Pompen of verzuipen

Ik mocht vandaag mijn fotografische talenten botvieren op een perspectief dat ik niet dagelijks zie. Zoals bekend staat het hier in de buurt regelmatig blank als er een stortbui valt.
In de jaren '80 is de straat opengebroken en ik kan me herinneren dat er toen grote betonnen elementen in de grond werden gezet. Overstromingen zouden uitblijven.
Mooi niet; bij de eerstvolgende hoosbui kwam de buurjongen op zijn surfplank voorbijdrijven.

Nog steeds is de ellende niet van de baan. Terwijl achter mijn flat de zandzakken tevoorschijn werden gehaald stroomden meer richting centrum de kelders onder. Zo ook bij m'n ouders.
Vandaag kreeg ik de vraag om de opening waar het water doorheen komt te fotograferen.
De kruipruimte stroomt onder en de kelder volgt. De pijpen kunnen het niet aan, ofschoon ze van degelijke "Steenwieker" kwaliteit zijn. Het was vandaag niet zo nat, dus kon ik in slechts een milimeter water staan. Als je door de straat fietst waar m'n ouders wonen, zie je nog laat licht branden bij de technische buren; nachten worden doorgehaald met ingewikkelde computerberekeningen en bestektekeningen; waar komt het water vandaan en wat doen we eraan?

Het crisiscentrum werkt door en er schijnt regelmatig topberaad te zijn. Misschien kunnen ze ZKH een mailtje sturen; hij schijnt alles van waterbeheer te weten, en zo komt er nog eens wat interessants door de straat en aan de deur. Hij vindt het vast een uitdaging, mocht het niet lukken dan is Oranje daar vast bitter over..

Spoor-Zoeken

Zoals al vermeld was het de bedoeling dat ik zondag naar Amsterdam zou afreizen voor de verjaardag van mijn zus. Vlak na het afronden van het vorige blogje kreeg ik telefoon; ik werd opgehaald met de auto, dus dat scheelde weer een nat pak. Vijf minuten later kwam de auto voorrijden. Intussen had ik de schade al opgenomen aan de auto's bij mijn flat en die van broer M. Vijf auto's moesten het zonder achterruitewisser stellen. Bij mijn weten is de dader ontkomen, je moet maar net geluk hebben dat er een politiewagen in de buurt is..Zaterdagavond is het altijd druk in Emmen, maar goed.

De trein naar Zwolle vertrok volgens plan om 11:35 uur uit Emmen. We zaten relaxt met kranten en babbelden wat. Overstap in Zwolle gaf ook geen problemen; de reis ging "crescendo" tot Amersfoort. Terwijl de trein wegreed klonk een dreigend "ding-dong" uit de luidsprekers.
"De intercity naar Amsterdam CS rijdt maar tot Naarden-Bussum in verband met een stroomstoring" Geen verdere mededelingen..en bedankt.. Amsterdam lag plat. Toch de trein maar gepakt. Intussen snel 0900-9292 gebeld en een aardige dame aan de lijn gekregen.
Ik vertelde dat we in de trein naar Naarden zaten..verwarring.. "Hij gaat niet verder..stroomstoring?" probeerde ik. Het kwartje viel. "Utstappen in Hilversum, omreizen via Utrecht en dan naar Amsterdam" was het advies. Een dik uur langer reizen dus.
Het advies werd me per SMS nagestuurd en ik wierp me op als vraagbaak voor onze coupé.
Al "wappend" kwam ik erachter dat om Amsterdam heen niks meer reed.
Hilversum in zicht, uitstappen. De eerstvolgende intercity pakken was het plan.
"Ding-dong"..Nee hè..? Ja hoor.. rijdt niet.. Wachten.. Intussen een moeder met een dochter ontmoet; dochter moest auditie doen tegen vier uur.. Stress dus..

We besloten maar een patatje te nemen en te wachten. Steeds weer de speakers op het station met ander nieuws. In plaats van Utrecht werd het uiteindelijk toch de trein naar Amsterdam via Weesp en Diemen..Die reed ineens tòch. Ruim een uur te laat liepen we de hoofdstad binnen waar we de bus maar namen omdat we al laat waren, en omdat mijn pootje nog niet meewerkte. Eindelijk konden we aan koffie en kwarktaart aanschuiven. De prijs van de treinreis (1e klas) was een smak geld.. Gelukkig is meer dan een uur vertraging goed voor een vergoeding van de helft van de prijs. (Bijna € 19,-). In Amersfoort dus maar snel drie formulieren gescoord om meteen te incasseren.

Het zal me benieuwen. De vraag "waar zouden we zijn zonder de trein?" kan ik inmiddels overtuigend beantwoorden.. Dank voor het reizen per NS.. We hopen u snel weer te begroeten in onze treinen.. Nou de groeten..

Rust?

De laatste dagen ben in de weer geweest met een ontstoken voetgewricht. Heftig..Kon op een bepaald moment niet eens meer lopen..Ondertussen ben ik al drie dagen op een pillen-trip en slaap ik (tenminste vannacht) als het spreekwoordelijke blok.. Vandaag staat Amsterdam op het program, zus H. is jarig en daar wordt (als NS en de westerstorm het toelaten) een feest georganiseerd en gevierd. Vandaar, en vanwege een slapeloze nacht gister (tot 4 uur wakker en pijnaanvallen) maar eens redelijk op tijd naar bed gegaan vannacht. Ik ben voorlopig ff in de lappenmand dus.

Het is in mijn straat een drukke bedoening op zaterdagavond. Mensen gaan uit hun dak en naar het centrum en hebben daarbij de grootste lol. Herrie dus. Van slapen komt dus weinig.
Om kwart voor één ben ik kennelijk toch in slaap gevallen, want ik schrik wakker van lawaai. Iets valt kapot, ik hoor gebonk en er wordt ergens tegenaan geschopt. Met mijn duffe kop kijk ik uit het slaapkamerraam en zie een man met duidelijke symptomen van de "ziekte van Heineken" een auto onderhanden nemen. Ik kijk beter en zie dat hij al een ruitenwisser in handen heeft. Dan loopt hij verder en ik spring mijn bed uit met de telefoon in de hand.
Door het zijraampje zie ik dat hij bij mijn flat ook twee auto's vernielt. 112 is snel gebeld en ik kan weer een goed signalement geven. "Bovendien is 'ie zo dronken als een lor, kan niet missen" besluit ik. Ik ga weer naar bed, nog een uur allerlei dingen horend. Dan komt de slaap en door de medicijnen is die vast genoeg. Tegen tienen kraait de haan van mijn mobiel en schrik ik wakker. Ik had nog wel tot twee uur kunnen liggen.. Pff.. Nouja ik ga er toch maar uit.

Ik heb de MP3 speler vol muziek en de banden van de fiets vol met "wind" dus ik ga maar eens op reis zometeen. Geluk dat ik vlakbij het station woon, jammer dat het snertweer is.

Ach.. ik hoef niet het hele stuk te fietsen...

Have you ever seen the rain?

Het waait.. niet dat ik daar verbaasd over ben, maar heel Nederland staat op zijn kop.
Na een drietal nachtdiensten wilde ik per sé naar buiten omdat ik nog boodschappen moest doen. De lucht klaarde al wat op en de regen hield zowaar op. Voordat ik het huis uit ga speelt "Have you ever seen the rain" van CCR op de radio.. In mijn hoofd gevolgd door "Riders on the storm" van the Doors.. Muzikaal weer dus ..
Terwijl de Zuidwester storm naar West draaide had het weer even adempauze. Ik ben maar snel op de fiets naar de super gereden en ben nog droog weer overgekomen ook. Thuis eerst even iemand bij de kabeltjes van de video gehad; alles doet weer wat het moet doen, ook het geluid. Gelukkig maar weer.
Leve de digitale TV; met enige weemoed kijk ik naar "Omrop Fryslân" waar een vermetele poging is gedaan met windkracht 10 de Waddenzee over te steken om te kijken hoe het weer op Vlieland is. Bekende koppen (locals) sjouwen met zandzakken en hebben het over hoe "it waar" zal "heave". Ik doe m'n best en volg een groot deel van de Friese berichtgeving. Hersengymnastiek dus. Het lijkt me prachtig om nu op het eiland te zijn en het te zien spoken.. terwijl de "coupure" in de dijk wordt dichtgeschoven en het water de kade opstroomt.
Blij dat ik hier hoog en droog zit, de straat was alweer ondergelopen vandaag, maar alleen vanmorgen op weg van werk naar huis heb ik wat regen gehad. Ik benijd de mensen niet die met dit weer moeten werken.. Toch is het lekker slapen met de storm om het huis en branden hier de kaarsjes alweer en geniet ik van mijn vrije avond..

Vreemde vogels

Ik moest vanmiddag even het centrum in. Redelijk geslaagd in de dingen die ik nodig had liep ik de boekhandel in. Een rij voor de infobalie vertelde me dat ik nog wel even op mijn bestelling kon wachten. Een hoop geneuzel, een telefoon die maar bleef gaan, kortom; voorlopig niet aan de beurt.

Ik pakte een boek uit de stapel over "nieuwetijds kinderen", erg interessant. Ik heb het bijna uitgelezen.. Toen werd het wel tijd om de twee boeken op te halen. Ik had een boek over parkeerbonnen en hoe er onderuit te komen besteld, uit beroepsmatige interesse, je zult de tactiek van de "vijand" toch moeten begrijpen .. Ook "grijsgedraaid" van Maestro Leo Blokhuis gehaald, die moest ik gewoon hebben. De rij was wat minder groot geworden.. Er stond een bontgeklede dame naast me en ik zag opeens iets bewegen in de buurt van de sjaal die ze omhad. Een nieuwsgierig koppie kwam tevoorschijn. Een kuif en een snaveltje..

Huh? dat iemand de hond uitlaat snap ik..maar een parkiet? Tjilp! hoor ik.. het beestje klautert behendig over de sjaal naar de jas en ik blijf maar kijken. "Valkparkieten zijn leuke beesten, maar herrieschoppers" ..meen ik. Deze niet volgens het "vrouwtje".. je moet ze niet de hele dag in een kooi zetten!.. Ja maar meenemen de stad in? Nouja ieder zijn meug; met de Partij voor de Dieren in de kamer krijgen we zometeen "parkieten uitlaatplaatsen" .. Ik mag het beest aaien en mijn vinger wordt vervolgens door een scherp snaveltje aan een onderzoek onderworpen.. "Hij bijt niet echt hoor".. "Nee hoor het voelt ook heel anders!" reageer ik.. Het vogeltje vliegt maar een paar meter en komt altijd weer terug. In Amsterdam heb je een kolonie halsbandparkieten die gewoon in een park leeft. Hier dus al valkparkieten die worden uitgelaten. Het is een vreemde wereld, maar wel grappig.

Ik reken de in ontvangst genomen boeken af en verlaat grinnikend de winkel, terwijl ik me afvraag wie wie nu uitlaat..

Eureka

Soms..heel soms..heb ik het geduld om een eerder klusje dat is blijven liggen aan te pakken. Update op het vorige blogje; met een beetje hulp van een technische vriendin op MSN, en wat geduld en inzicht mijnerzijds is het gelukt om digitale tv aan te sluiten. Zelfs het geluid via de stereo, en de DVD doen het. De video ook, alleen heb ik daar weer geen geluid bij. Geen probleem, dat probeer ik op te lossen als het weer wat lichter is in huis. Mijn flat staat nog, de storm heeft zijn best gedaan maar kennelijk zijn de fundamenten stevig.

Ik begin met zappen en kom de vreemdste dingen tegen.. Een "nuchtere" Bonnie die buiten moet komen spelen en in een erg jaren '80 decor staat te touwtjespringen, en diverse onverstaanbare programma's.. Leuk om te zien, bovendien afwisselend.
Ik ga even genieten en trots op mezelf zijn als u het mij toestaat..

Prutsen

Vandaag moest het gebeuren; ik heb digitale TV genomen en daar een ontvanger voor gekregen. Met wat kabeltjes moest het zo te regelen zijn. Ik was al trots dat ik telefoon en internet kon regelen maar dit is van een andere orde van grootte.
Eerst naar eens door de regen naar een dichtbijzijnde electrozaak. Ontvanger meegenomen en uitleg gevraagd. Lunchtijd. Een herkauwende verkoper stinkend naar pindakaas staat me ongeïnteresseerd te woord. Ben meteen flauw. Ik haal de spullen uit mijn tas en krijg advies; een mooie schakeldoos voor bijna 70 euri meneer!
Dacht het niet.. 6,95 klinkt beter. Ik denk dat ik het wel red. Op de fiets terug en weer door de regen. Mijn humeur is als gevolg van de verkoper al wat gedaald, als ik opeens een noodstop moet maken omdat er een auto van een afrit komt scheuren zonder me voor te laten gaan. Ik mompel "uitkijken sukkel" maar kennelijk kan de chauffeur liplezen want hij stopt en schreeuwt uit het raampje; "kijk uit achterlijke klojo!"
"Pislink" is de term die nu opkomt. Ik heb zin om een deuk in zijn Opeltje te schoppen maar hou me in. Als het rotweer is denken sommige mensen dat ze koning op de weg zijn. Deze figuur heeft zijn rijbewijs met bonuspunten gehaald zeker.

Met een donderwolk boven me heeft het weinig zin om te proberen geduldig het spul te installeren. Het lukt wonderwel slechts gedeeltelijk. Toch maar een techneut ge-smsd, maar die heeft weinig tijd. Zal wel een kwestie van een paar snoertjes zijn, je moet er maar op komen. Ik laat het even rusten en wacht het af. Voorlopig maar even met het basispakket genoegen nemen.

Waar zouden we zijn..?

 

Nog even een berichtje voor de lezers en duimers onder ons;  het duimen kan gestaakt worden U wordt hartelijk bedankt. Ik heb de pech niet in de Randstad te wonen. De NS maken geen gebruik van mijn diensten maar zien me graag terug als passagier.

Ik ga maar eens op koperjacht, zo'n sein staat vast geweldig in de woonkamer .

Dit vond ik vanavond in de mail;

Beste Michel,

Bedankt voor je sollicitatie en je enthousiasme voor de functie van Trainmanager bij NS Internationaal.

Wij hebben een groot aantal reacties ontvangen voor deze functie. Op basis hiervan gaat onze voorkeur uit naar kandidaten die in de omgeving van onze standplaatsen Rotterdam en Amsterdam wonen.

We nemen jou daarom helaas niet mee in de verdere selectieprocedure.

Wij wensen je veel succes met je carrière en zien je graag terug als passagier van NS Internationaal.

Met vriendelijke groet,
NS Internationaal

Angeliek Rood
Recruiter

Opeens heb je het; je gaat wel weer op de fiets!

Auw :-(

Nee, ik ga niet zitten griepen en mezelf beklagen. De feestdagen waren geweldig gezellig en rijk besproeid. Ik maakte me niet druk sliep goed en at en dronk wat ik wilde. Uiteindelijk trekt je systeem echter aan de noodrem. Gistermorgen al begon ik te voelen dat de tinteling in mijn rechterpootje zou uitgroeien tot een agressieve jichtaanval. Vandaag groeide die lekker door. Ik kon gelukkig mijn schoen nog aan, en ben maar weer aan de pilletjes begonnen . Ik heb een hoge pijngrens en ga niet voor een beetje jicht uit de weg, dus maar gewoon aan het werk gegaan. Helaas de medicijnwerking verkeerd ingeschat zodat ik er maar 2 "molletjes" tegenaan gegooid heb. Poot omhoog en zo weinig mogelijk lopen. Zaterdag a.s. een parkeerdienst, heb maar even duidelijk gemaakt dat dat wat mij betreft niet doorgaat. Ach, ik ben wel wat gewend.. Ik houd het bier even "in beraad" en beperk me tot cola en wat nootjes, al schijnen die niet erg bevorderend te werken.. Ik zie wel. Bedtijd met nog een pil en ik slaap weer als een blok. Het is weleens erger geweest.. Wel mijn voedingspatroon aanpassen de komende tijd. Nachten Top2000 luisteren en slaaptekort kunnen ook de oorzaak zijn geweest. Ik heb het er eens per jaar voor over..

Memory Lane

Zaterdag was het zover; ik was vrij en kon eindelijk eens een paar spullen die me beloofd waren door een oom en tante ophalen. Zo gezegd zo gedaan en ik nam de auto van mijn ouders mee die genoeg laadruimte biedt aan twee stoelen en een schilderij, en er kon nog meer bij. Nadat ik de autoradio en de TomTom had ingesteld kon ik eindelijk weg. Onder Amersfoort begon het stevig te regenen en daarvan baalden sommige weggebruikers stevig, aan hun rijstijl te zien. "Kom ik ga eens naar de linker rijstrook" dacht iemand voor me terwijl ik met iets van 100 km/h aan kwam. Het ging weer eens goed en ik kwam in Nieuwegein aan. Rotondes, kruisingen en tramrails wachtten op me en ik omzeilde ze keurig. Veilig aangekomen en na eerst een uur gezellig kletsen over koetjes en de daarvan komende kalfjes en de toestand in de wereld werd het tijd om de spullen van boven te halen. Twee trappen op en ook weer af. De koekkoeksklok werd angstvallig van de muur gehaald hoewel we het ding ruim omzeilden. Even later stonden beide meubelskeurig in de laadruime. Ook het schilderij (volgens tante Haagse School en dus bijzonder) kreeg een plekje. Daarna weer kletsen over "vroeger" en foto's van familie bekeken.De haartjes keurig in de brillantine en de "plusfour" in de plooi zat de hele familie op de bank. Boven hen als bewijs dat het authentiek was; het schilderij.

Heel apart om een stukje van de sfeer van vroeger (welcome to the fifties) te proeven, en het huis van oma (die al sinds '93 niet meer onder ons is) weer eens op foto's te zien..A trip to memory lane noemen ze zoiets. Welbesteed wat mij betreft..

Thuisgekomen eerst de meubels met de nodige zweetdruppels bij mij boven gekregen en tijdelijk gestald. Nu M. bij zijn lurven grijpen (iemand een idee waar die zitten?) voor het versjouwen van de oude meubels. Het Goed is er misschien wel blij mee..

Sollicitere!

Het oude liedje, je moet solliciteren.. Gelukkig is de tijd dat ik verplicht mijn sollicitaties aan de Sociale Dienst moest doorgeven al lang geweest. Ik "moet" alleen maar ademhalen dus. Toch kriebelde het toen ik een maand geleden op internet een vacature voor "trainmanager" (M/V) zag bij de NS. Voor de hogesnelheidslijn (3 x woordwaarde) zoeken ze mensen die "klantgericht, open en dienstverlenend" zijn, en bovendien een "mondje Frans" spreken. Nu is dat al helemaal geen probleem, enkele jaren geleden zelfs een Franse dansgroep begeleid als tolk.

Lang heb ik er tegenaan gehangen maar uiteindelijk de spreekwoordelijke stoute schoenen aangetrokken en het on line sollicitatieformulier ingevuld. Vervolgens nog dik een uur met mijn CV bezig geweest, totdat ik op deze site niet verder kwam met al mijn certificaten. Nouja dan heb ik nog wat kaarten in mijn mouw tijdens het sollicitatiegsprek.. Wel vreemd dat ik niet erg van die snelle trein gecharmeerd was vanwege het kleinschalige karakter van dit landje en het feit dat je met "een beetje plankgas" de zee in rijdt. Ook met een TGV achtige trein. Toch maar ingestuurd want je weet maar nooit tenslotte.  CV bijgevoegd en een foto, en weg ermee. Nuttig bezig, ondanks dat ik met de foon weer naar de winkel moet is het hondenweer buiten dus kan je beter wat nuttigs doen en afwachten tot het droog is.

Ik houd jullie op de hoogte.

Mobiele eenheid?

Ik heb kennelijk geen gelukkige hand met mobieltjes. Al een paar weken kon ik mijn rooster niet via de "Blauwe tand" overbrengen naar mijn telefoon. Nouja dan eerst maar zelf aan de knoei en handmatig intikken, deed ik eerder ook altijd. Je raakt verwend. Vandaag vrij dus toch maar even langs het "steunpunt" in het centrum waar bleek dat er een software update op moest. Heb 't ding amper een jaar. Een uur wachten en het was in orde. Nu is dat al eens eerder gebeurd, en toen was het ding kaduuk. Gelukkig dit keer niet.. "Uw informatie is wel weg meneer" zei de verkoper als mosterd na de maaltijd. Gelukkig had ik een groot aantal telefoonnummers op het toestel en niet op de SIM kaart opgeslagen zodat ik er snel weer mee kon bellen.

Vanmiddag dus nadat ik door de regen teruggefietst was aan dat ding lopen klooien omdat alles weer ingesteld moest worden. Gevolg; mobiel internet doe het niet..Zelfs het jonge ventje van de helpdesk weet het niet..

Morgen maar weer naar het steunpunt ben onverwacht nòg een dagje vrij..

Nieuwe start

Laat ik beginnen met alle bloglezers en aanhang een geweldig, gezond, inspirerend en gelukkig 2007 toe te wensen, met interessante blogjes. Als goed voornemen spreek ik uit dat ik vaker wil gaan bloggen, want er zijn "collega's" die later begonnen zijn en me ver vooruitgestreefd zijn..

Hoe heb ik de jaarwisseling beleefd? Of overleefd? Nouja, eerst een late dienst gedraaid, saai, want niks te doen. Wel lekker salade gegeten op 't bureau. Daarna was de aflossing er ook vroeg, dus snel omkleden thuis en de rest van de avond uitgezeten bij m'n ouders thuis.

Geen vuurwerk gekocht dit jaar, en het ook niet gemist. Gewoon toekijken hoe de buren hun spul afstaken terwijl verderop Glühwein en warme chocolademelk klaarstond, en een paar vuurkorven. Toen ik de hele buurt gelukkig nieuwjaar gewenst had begon het toch steeds harder te regenen dus maar naar binnen gevlucht waar ik de champagne op een handige manier geopend heb, zonder deuken in het plafond..

Ik ga nu weer even verder naar het traditionele nieuwjaarsconcert kijken,

één keer per jaar Strauss met "An der schönen blauen Donau" mag ;-)

Tot blogs!

Bloggen op Muziek

Het wordt tijd om even duidelijk te stellen dat er weer gereageerd kan worden, sommige vaste lezers hebben dat inmiddels begrepen en plaatsen met "terugwerkende kracht" reacties, waar ik wel blij mee ben. Ik "mocht" naar de nieuwe Blogger migreren en dat heb ik dan ook direct gedaan, meteen ff een ander behangetje geplaatst. De helpdesk heeft niet gereageerd, dus ik weet niet hoe en wat, maar reacties zijn weer mogelijk en zeer welkom.

Vandaag en de afgelopen dagen heb ik aan de Top2000 gekluisterd gezeten, ik haal niet door zoals sommige mensen, maar wel ga ik laat naar bed, om de juweeltjes niet te missen, gelukkig twee dagen vrij. Wat een heerlijke muziek..Ik ga nog lekker even luisteren hoewel het al na twaalven is Haal me morgen maar weer uit mijn "coma" ik vind t nog even best zo...

...Is vuur..

Schreef ik vorige keer over rook, en dat bij de brandweer, vanmorgen was het bittere ernst;

het laatste karakteristieke pand in het centrum van onze "bruisende stad" moest eraan geloven.. Van M. kreeg ik al een "actiefoto" en vanmorgen op weg naar het werk moest ik door de rook fietsen, en zag overal nog brandhaarden binnen, terwijl de spuitgasten redden wat er te redden viel.. Ik heb er met een triest gevoel naar gekeken.. Hoop dat ze het weer opbouwen.

Foto's onder, overtuig uzelf.

Oja. Reacties zijn weer mogelijk en welkom..

Reageren

Blogger Bèta is dead..jubelt Blogger.com.

Enkele maanden geleden ben ik al overgegaan naar bèta, veel handiger werken, dat is waar.
Helaas kunnen mijn bezoekers (en ik zelf) al enkele dagen niet meer reageren op mijn blogjes.
Dat haalt de lol van het bloggen er wel een beetje af. De helpdesk gemaild, maar die zwijgen ook als het graf, ik heb de indruk dat ik iets verkeerd heb ingesteld.
De stilte en het niet reageren hebben dus niet alleen met drukke kerstverplichtingen te maken.
Als iemand zich geroepen voelt te reageren met tips dan is hij/zij welkom.
Ik heb er de balen van.. Ga eerst maar eens kerstsfeer kweken, vanavond lekker eten, morgen alweer vroeg op voor een dienst om 6 uur bij voornoemde ijsbaan in het centrum, voorkomen dat de baan gejat wordt denk ik... We wachten af, ik hoop dat het aanloopproblemen zijn, net als schaatsen, dat moet je ook onder de knie krijgen..

Waar rook is...

....Is vuur zegt het spreekwoord. Vanmorgen was mijn "uitvalsbasis" de brandweerkazerne. Daar hebben ze verstand van die dingen. Ik ontwaarde een nieuwe aanwinst in een op zich oud gebouw. Enkele maanden geleden al werd door de spuitgasten de vrees uitgesproken dat als het rookverbod al te stringent zou worden doorgevoerd, het enige dat in 't vervolg nog rookte de felle branden zouden zijn in Drenthe's hoofdstad.

Nou stond het kantoorpersoneel en een verdwaalde brandwacht zoveelste klasse wel vaak buiten te klappertanden met een peuk tussen de stoere lippen, en dat de mensen daar dan binnen geen last meer van hadden was een goede zaak (vond ik) maar ook ik als niet roker vond het geen ideale oplossing. Die zou natuurlijk "stoppen" zijn, maar aangezien dat een illusie is voor de echte roker, werd een inventieve en waarschijnlijk peperdure oplossing bedacht en aangebracht; een "rookhok" ergens op de gang van het gebouw. Ik stond wel even te kijken naar het zeer strak en futuristisch vormgegeven gevaarte, dat het midden hield tussen een luxe abri en de binnenkant van de Tardis..

Een aantal vast gemonteerde asbakken, grote pijpen die voor de afzuiging zorgen en een "aanwezigheidssignalering". Als je binnenstapt steekt er een bescheiden storm op, die menig haarstukje doet sneuvelen, en de sigaret waarschijnlijk feller doet branden..

De rokers deden het gevaarte meteen in de ban, ik heb een (overigens niet rokende) collega bereid gevonden als "proefkonijn" in de "bushalte" plaats te nemen.. Het wordt steeds gekker in Nederland..

Kranig in de donkere dagen..

Het was alweer druk deze week, enkele nachtdiensten en wat late en vroege.
De sinaasappels werken goed, maar neemt niet weg dat er veel bankgehangen wordt. De theelichtjes fikken weer, het huis is schoon en alles gestreken. Morgen Assen weer onveilig maken, dus parkeerders let op uw zaak..

Ik kom weinig meer in het wijk-winkelcentrum, de Aldi is dichtbij en heeft alles wat ik nodig heb. Beter alvast voor de kerst inkopen voordat je voor een dichte deur staat. Toch maar weer even heen gegaan vandaag. Ik moest de buurtkrant rondbrengen en meteen een gasaansteker halen voor de kaarsen, want die dingen gaan zo verrekte snel leeg.. Nadat ik mijn stapel kerstkaarten had afgegeven (die te schrijven,had ik dit jaar wel zin in) even naar de drogist op de hoek, die tot mijn verbazing bij navraag alweer ruim 3 maanden een "Kruidvat" bleek te zijn. Nouja, dan daar maar even kijken. Bepakt en bezakt weer naar huis.
Was er van het zomer alarm voor omvallende kranen, nu blijkt dat ze het wel naar hun zin hebben, ze hebben zich zelfs vermenigvuldigd..Het wemelt nu van de bouwputten hier in de buurt. Gelukkig is de doorgaande weg weer vrij..Die lag een maand open, niet erg handig..

Onderstaand een plaatje van ons "kranige" winkelcentrum, vanuit het achterraam.Nu de bomen kaal zijn kan ik ook zien of het ding scheef gaat staan :-) Bovendien was de zwarte dreigende lucht wel mooi...

Pitamientjes en schaatsen

Ik ben een Bourgondiër. Dat wil zeggen; een lekkerbek die van goed eten en drinken en gezelligheid houdt. Fijn, zou je zeggen. Ja fijn in gezelschap, alleen niet zo zeer.

Dit is geen klaagzang over mijn single-zijn, dat loopt wel los, nee, ik merk dat ik vanwege drukke diensten vaak mijn toevlucht zoek tot de afhaalchinees of de snackbar op de hoek.

Vaak is dat omdat ik pas tegen zessen of later thuis ben, of omdat ik een late dienst heb en thuis niet heb kunnen eten. Laatst hoorde ik een alarmerend verhaal over een persoon die aan scheurbuik leed, en niet eens op een schip naar Oost Indië werkte, maar gewoon door drukke werkzaamheden niet aan het nuttigen van vitamines toekwam. Dit, gecombineerd met snel moe zijn de laatste tijd, en het gebrek aan daglicht overdag doet me vandaag besluiten een net sinaasappels te halen. Ook wil ik meer gaan bewegen, maar als ik de tijdelijke ijsbaan in Emmen zie, is het echt "scheuvel'n" zoals Drenten zeggen. Je PR 30 rond haal je er niet. Bovendien schaats ik al jaren niet meer, maar kriebelt het wel om een paar hockeyschaatsen te halen bij de plaatselijke Lidl. Ik zie mensen op knaloranje schaatsen rijden en groot lol hebben, misschien toch n idee voor volgende week? Schaatsen zijn er te huur. Uit voorzorg even mijn zorgverzekering bellen denk ik :-)

Brand?

Je hebt hulpverleners en hulpverleners. Ik ben kennelijk meerdere tegelijk. Vandaag was ik bedrijfshulpverlener (3 x woordwaarde). Nadat ik gister een man of 5 van hun vingerafdrukken-angst had afgeholpen mocht ik vandaag weer spelen met brandblussers. Schuimparty's schijnen leuk te zijn; het spul dat uit de rooie bussen kwam zorgde voor een zeer kortstondig "winter wonderland"

Het ritueel van elk jaar harhaalde zich; brandende sinaasappelkistjes, een ontploffend Camping-Gaz blikje (vuurwerk) en als klap op de vuurkorf "persoon in de fik". Klooiend met een 2 persoons blusdeken en uitkijkend voor de vlammen lukte het me om de met brandpasta ingesmeerde pop te doven, hij kon er mee door al was hij meerdere keren het "haasje" geweest..

Al had ik mijn EHBO al lang weer verlengd, toch heb ik meegedaan dit jaar. Hoofdzakelijk om de heerlijke broodjeslunch bij de Giraf niet te missen, want deelnemers aan de halve dag mochten na de blusdemo naar huis.

Lekker gegeten, en na die tijd gesterkt doorgegaan met reanimeren, beademen en het verslepen van "slachtoffers". Natuurlijk was ik de klos en lag ik voor ik het wist met een beademingsmasker op mijn snufferd en op de vloer.

Praktijkervaring uitgewisseld met mensen van de Ambulancedienst, die tegenwoordig steeds vaker bedreigd en mishandeld worden, waarna ze (de daders) een werkstrafje krijgen.. Een afwisselend dagje dus.

In de maak; een blog over de ontwikkelingen rond Verdonk, wiens aftreden mijn voorkeur en warme belangstelling heeft. Den Haag schiet echter sneller dan ik kan bloggen, dus dat kijk ik nog even aan..

Spurt!

Zo, eindelijk weer nieuws uit Blogland..Niet altijd zin om weer mijn belevenissen wereldkundig te maken. Ik heb niet veel mensen verteld dat ik een beetje treinengek ben. In het "vooruitstrevende" Emmen is na het debâcle met modern maar snel vastlopend en in de fik vliegend materieel teruggegrepen op het "Mat'64" De naam doet hetzelfde ergs vermoeden als hij klinkt; treinen van voor mijn tijd (bouwjaar '66 en nog steeds een robuuste locomotief ). NS Reizigers wil de lijn eigenlijk wel verkopen. Ik weet niet of dat een goed idee is, maar toen ik gisteren op Groningen CS was en daar de nieuwe "Spurt" zag staan en een blik in de 1e klas had geworpen, was ik verkocht. Laat Arriva de hele zooi maar overnemen, van mij mag het als ze dit soort treinen laten rijden.. Ik wilde de binnenkant op de foto zetten, maar helaas vertrok de trein net en wilde ik niet in Nieuweschans verzeild raken.. Dan maar een lekker Chineesje en n goeie film in Pathé..Ook niet verkeerd..

Toch een impressie dan maar, zie foto's

Hagelwit

Het werd tijd.. Na vier en een half jaar moest de dienstkleding weleens vervangen worden dacht ik. Na duizenden kilometers te hebben gelopen en gerend en gezweet waren de oude overhemden met lange mouw niet mooi meer. Bovendien eisten de vele "broodjes gezond" en het zittende werk met op gezette tijden een bezoek aan de kantine van het bureau hun tol.

Niet alleen waren ze niet wit meer, ook waren ze te krap geworden. Tijd voor vervanging dus.

Nadat ik alle plastic eraf gepeld had zaten de krengen nog vol spelden. Als je één over het hoofd ziet en erin stapt, vergeet je dat nooit weer. Dat werd dus een half uur spelden op hoogpolig tapijt zoeken..en gelukkig vinden..

Nu wil het geval dat ik de afgelopen weken nog maar één keer een "lange mouw" aan heb gehad vanwege de belachelijk hoge temperaturen dit subtropische najaar. Gisteren zelfs met korte mouw onder een jas gelopen, veel lekkerder. Bijkomend voordeel is natuurlijk dat ik me niet meer druk hoef te maken om een gebrek aan bewapening op straat.. Mijn overhemden zijn zò hagelwit, dat ze eventuele agressievelingen of mensen die een "vuistmatig" bezwaar willen maken direct verblinden.. Ik hoef alleen maar m'n jas open te doen..

Oja, ik merk dat 'ie eerder roze lijkt; wees gerust, zo loop ik niet over straat. Het is mijn tapijt dat het een soort "schijn" geeft :-)

Ik kies partij

Eergisteren liep ik bij M's flat. De hele dag was er gehak en gebreek te horen geweest.

De container lag vol met rotzooi, een complete afgedankte inboedel, oud en kapot speelgoed.

Tussen alle zooi keken een paar brutale kraaloogjes me aan. Ik keek nog eens, en zag een beer liggen. Op het eerste gezicht onooglijk, nat van de regen en vies van het stof, maar toch ontegenzeggelijk; een beer!. Waarschijnlijk achtergelaten na een ontruiming, weer een familie op het vliegtuig gezet door Verdonk, op naar Verweggistan.. Geen barricades à la Fort Pannerden.

Omdat ik al jaren (heimelijk) lid ben van het ABBF (Afgedankte Beren Bevrijdings Front) kon ik hem niet laten liggen natuurlijk. Indachtig de kamerzetel van de diervriendelijkste partij van Nederland redde ik het beestje. Vandaag heeft het op 30 graden meegedraaid en is volledig inzetbaar als woordvoerder van het beestenfront op mijn plank. Een charme-offensief is in de maak. Eigenlijk niet geheel van eigenbelang ontbloot, want ik droom van de verpletterende reactie van Marianne Thieme als ik haar een mail stuur met dit verhaal..

De Finale

Vanavond is het dan eindelijk zover; de Top2000 stemfinale wordt uitgezonden.

Samen met een deel van de groep waar ik al eens eerder over blogde zijn we uitgenodigd als VIP's van Radio 2, om de laatste uren bij te wonen waarin gestemd kan worden voor de Top2000 van 2006, de 8e editie alweer. Omdat onze groep al jaren actief is op internet, en we geen gelegenheidsfan zijn, is voor ons een speciale feestavond georganiseerd, zodat we de finale live mee kunnen maken. Medeblogger A vroeg zich af hoe ik het zou doen op TV. Het is nog maar de vraag of ik met mijn bolle kop op de buis kom.. Wel lijkt het me erg leuk om met een gezelschap dat elkaar al jaren kent, zij het via internet, zoiets te ondernemen.

Het betekent wel dat ik zometeen de auto start, via 't Harde (carpoolers oppikken) naar Zoetermeer rijd en dan de hele avond onder de pannen ben. Inmiddels heb ik al twee verzoeken om in plaats hiervan dienst te draaien afgewimpeld, het is uniek dat ik juist vandaag vrij ben, heb er niet eens een snipperdag voor op hoeven te nemen. De Radio 2 voorzienigheid is me goed gezind dus. Vanavond vanaf half negen is de uitzending, voor meer info klik hier.

Ik heb er zin in, hoop dat ik geen files heb onderweg, maar ach, tied zat zoals ze het hier zeggen!

Allemaal kijken !

Scheer je weg!

Tja.. en dan na tijden sparen en enquêtes invullen was het dan zover; een paar maanden geleden had ik genoeg Blokker-bonnen van 10 Euro gespaard bij het NIPO dat ik daarvoor een nieuwe aanwinst wilde aanschaffen; een scheerapparaat. Het oude was inmiddels een jaar of zes oud en schoor toch niet echt jofel meer, dus ik naar de plaatselijke Blokker. Daar kreeg ik vraagtekengezichten. Nee meneer, die verkopen we niet meer, ze zijn uit het assortiment gehaald! Jaren achtereen werden ze verkocht, nu ik genoeg gespaard had waren ze ineens weg .

De afgelopen maanden ben ik in elke stad waar ik kwam wezen vragen, zelfs het hoofdkantoor kon me echter niet meer helpen. Ik zat me al te bezinnen of ik er toch een Senseo voor moest kopen, die ik niet eens nodig heb, tot ik op een avond de online folder zat door te bladeren en tot mijn verbazing het "coole" apparaat in de aanbieding. Helaas was de folder net verlopen. De volgende dag meteen naar de Blokker, waar ze me kenden als "bonnen-klant" en me nog best dat apparaat voor de aanbiedingsprijs wilden verkopen. Vooral het feit dat ik er mee kan scheren terwijl ik douche is een uitkomst, bovendien scheert 'ie zo glad dat ik steeds het idee heb geen baardgroei meer krijg Als er dames zijn die willen uitproberen hoe glad dat is,zijn ze welkom

Ban de Bom!

Eindelijk weer een weblogje.. Het is 21 november vandaag, precies 25 jaren geleden een gedenkwaardige dag. In die tijd was ik vrij fanatiek met vrede en ontwapening bezig, het hele land gonsde ervan dat er 48 kruisraketten geplaatst zouden worden. De tegenstellingen waren groot. Vanuit de kerken ontstond een beweging die nadrukkelijk nee zei tegen het voornemen om deze raketten te plaatsen. Natuurlijk zaten we middenin de nadagen van de koude oorlog, en van "rechts" werd gewaarschuwd voor Russen in de keuken. Nou ben ik niet vies van de internationale cuisine dus wat mij betreft mocht 'ie komen koken .

Op 21 november 1981 werd in Amsterdam de eerste grote demonstratie georganiseerd, en overal verschenen de posters, ik kan me herinneren dat ik er één op mocht hangen in het klaslokaal van de leraar handvaardigheid en tekenen, zeer tegen de zin van de directeur, die lijnrecht tegenover deze stroming stond. Mijn eerste demonstratie volgde, van de enkele waar ik ben geweest, want ik ben niet zo'n demonstratiemens. Ik meen dat we met de bus naar Amsterdam zijn geweest, waar het Museumplein (toen een stuk grasland) al vol stond met mensen. Massaal gingen we naar de Dam, waar we volgens mij niet eens aankwamen vanwege de grote drukte. Overal bijval, sympathie.

Natuurlijk werd er onder volwassen begeleiding gedemonstreerd, ik was net 15. Geen punt, de begeleiding was net zo overtuigd van de zaak als ik. Wel hing ik mijn jas vol met buttons, waar ik nog een aantal van heb liggen uit jeugdsentiment. De drukte was overweldigend en één van de meest indrukwekkende gebeurtenissen ooit, samen met de demonstratie in Den Haag op 29 oktober 1983. Natuurlijk werd besloten die raketten te plaatsen, maar de politiek werd ingehaald door de ontwikkelingen die de raketten overbodig maakten. Er werd krampachtig aan vastgehouden, maar uiteindelijk kwam de "bestelling" van Den Haag niet.. Donderdagavond een nostalgische terugblik op TV, "de avond van de bom" op Nederland 3, voor iedereen die nog eens terug wil kijken.. Mijn video staat scherp..

Broodje GTST

Nee ik ben niet ineens fan geworden lezers, dus schrik niet..

Nadat ik op de valreep nog wat broodjes had gekocht bij de plaatselijke Super haalde ik nog snel even een broodje gezond bij de snackbar die ernaast zit. Ik kwam binnen en de snackmiep zat met 'n stuk of 6 meiden van een jaar of 16 GTST te kijken. "Sorry, ff GTST pauze!" roept ze..
"Ja ok maar wel graag een broodje!" Gefrustreerd loopt ze naar de balie, op dat moment klinkt de reclame-riedel en ik zeg; "was die Ludo nou wel dood of niet?" "Nee, niet echt!" roepen de dames in koor. Halleluja, het is een wonder, voor het laatst 2000 jaar geleden gepresteerd..
Ik ga zitten en mijn broodje is zowaar snel klaar, ik verorber het terwijl ik de firma List&Bedrog van GTST langs me hoor gaan. Het broodje is op en ik ruim de troep op, ondertussen me naar de uitgang begevend. "Issie getrouwd?" Nee hij is homo" Maar hij doet 't wel met...." "Nou en?"
(Ging dus niet over mij voor de goede orde)

Ik sluit de deur gniffelend achter me, boodschappen in de tas en de tuthola's in hun eigen wereld vol intriges achterlatend..Niet de mijne maar fascinerend om eens tussen te zitten..

Stof tot nadenken?

Eindelijk, het heeft even geduurd maar dan heb je ook wat..
Op 2 oktober bracht ik mijn half jaar oude stofzuiger naar de reparateur. Kennelijk was er iets misgegaan binnenin het apparaat. Geen nood, ik had nog garantie. "Reken op anderhalve week als hij moet worden opgestuurd" zei de verkoper. Twee weken later belde ik maar eens op. Het was opgestuurd en werd gerepareerd. Aangeraden werd niet te vaak te bellen, volgens de verkoper waren het "ratten" die daar werkten en waren ze in staat uit valsigheid de order onderop de stapel te leggen. Ik werd steeds onaangenamer maar hield het netjes.
Na drie weken ben ik er maar eens langsgegaan. Mijn vasthoudendheid leverde me een leenapparaat op, waar eerst nog een ouwe stofzak met hondenhaar uitgehaald werd. Ik maakte duidelijk dat ik het geen gang van zaken vond dat ik mijn stofzuiger zo lang missen moest. Schouders werden opgehaald, de klant is er duidelijk geen koning maar een "pain in the ass" zoals ze dat zo kernachtig uitdrukken..
Gister kwam het telefoontje dat 'ie binnen was. Snel dus de auto gepakt en het apparaat opgehaald, mijn "groene gifkikkertje" doet het weer. Wat was nou de reden van deze langdurige reparatietijd? Een "los contact". Nou vraag ik je!
Ik heb de stofzuiger opgepakt en heb mijn laatste stappen in deze winkel gezet. Met zo'n klant-afwerende houding gaan ze binnenkort vast over de kop. Ik heb het er wel gezien..

...And justice for all..?

Vanmiddag werd ik gebeld door oom agent die de zaak van "mijn" veelpleger behandelde.
Ik heb hem gevraagd hoe de persoon in kwestie mij naam en toenaam kende, waarop hij vertelde dat ook getuigenverklaringen bij de verdachte terecht kunnen komen, als onderdeel van de processtukken.. Fijn, en ook bleek dat hij inmiddels op vrije voeten is wegens gebrek aan bewijs. Je moet er kennelijk bovenop staan terwijl hij inbreekt. Waarschijnlijk kwam hij me dat vertellen om het eens "in te wrijven".. Justitie krijgt dit nog te horen van de diender in kwestie, en ik kreeg de tip om verklaringen te melden aan "meld misdaad anoniem" als ik mijn naam niet wilde prijsgeven. Ook moest ik direct bellen als ik gevolgd of bedreigd word of me zo voel. Ja daag.. Die anonieme lijn meldt niet acuut door aan de politie.. Ik had eer van mijn werk dacht ik, en de verklaring zat potdicht.. Kennelijk niet dicht genoeg.. Vandaag is het vertrouwen in justitie een beetje gedaald, en dat zegt veel voor een gezagsgetrouwe "koddebeier" als ik ben :-)

Nouja, we gaan weer vrolijk verder, volgende keer maar gewoon geen voorrang geven als ik'm tegenkom.. Ook een oplossing.. Hier zat ik vandaag even mee, maar ik zou de volgende keer net zo snel weer bellen....