Iemand een idee hoe mal je zijn moet om dit te kopen?
Ik heb een talenknobbel, maar ik kom er niet uit ..
VanDale vindt er dit van;
mals (bijvoeglijk naamwoord; malser, meest mals; malsheid)
1 (van vlees en groenten) zacht en sappig....
Mijn relatie met crashende auto's is ook weer hernieuwd. Ik bracht een collega thuis en zou daarna de dienstwagen overnemen, maar halverwege lag een auto op zijn dak, dus uitstappen en kijken of we wat konden doen. Bestuurder had de benen genomen en een geschrokken passagier stond naar het wrak te kijken. we keken naar een opmerkelijke prestatie; met een gepimpte Golf een stoeprand raken met een veel te hoge snelheid, daarna een lantaarnpaal meenemen en halverwege merken dat je geen raket bent en dus op je dak terechtkomen. Met een opvallende auto kun je niet zomaar doorrijden. Dus; kijken of gebeld is en of er gewonden zijn. Dat laatste niet gelukkig, de politie was binnen vijf minuten ter plaatse waarop wij ons vlak voor middernacht op een kruising opstelden, zwaailampen aan en veiligheidsvestjes aantrekken en regelen. Tja daar sta je dan terwijl politie en berger hun werk doen. Tegen half één konden we weg, de collega woont in de middle of nowhere.. Tegen de tijd dat ik op bed lag was het half twee, en dat terwijl ik om half zes weer moest rijden. Je moet wat doen voor de kost, maar lekker is het niet..
Ja lezers..
Ik krijg op mijn kop vanwege de blogstilte hier. De inspiratie is een beetje weggezakt. Wil wel over spectaculaire zaken bloggen natuurlijk..
Vooruit maar dan, een update. Ik heb bijna twee weken ziek thuis gezeten, de jicht in beide voeten belette mij het lopen. Pootje zeer dus. Ik moet een pluim geven aan de chef en de arbodienst, die me niet liepen op te jagen. De zin in bloggen was me ook wel vergaan, even time out en aan mezelf denken. Ik ben vorige week weer voorzichtig begonnen met werken, en heb gemerkt dat er enkele dingen moeten gebeuren; ik moet op tijd aan de noodrem trekken, of de baas nu een capaciteitsprobleem (lees; veel zieken en een relatief personeelstekort)heeft of niet, en werk maken van het afvallen, en dus op mijn eet en drinkpatroon letten.
Toen de medicijnen hun werk begonnen te doen werd ik een beetje flauw van het thuiszitten. Toch wel te snel begonnen en de dag erna weer pillen slikken dus, het motto; "beter is beter en niet mauwen" ging niet op. Werd er zelf ook flauw van dus maar geprobeerd. Ik maak heel wat kilometers op het nieuwe cellencomplex, gelukkig inmiddels vrijwel pijnloos. Wordt tijd om mijn netwerkactiviteiten weer eens op te pakken.. Assertief zijn en uitleggen dat je niet een hele dag op een kruising kan staan verkeer regelen met die pootjes helpt pas als je je dreigt ziek te melden, iets dat tegen mijn principes is. Gelukkig werden de diensten aangepast. Eerst een vrij lang weekend vieren, morgen een vriendin op bezoek en vandaag de nodige dingen poetsen en netjes maken in mijn mannenhuishouding..
Het gebeurde vrijdag al, maar tot nu toe had ik ijdele hoop op een eerlijke vinder. Al eerder gebeurd tenslotte,maar dit keer niet.
Vrijdag was ik even in de plaatselijke bibliotheek, jas over de stoel gehangen en in het "leescafé" een krant gescoord. De stoel met jas op 3 meter afstand achterlatend draaide ik mijn rug er naartoe. Ik zag niemand, maar toen ik weer vertrok miste ik ineens mijn portemonnee. Balen..waar ben ik geweest.. De route terug gereden, de drogist in dezelfde straat binnengelopen en boodschappen gedaan, dus terug maar niks gevonden uiteraard. Nu ben ik onthand. Rijbewijs, bankpasjes, abonnementen en klantenkaarten zaten erin. De 10 euro mogen ze houden, maar de rest wil ik terug. Steeds meer heb ik de indruk dat hij gewoon uit de jas "gerold" is, temeer omdat de dag erop iemand met een rugtas er vandoor ging. Mijn visitekaartjes zitten erin met naam en telefoonnummer, ze kunnen me allicht even bellen of de portemonnee anoniem in de brievenbus gooien zoals een aantal jaren geleden.
Goed, wat doe je dan? Naar de bank. Omdat ik geen legitimatie meer had eerst naar de politie en aangifte van vermissing gedaan, daarna pasjes laten blokkeren. Een bankdame moet dan met je mee als je geld wilt hebben en pint dat voor je. Vervelend, en op vertoon van PV aangifte vermissing rijbewijs geld gehaald. Gister nieuwe pasjes aangevraagd, en pasfoto's laten maken. "Niet zo chagrijnig kijken hoor" zei de fotograaf. Wat wil je met die toestanden.. Bij de gemeente blijk je ook nog eens
€ 15,- boete te moeten betalen als je rijbewijs vermist is. Zelfs als 'ie met geweld geroofd is..Zonder pinpas heb ik echter weinig geld op zak, dus ik wacht even tot de pasjes geleverd worden.
Verloren en gevonden voorwerp;en worden sinds een jaar beheerd door "Ben Kwijt" een project dat door collega's wordt gerund. Zo deed ik online een melding en kreeg ik de bevestiging van één van onze leidinggevenden terug per mail. Wel apart dat je nu als "slachtoffer" staat geregistreerd. Inmiddels al de nodige stappen ondernomen om mijn NS kaart en andere kaarten te vervangen. Ik baal nog het meeste van de onkosten die ik ervan heb. NS wil €11,- hebben, dierentuin €5,- en gemeente €15,50, bovenop de €40,- die een rijbewijs normaal al kost. Klantenkaarten zijn de minste zorg, die kosten niks. Zo afhankelijk zijn we van kaarten.. maar ik heb de hoop inmiddels al bijna opgegeven dat ik het spul ooit terugkrijg, dus ik zal er wel aan moeten geloven..
"Hebt u dat nou ook?"
De oude, nadrukkelijk naar rook stinkende man boog zich naar me toe.
"mijn bloed is niet goed.." en nu he'k nije medizien'n kreeg'n maor daar kan ik weer niet lekker van p**** Ik zit soms wel n half uur.. En mien kop döt ok zeer"
Ik humde plaatsvervangend gegeneerd iets en dook weg in het plaatselijke sufferdje dat op tafel lag. Hij was nog niet uitgepraat. "De taxi was te laat en nu moet ik weer wachten".. Dat had ik al gezien, toen ik aankwam, hij stond buiten fanatiek aan een peuk te trekken. Voor mij werd een dame opgeroepen bij de dokter waar ik zijn moest. "Duurt wel even" zei de vieze man. Ik ging twee stoelen verder zitten en bij gebrek aan beter stortte ik me op het blaadje van Landschapsbeheer. "Vriendin" en "Viva" lagen te wachten, alles beter dan dit gesprek. Vieze man schoof mee..
Eindelijk kwam de dokter en werd ik opgeroepen.
Moeizaam strompelde ik mee, een voet heftig protesterend van de jicht met me meeslepend. Nee, ze wilde 'm niet ter plekke amputeren.. Met sterkere pillen mocht ik gaan. Zo snel ik kon ging ik de wachtkamer voorbij.. De man stond buiten weer eenzaam aan zijn peuk te trekken. Ik haat wachtkamers, maar vond de man ook wel weer triest..
Vandaag bracht ik mijn ouders naar het vliegveld, zij mogen lekker twee weken een voorschot op de lente nemen door naar Tenerife te vliegen. Ik ben NIET jaloers.
Zij hebben een vliegtuig, ik de auto. Omdat ik morgen voor het eerst mag gaan werken op het nieuwe cellencomplex van Politie Groningen, en ik daar de weg nog niet naartoe wist, besloot ik om maar door te rijden naar "Stad" en wat wegverkenning te doen. Als reisgenoot had ik TomTom meegenomen, hij weet overal de weg naartoe. Natuurlijk moet je ook zelf kijken, en niet de eerste afslag vanaf de ring Groningen nemen.. Dwars door de binnenstad werd ik weer naar de ring teruggeleid en van daar naar het nieuwe bedrijventerrein. De Fa.Hooghoudt is daar de prominente aanwezige, maar het cellencomplex zag ik niet. Na nog twee rondjes gereden te hebben zag ik het ineens. In elk geval voldoende parkeerruimte. Gelukkig zijn de lange ritten naar het bureau in Delfzijl ten einde; alle "gasten" worden in het vervolg centraal gehuisvest, met TV op hun cel, die in rustgevende pasteltinten is geschilderd. Je hebt er geen kind meer aan.. Ik zag op een 112 site een reportage over twee gecrashde vrachtwagens bij Appingedam op de N33 en prees me gelukkig dat ik er niet in de file hoefde staan. Medeblogger A. was minder fortuinlijk, zo bleek...
Hoe dan ook, daarna nog even de IKEA onveulig gemaakt, op zoek naar een bureaustoel van enige degelijkheid, en een knuffelbeest gekocht voor de eerste dochter van een kennis. Het lopen viel zwaar, met jicht in de tenen, net nu ik dacht dat het wel op zijn retour zou zijn. Verbijten, pilletje slikken en plat maar weer..
Hieronder een impressie van de nieuwe High Tech werkplek..
Tot blogs!
In April vorig jaar blogde ik over een "pardon-Chinees".
Dat is niet de maaltijd die je om de hoek haalt als je een SAS-dag hebt, maar één van mijn voormalige cliënten uit mijn vluchtelingenwerk-tijd. In de dagen dat ik over deze persoon blogde was het Generaal Pardon nog niet rond, en wachtte hij na meer dan tien jaar nog steeds op een positief bericht uit Den Haag. Ik hoorde niets meer van hem, maar door op zijn naam te googlen kon ik zijn "carrière" een beetje volgen. Het lijvige dossier ligt al lang ergens in een kast te verstoffen vrees ik.
In een opwelling zocht ik zijn naam op Hyves, en hij bleek inderdaad zijn eigen plek daar te hebben. Ik voegde hem toe en stelde als "krabbel" de brandende vraag of ook hij post van Albayrak had gekregen en of hij mocht blijven. Vandaag kreeg ik een krabbel terug; het wachten is ten einde. Hij en zijn familie mogen blijven! Langzaam maar zeker hebben de "oude kennissen" uit alle windstreken bijna allemaal een status gekregen. Op de gekste plaatsen kom je ze tegen. In de supermarkt, het theater, laatst kwam een Koerd uit de keuken van de afhaal pizzeria om me een hand te geven en me te bedanken; ook hij was er door. Het mailtje van de "Pardon-Chinees" was prettig om te lezen; "zonder jouw hulp en ondersteuning zat ik nu waarschijnlijk in China of erger". Ik werd er verlegen van. Ik deed mijn werk, zij het wel erg gedreven en fanatiek. Het heeft geholpen zo te zien. Ik word er blij en een beetje ontroerd van. Het maakt mijn dag weer goed.
Vandaag na mijn eerste nachtdienst naar een arbeidstoeleidingsbureau geweest.
Er werd me aangeraden eens te gaan praten, zoals de lezer weet ben ik aan een nieuwe uitdaging toe. Vol goede moed ging ik erheen. Na wederzijds aftasten kwam de vraag: "wat kom je doen?" aan de orde. Ik heb mijn uitleg gegeven want ik heb mijn woordje wel klaar. Ik heb veel duidelijk kunnen maken en de andere partij ook.
Zonder in details te treden kan ik zeggen dat het best een confronterend gesprek was. Ik kijk elke dag in de spiegel, en de ene dag bevalt me dat wel en de andere dag weer niet. Nu werd ik gedwongen mezelf bij de oren te pakken. Auw. Zulke dingen zijn niet makkelijk en ik moet nog veel schaven, beitelen en bijwerken. Gelukkig was dit pas een eerste kennismaking, maar ik ben wel uitgedaagd om eens wat dieper te graven. Pas als ik mezelf voldoende ken kom ik verder.
Overbodig te zeggen dat zoiets erg vermoeiend is, ook al omdat het voorslapen voor de laatste nacht in Delfzijl er niet van gekomen is. Ik heb een hele nacht om na te denken. Natuurlijk moeten er nog veel meer nachtjes over geslapen worden maar je moet ergens beginnen..Ik ga me maar eens omkleden en op weg. Wordt vervolgd!
Wat doe je als je nachtdienst moet draaien en je dus de hele dag vrij bent?
Je drinkt je koffie, bakt wat broodjes en smeedt plannen voor de rest van de dag. Je hoort het weerbericht en ziet dat de herfst zich weer heeft gemeld. Het hoost en stormt, eenzame fietsers zitten kromgebogen over het stuur en ik zie uit mijn woonkamerraam hoe sterk deze zijn.. Er schiet me een term te binnen van een medeblogger; "cocoonen". Ik hoef er niet uit. Boodschappen heb ik in huis, nieuwe kleren zoek ik wel als het droog is. Ik moet (en da's een tegenvaller) twee nachten naar Delfzijl in plaats van naar "Stad" vanaf vannacht. Dik een uur rijden dus, en morgenochtend weer. Gelukkig wat vrije dagen er achteraan. Alleen nog even eruit om een dienstauto op te pikken en dan maar gaan.. De kaarsjes die op zijn haal ik morgen wel weer, vannacht heb ik er toch niets aan.
Ik ga nog even redderen en wat eten. De schoenen die ik moedig heb aangetrokken gaan weer uit. Tijd om even te "cocoonen" zolang het nog duurt.
MSN knippert. Broer online.Hij moet de krant volschrijven en er moet een stuk uit het Duits vertaald worden. "Ach mail maar", zeg ik. Vervolgens krijg ik vijf A4-tjes waarin op een lyrische wijze een nieuwe tentoonstelling van een Duitse kunstenaar wordt beschreven. Mijn jaren vakantiewerk en Duitse vriendinnen komen goed van pas. Dit is echter een tandje bijzetten om het in wielertermen te houden. Kunstwerken die "Geheimnisvoll aus üpiggem Grün ragen" tja, wat moet je daarmee.. Ik ben ervan overtuigd dat het knap is wat de kunstenaar doet, maar abstracte kunst is niet mijn ding. Op de website is ook ander werk te zien, waarvan sommige stukken qua kleur zo aan mijn woonkamermuur passen. Ik heb toch wel iets met die kleuren, wie weet ga ik eens kijken.
Misschien moet ik eens bijschnabbelen met het vertalen van artikelen, ook al ben ik geen beëdigd vertaler. Het moeilijkste is je eigen interesse uit te schakelen en de tekst gewoon droog te vertalen. Overigens bleken enkele alinea's ordinair knip - en plakwerk te zijn geweest van de site van de schilder. Ach, het houdt je van de straat zal ik maar zeggen. Broer uit de brand en ik heb weer wat geleerd.
Ik kende haar van jaren terug; een activiteitengroepje voor singles.
In de bieb zat ze weer alleen aan een tafeltje. Ze had zo haar problemen en ik was al vaak "praatpaal" geweest voor haar besognes. Het was niet erg. Ik drink een kop koffie met haar en vertrek weer. Ik heb niet veel te bespreken en heb de indruk dat ze niet erg geïnteresseerd is ondanks haar navraag naar mijn "welbevinden". Mijn jicht speelt weer op en het paardenmiddel dat ik ervoor slik als het weer de kop opsteekt maakt me moe en "groggy". Ik fiets nog even naar de supermarkt. Mijn mobiel gaat en een onbekend nummer staat in het scherm. Dezelfde persoon. Of ik meega een pizza of iets dergelijks halen. Mwah..ik heb nog niet gegeten en wie weet wordt het wel gezellig. Haar dochter werkt er en er wordt over en weer druk gesmoesd. Intussen wordt de pizza koud. Ze komt weer zitten.. "Gezellig hè?" zegt ze, en ik brom wat. Slecht idee dit.. denk ik. De pizza smaakt prima. Na nog een koffie en het afkappen door haar van meerdere gespreksthema's en het uitwijden over haar problemen is het tijd om te gaan. We gaan elk een andere kant uit en ik stap op de fiets met een gevoel van "pff ik mag weer weg". Ik wil niet helemaal negatief doen, maar als je niet eens "small talk" gemeen hebt is het een lange zit. Ik fiets de koude nacht weer in. Ik zal zwaaien als ik haar zie maar nog een etentje? Ik denk het niet..
De afgelopen week staat voor mij in het teken van de Top2000. Dag en nacht luister ik, ik ga veel te laat naar bed en sta brak op, maar heb het er voor over. Er zijn zelfs mensen die doorhalen en er hun leefritme op aanpaassen. Ik niet. Als ik in de auto maar muziek heb, en via mijn mobieltje eventueel.
Iemand die ook altijd deel uitmaakt van onze chatgroep en vriendengroep op het internet, en de Top2000 nooit wil missen,is Eric Smaling. Sinds kort is hij senator voor de SP, en drukt dus het pluche van de Eerste Kamer. Ook is hij gelegenheids-weblogger geworden. Als afgevaardigde namens de EU verblijft hij enkele dagen in Kenia als waarnemer bij de verkiezingen. Ik neem mijn petje diep voor hem af. Als landbouwdeskundige weet hij veel van de regio en is er eerder geweest. Ik volg de ontwikkelingen op de voet, het lijkt er toch wat grimmiger aan toe te gaan voor zover de berichtgeving naar Nederland doorsijpelt.
Ik weet niet wat ik zou doen als ik de kans kreeg daar heen te gaan, zelfs al zou ik de Top2000 gedeeltelijk ervoor moeten missen.
Ik vind het wel een erg goed initiatief en heel nodig ook. Voor de medebloggers en lezers die erin geïnteresseerd zijn zou ik zeggen; klik de link aan en lees zijn ervaringen. Warm aanbevolen!
Het wegverkeer doet me de laatste dagen mijn hart vasthouden.
Vlak voor de kerst al een bijna-aanrijding meegemaakt, op Kerstavond moest iedereen nog even snel boodschappen doen. Stresskikkers..haast haast..
Een ouwe Volvo trekt op en wil de parkeerplaats van de supermarkt oprijden, en wordt op een haar na vol geraakt door het Golfje uit tegenovergestelde richting. Enkele meters rubber en een aanrijding die op het nippertje voorkomen wordt zijn het gevolg. Het Golfje vervolgt onzeker zijn weg. Broer en ik zien het gebeuren (we reden er achter) en hadden een gevoel van "Oei"..
Op de parkeerplaats is het al niet veel beter. Onderweg naar de diverse bureau's ook meerdere "near misses" gezien. Bij Gieten sukkelt een Japannertje met 30 km/u de rotonde op. Een BMW vliegt er bijna achterop, door hard remmen en uitwijken gaat het goed.. Wat wordt de volgende?.. Gisteren, weer bij de supermarkt. Ik was op de fiets, net boodschappen gedaan. Relaxt pendelde ik op het fietspad en zag bij de uitrit van de winkel een auto staan met een aarzelende mevrouw erin. Voor de zekerheid remde ik wat bij. Achter me kwam een dure Audi voorbij.
Ik probeerde "telepatisch" te roepen naar die aarzel-mevrouw. "NIET DOEN! Blijf staan!".. Helpt niet. Ze geeft een beetje gas en schiet de weg op. De Audi remt keihard, maar dankzij het ABS systeem blokkeren de wielen niet. Ik stond inmiddels stil en wachtte op de klap die zou volgen. Hij kwam niet. Met een laatste hijs aan het stuur ontwijkt de ene de andere auto, half over het stuk fietspad waarvan ik net had besloten er maar even niet te fietsen. Op zo'n moment zie je alles vertraagd. Het aarzel-mevrouwtje kijkt me nog even aan en gaat er dan als een speer vandoor..
Ik weet niet of het de tijd van het jaar is,maar ik hoop wel dat het bij "bijna" blijft, want je zou haast denken dat er wat gaat gebeuren. Ik zal voorzichtig blijven rijden, voor hen die zich zorgen maken..
De laatste dagen zit ik vol continu in Delfzijl te werken. Late diensten. Het hangt me een klein beetje de keel uit, maar de ritten er vandaan zijn wel in orde. Die erheen niet zo zeer. Helaas is de bietencampagne nog niet voorbij en zit ik vaak achter die vrachtwagens. Meestal gaan die door naar Groningen of Hoogkerk, zodat ik op de rotonde van Gieten de N33 opdraai zonder hinder. Helaas zit er ook ander vrachtverkeer op de weg. Verkeer met boormateriaal voor de aardgasbuffer in Zuidwending. In de meeste gevallen kan ik omdat ik de route inmiddels goed ken, het verkeer analyseren. Meestal ben ik ze ter hoogte van de afslag naar de A7 kwijt.
Dit keer ook, alleen zat ik tot Delfzijl achter een auto met aanhanger die zich keurig aan de max. snelheid van 80 km/u hield. Schoot niet op dus. Geen stress..Mijn collega kwam me al tegemoet, hij was al vrij, terwijl ik nog een half uur naar een gratis parkeerplek zocht. Na de dienst; een stuk relaxter. De auto stond eenzaam op de parkeerplaats, het kerstpakket stond me op te wachten, dus dat heb ik maar eens thuisgebracht. Radio 2 komt op de autoradio, nog een kwartiertje "Theater van het Sentiment" en dan overschakelen naar Radio 1. De Top2000 is nog niet begonnen, dus maar "Het Oog" tot ik thuis ben. De grap is op welke tijd ik over kan schakelen en waar ik dan ben. Meestal ben ik Veendam voorbij, soms nog niet. Ik reken een uur en een kwartier, maar meestal red ik het in een klein uurtje in Emmen aan te komen. Relaxt luisterend overkwam het me om op de rotonde Gieten de eerste afslag te nemen en dus al bijna in Assen te raken. Bij Rolde eraf en via gehuchtjes als Papenvoort en Nooitgedacht in Borger aangekomen. Ook daar weer binnendoor vanwege werkzaamheden en uiteindelijk weer op de N34 uitgekomen richting Emmen. Niet de meest logische route, maar wel twee obstakels in de vorm van tijdelijke rotondes vermeden. Onlogische situaties zorgen voor gevaar; laatst trof ik een auto die in de verkeerde richting de rotonde wilde nemen en de bus naar Groningen trof. Wie reed er nu spook?
Vannacht mag ik weer, dat betekent 's ochtends om 7 uur de baan op. Pittig wel.. De kerstdagen staan voor de deur, dan ben ik gelukkig vrij..
Zoals beloofd het vervolg van mijn debuut op de vaderlandse TV,
de opnames van de "Top2000 à Gogo".
Zaterdag om 16:00 uur vertrokken met een lid van de Vrienden van de Top2000 die ook in Emmen woont. Gezellig gezelschap en goede muziek op de radio; Veronica, want nog geen Top2000 op de radio. Tegen half zes in Hilversum aangekomen en onderweg al intensief SMS verkeer uitgewisseld met de aanwezigen die al aan een drankje zaten. Helaas waren in het "Grand Café" van de "Beeld en Geluid Experience" alleen patat en kroketten te verkrijgen, terwijl de verse gamba's net uit het ijs werden gehaald.. Die waren waarschijnlijk voor de "Idols" liefhebbers die ook verwacht werden.
Na een snelle hap (kleffe friet en dat voor 8 euro) Gingen we naar Studio 2. Daar in de hal een aantal anderen tegengekomen die ook bij de groep hoorden. Het gebouw was een betonnen bunker, voorzien van veel glas en metaal. Na een half uur wachten stormden we naar binnen, trappen af en gangen door, tot we in de catacomben van de studio kwamen, waar het à Gogo café was opgebouwd uit rekwisieten van films en oude tv series. We hadden al snel een tafeltje gevonden, waar we een goed uitzicht hadden. De opname moest er in één take op, en Matthijs van Nieuwkerk kwam onder luid applaus (aangemoedigd door de technici op de vloer) de kroeg binnenlopen.
De avond was een feest der herkenning. Oude clips, de één tweetjes met Leo Blokhuis, gasten Dolf Jansen en Maarten Spanjer, en dat alles terwijl bier en wijn op bladen werd rondgedragen en voor veel sfeer zorgde bij het publiek, vooral omdat ze gratis waren.. Veel te snel was het weer voorbij, maar er ontstond een gezellige afterparty waar ik nog met wat mensen gepraat en wat gedronken heb. Het gevoel met gelijkgestemden te zitten kletsen was erg leuk.
De terugreis was gezellig, het bleek dat chauffeur R. genoeg mensen kende die ik ook kende, wat weer voor herinneringen zorgde. Tegen middernacht waren we thuis, en dook ik in mijn bed, wetend dat ik er om 5 uur weer uit moest voor een vroege dienst in Groningen.. Het was een belevenis op zich!
Aanvulling: de uitzending waar ik in "voorkom"" is op 29 december gepland.
Vandaag is het zover.
Met een groep vrienden waar ik al eerder van vertelde gaan we Hilversum onveilig maken. Vanavond zijn de opnames voor één van de afleveringen van "de Top2000 à Gogo". We worden rond half acht in het omroepcomplex verwacht, en gaan voor die tijd een hapje eten in het "beeld en geluid experience" dat ernaast staat. Daarna maken we onze opwachting in het café bij Matthijs van Nieuwkerk en Leo Blokhuis om de muziekgeschiedenis door te nemen en "klapvee" te spelen. Vorig jaar was ik in Locomotion in Zoetermeer voor opnames, maar daar heb ik niks kunnen zien van artiesten en presentatie; we zaten ergens in een hoekje weggestopt. Dit jaar herkansing dus! Verslag van deze dag volgt zeer binnenkort.. Vertrek om vier uur met een mede-fan die in de buurt woont.
Ik heb er zin in!
Ik woon prima in mijn flatje, al is het rond deze tijd van het jaar best koud soms, met slecht één gaskachel. Onlangs met een collega had ik het over huizen en het kopen ervan. Niet dat ik me dat kan veroorloven, maar je kan altijd kijken toch? Zo kwam ik op Funda huizen tegen van mensen die ik ken en waar ik ook binnen ben geweest, jaren geleden. Toch leuk om weer eens virtueel rond te kijken. Niet iedereen zet zijn huis op Funda of neemt een makelaar in de arm voor de verkoop. Tot mijn verbazing staat het huis tegenover mij op Marktplaats. Ik heb maar eens gezocht, en kon ook daar virtueel binnen kijken. Het grappigste aan de zaak was dat ik uit het woonkamerraam mijn eigen flat kan zien. Mooie zomerse foto's. Ik stond die dag niet op het balkon, maar de was hing buiten en de gordijnen zaten dicht; ik zal wel hebben liggen pitten na de nachtdienst. Het bood een apart perspectief.
Niet dat ik het huis wil kopen, en ik houd al helemaal niet van grasmaaien en tuinvijvers,maar het geeft een beetje een indruk van de buurt..
Ik kreeg gisteravond een mailtje van het waterleidingbedrijf WMD.
Vorig jaar had ik aangegeven dat ik de meterstand wel per email wilde doorgeven, en dat hadden ze goed onthouden. Gelukkig zit de meter in de meterkast in de gang, in mijn vorige flat moest ik eerst naar de kelderberging lopen. Ik mocht de stand doorgeven, en voor de eerste inzenders was er kans op een prijs; 75.000 liter water gratis!. Dat laat ik me natuurlijk niet ontzeggen, alleen vraag ik me wel af of ik die hoeveelheid in termijnen krijg of in één keer. Je hebt kans dat er dan opeens veel meer brand in de wijk is, de brandweer komt dan even bij mij tappen. Een zwembad op mijn balkon wordt wat lastig, maar ik kan natuurlijk een aquarium beginnen. Iemand tips voor als de tankwagen voorstaat?
..Dan valt het tegen..
Eigenlijk een campagne voor veilig werken in de bouw, maar ook handig in het dagelijks leven. Zorg ook dat je niet te moe op pad gaat want dan krijg je brokken. Gisteravond met broer M. een film bezocht in de "bios-bunker" in Emmen. Gezellig. Vertrokken van huis, broer kwam gehaast de trap af en verliet struikelend over de drempel het pand. Auw. Gelukkig viel het erg mee maar ik schrok wel. Mijn wijze hoofd schuddend over dat gestuntel gingen we op pad. Omdat je na twee consumpties tijdens een film wel graag wat vocht kwijt wilt (en het ook weer wilt aanvullen) liep ik even de zaal uit. Zware deuren, oef.. Ik liep direct rechtsom terwijl de deuren langzaam dichtvielen en daarmee de beugels van de magneetsluiting die op de vloer waren gemonteerd aan het zicht onttrokken. Daar ging ik dus. Mijn voet haakte achter een beugel en ik smakte met mijn volle gewicht tegen de vloer. De tweede beugel ontweek ik nog net. Auw.. Even de bedrijfsleider gesproken die me aan zag komen strompelen. Oei, ik bleek de eerste niet te zijn die ruzie had met die dingen.
Nu dus blauw. Been, hand en schouder vertonen mooie kleuren inmiddels. Slapen ging redelijk, hoge pijngrens kennelijk, maar lopen is wat lastiger.. Stom ook dat ik niet beter uitkeek.. En ik schudde m'n hoofd nog wel over M. met zijn gedoe.
Het had erger gekund, maar ik loop wel stijfjes nu. Gelukkig vandaag vrij en morgen laat, ik moet even aanzien hoe het wordt met de diensten..
Ik werd vandaag "teruggeworpen" naar het jaar 2000.
In dat jaar studeerde ik in Groningen, en via het internet op school vernam ik dat de heren van Doe Maar één reünieconcert gingen geven.
Leuk, de groep en de muziek spraken me aan, ik was een fan tot ze in 1984 aan hun eigen succes ten onder gingen, hordes roze/groene meisjes in wanhoop achterlatend.
Ik wist niet zeker of ik wel naar een concert wilde, maar toen ze de CD "Klaar" uitbrachten was ik om. De fanclub werd afgestoft en er kwam een website. Er werd druk gechat via toen nog ICQ (wie heeft dat nog?) en via de site www.doemaar.com die na de persconferentie van de heren openging. Ik kreeg zelfs serieuze "verkering" met een dame die regelmatig op de site te vinden was. Dat resulteerde in een relatie van anderhalf jaar. In die tijd heb ik veel mensen leren kennen, rare snuiters maar ook serieuze types. Toen ik het bericht op www.nu.nl zag werd er doorgelinkt naar de site van één van de fans van het eerste uur. Vertrouwd gezicht, de hele verzameling teksten, foto's en Doe Maar parafernalia was sinds de laatste concerten nog steeds online. Ik denk dat de bezoekersteller inmiddels aardig warmloopt.
Uit nostalgie heb ik mijn cd's weer afgestoft en bemerkt dat ik de DVD van het concert in Ahoy' waar ik ook ergens tussen de menigte stond, nooit gedraaid heb omdat ik in 2001 nog geen DVD speler had..
Vanmorgen hoorde ik dat ze weer bij elkaar komen in juli volgend jaar. Weer voor één concert. Heintje Davids..In 2000 was daar ook sprake van, het werden er twaalf en allemaal uitverkocht. Is het geld nu op?
Zal ik een kaart voor het concert kopen? Visioenen, koorts en kippenvel.. Ik zag de dames die als puber ontroostbaar waren dat de band stopte nu als huismoeder helemaal losgaan.Ik heb gevallen gezien van meiden die alle concerten bezochten, intussen het huishouden in de steek latend. Er zijn serieuze relaties ontstaan, en er zijn net zoveel gesneuveld. Dertigers die luid meebrulden met de muziek uit hun jeugd.. "Hé er is geen bal op de TV".. Nostalgie.. Slechte herinneringen,mooie herinneringen.
De voorverkoop start op 1 december, maar nu al zijn er kaarten te koop. Zitplaats bijna 90 euro, en dat wordt me te grijs. Ik wacht wel even af, er komen vast nog meer concerten, ze moeten tenslotte weer zeven jaar teren op de winst..
Ik moet eerlijk zijn, het kriebelt wel weer!
Als uitsmijter een clip van de laatste cd, een modern nummer dat ik erg leuk vind. er zijn weinig leuke clips bewaard gebleven..
">
Of deze;
">
