" niet eens meer hoorde. Als hij 's morgens met werken begon had hij wel iets over zich van "kan dat ding niet uit?"

Maar uiteindelijk viel het niet eens meer op..

Lente?

Het valt tegen vandaag met het weer. Ik had al de lente in mijn hoofd.

Wakker worden en de merels tekeer horen gaan. Het is een typisch geluid (een nieuwe lente, een nieuw geluid?) dat alleen in het voorjaar te horen is. Mijn favoriete jaargetijde.
Ik had het er gister nog met de buurman over; het is erg groen om ons heen.
Ik heb boomklevers en andere exoten gehad die het pindasnoer gevonden hadden.
Ook heb ik hier eens gezeten met alle ramen open en de vogels die vanuit de boom achter mijn flat nieuwsgierig toekeken hoe ik ze opzocht op internet om vervolgens een virtueel duet te zingen d.m.v. een vogelsite met merelgeluiden. De beestjes hoorden een concurrent en deden hun best er bovenuit te komen.

Gister met prachtig weer (alleen een koude wind) even het centrum in geweest op de fiets.
Ik werd verwacht in huize A. voor de verjaardag van "kleine zus" die 11 was geworden.
Ook A. in de bloemetjes gezet met narcissen en hyacinten. Ze heeft groene vingers; de orchidee die ik in november voor haar verjaardag meenam doet het nog uitstekend!

Vandaag valt het tegen met het weer en is het buiten grijs en kil. Er wordt weer vorst voorspeld volgende week. Dat wordt weer coltruien sjaals en wanten als ik op straat mag lopen autootjes pesten. Ach..het is pas februari.. Terwijl de krokussen opkomen en de narcissen en tulpen ook hun kop boven de grond steken gaat het weer vriezen. De eerste eendagsvliegen pestten me al gistermiddag. Natuur van slag? Ik weet het niet zo net. Zo gaat het bijna elk jaar.
Elk jaar wil ik er ook met volle teugen van genieten en elk jaar vind ik me weer terug als het al volop zomer is. De narcissen moeten eind maart wel bloeien in de gemeente-perkjes, want dat is traditie. Het illegaal plukken van de bloemen toen ik een jaar of 8 was is een familie anekdote die ik nog wel eens vertel. Hoop dat het voor de sollicitatie bij de sterke arm niet uitmaakt :-)

Ik ga maar eens in huis wat aan het huishouden doen na eerst een bak snert te hebben genuttigd. Nu mag het nog, voordat de lente echt uitbreekt...

Sollicitere! (2)

De deadline verliep vandaag. Solliciteren bij de "sterke arm".

Al jaren ben ik met arrestantenverzorging bezig, ze noemen me ook wel "bewaarder",

want wie wat bewaart die heeft wat, en dat is een handige eigenschap in een cellenblok..

De politie neemt het project volgend jaar weer terug van mijn eigen werkgever en heeft een vacature opengesteld. Gisteravond nog tot laat zitten typen, en uiteindelijk een mooie brief inelkaar gezet, en een CV bijgevoegd. Leve de e-mail, geen data met poststempels meer.

Een druk op de knop en mijn brief vloog cyberspace in. Ik ging tevreden een biertje halen en hoorde de e-mail aankondiging uit de speakers klinken. Nee hè..ja hoor, de mail was onbestelbaar teruggekomen.. Rondgebeld; aan het adres kon het niet liggen.

Shit..uitprinten dan maar. Ik mocht het vandaag nog bij P&O brengen. Gelukkig werkte ik vanmorgen op hetzelfde bureau als waar die afdeling gevestigd is, dus een kwestie van de lift naar boven nemen en de brief en het CV (in een keurige snelhechter gebonden) aan te bieden aan de personeelsman van dienst, die het met een ongeïnteresseerd knikje aannam.

Mission accomplished..Verder een drukke dienst gehad, Het was half drie voor ik het in de gaten had.. Overigens bleek de verkeerde mailbezorging eraan te liggen dat ik één letter vergeten was, dus bij de tweede poging lukte het wel. Foutje.. De brief op ouderwets papier geprint was een backup; zo ben ik zeker dat 'ie binnen is gekomen.

De voornoemde date afgelopen vrijdag was gezellig, een leuk contact erbij.

Leuk dat ik weer eens met iemand op niveau kon praten over wat me beweegt.

Het duimen voor een "schot in de roos" mag nog steeds, maar het zal weer even duren en zeker enkele dates. Dat je op één lijn zit is leuk maar geen garantie voor de toekomst.

Ik ga vrolijk verder..

Duimen voor de baan mag zeker, en gezien de brief verwacht ik zeker een uitnodiging..

Wordt vervolgd dus!

Beslommeringen

Na een enerverende dag gister was het vandaag goed uitslapen.

Er van uitgaande dat ik om half drie moest beginnen, schrok ik wakker van mijn mobiel om een uur of acht gistermorgen. Collega die zich afvroeg waar ik bleef. Vaag. Na wat gesteggel de chef aan de telefoon. Ik moest opdraven voor een parkeerdienst. Had ik al twee van gedraaid de dagen ervoor, met als gevolg hevig protesterende voeten toen ik thuiskwam en een venijnig opgezette rechter teen de volgende ochtend. Er was geen helpen aan; de fout lag uiteraard bij mij en dus kon ik mijn nest uit. Gelukkig werd ik opgehaald door een collega. De rest van de dag veel rondgereden en voornamelijk de parkeerpleinen meegenomen om niet teveel te hoeven lopen. Balen dus. Intussen op de kazerne de buien-ontwikkeling doorgenomen in de hoop dat het een puinhoop zou worden en we vroeg naar huis konden, want de motivatie was ver te zoeken. Het weeralarm viel erg mee, en ik mocht om vijf uur mijn biezen pakken toen het ook in Assen ging sneeuwen. Gelukkig was de puinhoop te overzien, en het meeste is al weg nu.

Thuisgekomen hing er een briefje aan de voordeur; of ik vandaag thuis wilde blijven om de deur open te doen voor de schilders die het trappenhuis aan het schilderen zijn. Ik ben gelukkig niet wakkergemaakt door de deurbel vanmorgen; met de pillen die ik voor m'n pootje slik heb ik geslapen als twee blokken..

De deuren beneden zijn geel en rood geworden. Helaas is de verkeerde kant van de flat voor geel ingepland; mijn deur wordt denk ik rood. En ik ben zo gek op geel.. Al met al heb ik hier nog geen schilders gezien..en ik moet nog wel het centrum in voor boodschappen. Als ik de schilders tegenkom moet ik ze maar even m'n nummer geven. De schaftkeet beneden zit potdicht, weet niet eens of ze in de buurt zijn..

Oja..vanavond een date..duimen mag !

Een misverstand

MSN pingelt. Een vriendin uit het Groningse vraagt wat.


Altijd gezellig om even met haar te kleppen.


"Jij hebt een talenknobbel hè?"


"Ja hoezo?"


"Ik had goede zin vandaag..ken jij het franse kinderliedje Alouette?"


"Jawel"


De aap (of liever gezegd de vogel) kwam uit de mouw. Ze had de hele dag blij van zin het liedje lopen zingen tijdens de afwas en de huishoudelijke taken.."Zo'n vrolijk liedje" zegt ze..

Tot ze erachter kwam wat het betekende. Een Alouette is niet alleen een helikopter maar ook een leeuwerik. Nu is dat niet wereldschokkend, maar de fransen hebben een reputatie hoog te houden als sijsjeslijmers en "vogelliefhebbers" en dan gaat het niet om kijken en tellen, maar om netten, brute schietgeweren en dooie of levende lokvogels, en zijn niet vies van een vogeltje op het bord. En dan bedoel ik niet de sla- of blinde vink of een kippetje maar beschermde zangvogels. Hoe exotischer hoe beter.

L'Europe? Je m'en fou!.. Hoezo Europese richtlijnen?

Waar wil ik heen beste lezers?

Ze had niet door wat de tekst betekende..

"Alouette, gentille alouette,
Alouette, je te plumerai"

Vriendin kende de betekenis van "plumerai" niet..
"Plumerai" komt van "plumer" en dus betekent "je te plumerai" "Ik zal je plukken"
Zij meende dat het iets van "aaien" of "liefkozen"betekende..

Ik heb haar wreed uit de droom geholpen en aangeraden een donatie te doen
aan de Partij voor de Dieren om haar acute gewetensnood af te kopen..

Terwijl ik haar ernstig toesprak op MSN
lag ik in feite dubbel over mijn toetsenbord..
Gemeen misschien? Vogels plukken is pas gemeen..

ze zal het nog lang moeten horen..