Het tuinhuis van mijn vader

Na het coniferenverhaal vorig jaar besloten mijn ouders om de tuin drastisch anders in te richten. Een tuinhuis moest er komen! Nu bleek dat nog niet makkelijk te zijn, de bomenman had de stronken van de coniferen te ondiep weggefreesd. Zand erover, letterlijk. Nu moest er een fundering worden gelegd, want bouwen op zand is niet verstandig, zo gaat het verhaal. Opnieuw kwam de bomenman en hij freesde met grote vreze.. Vervolgens moest alle zavel (houtsnippers) worden afgevoerd en nieuw zand worden opgebracht. Twee kuub zand in grote zakken werd op de oprit gedeponeerd en broerlief en ik schepten er kruiwagens vol mee. Buurman schatte met een kennersblik in hoeveel hij nodig had, waar het moest komen en hoe het huisje verder moest staan.
Iik wist nooit wat "Gegist bestek" betekende, tot ik hem in gedachten zag staan en hij de hele zaak al in een paar minuten had berekend.

Een vlakke zandvloer was het gevolg, er werd beton op gestort en inmiddels waren de planken en wanden gebeitst. Een onoverzichtelijke puzzel voor ons, maar niet voor buurman. Het dak ging erop, er werden "shingles" op getimmerd en daar stond het huisje te pronken, op nog geen meter afstand van het appelboompje dat inmiddels het afbouwen vierde met een bloesempracht. Tegels en een tuinset erin, en voldaan zaten de heer en dame des huizes te kijken hoe de ochtendzon alles verwarmde. Ook de schutting was klaar, het is gedaan met heggen snoeien. Ik moet zeggen; het is prachtig geworden! Ik was een beetje triest van de coniferen, die ik als kind eens bijna in de fik heb gestoken.. Maar dit is gewoon erg mooi! Overtuig u zelf..

Radio

Met wat haperingen deed hij het nog, de receiver van mijn stereotoren. In 1991 gekocht van een erfenisje, toen ik op mezelf ging wonen. Een goede combinatie van het merk DENON, met tuner-versterker, dubbel cassettedeck en cd speler. Cassettes draai ik al jaren niet meer, cd's gaan via de DVD speler en radio luister ik veel via kabel of internet. De versterker was een goede voor tv geluid en video. Vorige week gaf hij het op. Na bijna twintig jaar ook geen wonder. Trots als een pauw kocht ik de toren, maar in die tijd kon er nog niet gepind worden, en cheques (wie gebruikt ze nog) waren maar tot 300 gulden gegarandeerd. Met tegenzin accepteerde de eigenaar van de audiozaak uitgestelde betaling. Tenslotte kende hij me al als klein ventje, als leerling van zijn inmiddels ex-vrouw. De dag erop was de bank weer open, en sloot ik netjes aan het loket aan om cash geld op te nemen. Met een envelop vol vuurtorens (wie kent ze nog) begaf ik mij naar de zaak om af te rekenen, waar ik plots tegengehouden werd door een barse politieman. Bleek dat ze in het weekend de zaak hadden leeggeroofd, en hij de weekkas had laten liggen. Dat was dus kassa voor de inbrekers. Mijn envelop bevatte een klein kapitaal, en werd in dank aanvaard.

Een bevriende techneut vermoedde vorige week dat het aan de voeding lag, en er een elco'tje was doorgebrand. De monteur heeft nu een overbrugging gemaakt, zodat hij het voorlopig weer doet. Intussen naar nieuwe apparatuur gekeken, maar bijna 500 euro voor een nieuwe receiver heb ik zo gauw niet.. Voorlopig geniet ik van het ouwe beestje, en we zien wel wat daarna gebeurt..

De aanhouder wint (2)

Het is ook altijd wat met mij. Ook al ben ik niet aan het werk, toch maak ik weer het nodige mee, ik geloof bijna dat ik een abonnement op actie en boeventuig heb..

Vanmiddag kwam ik op de fiets bij mijn ouders vandaan, toen ik op de hoek van de straat een busje zag staan dat half op de kruising stond met twee oranje zwaailampen aan. Omdat ik half vijf een rare tijd voor wegwerkzaamheden vond, ben ik er even naartoe gefietst.Tja, ik ben nieuwsgierig aangelegd.. Twee mannen waren in discussie, de bestuurder van het busje en een man met een fiets aan de hand. Ik vermoedde dat de bestuurder van het busje de fiets had aangereden, maar er bleek heel wat anders aan de hand. De ene man riep me en vroeg of ik er even bij wilde komen. Dat deed ik, waarop mij verteld werd dat hij de man met de fiets op zijn twee weken geleden gestolen tweewieler had zien rijden. Daarop reed hij hem klem en sprak hem aan. De man wilde niet dat er politie bij kwam. Ik hoorde het verhaal aan, en zei dat ik dan wel even zou bellen.. Prompt gooide de man met de fiets het karretje van zich af en riep iets van "hier, red je er maar mee".. En liep vlot weg richting centrum.. De busjes-man vertelde dat de verdachte man hem €75,- wilde laten betalen als hij zijn fiets terug wilde. Dat vertikte hij natuurlijk.

Ik greep vergeefs naar mijn mobiel, maar die lag nog op tafel bij mijn ouders. De man met het busje leende mij zijn mobiel, waarop ik als een ware "Sherlock Mies" fietsend en bellend achter de dief aanging, met het busje op mijn hielen. De fiets was door de eigenaar al in het busje gezet. Al snel had ik de meldkamer aan de telefoon, en terwijl de fietsendief (twee meter lang en een ruig tiep, dus afstand houden) kalm verder liep alsof er niets was gebeurd. Hij deed ook geen enkele moeite om niet gezien te worden.

Inmiddels was een politieauto onderweg, en die werd bijgepraat door de centraliste terwijl ik een signalement doorgaf en onze positie. Al gauw scheurde de opvallende wagen ons voorbij en reed even verderop de dief klem. Toen die eenmaal aangehouden was en in de politiewagen was gezet werd de fiets bekeken, en werden we beide gevraagd naar het bureau te komen voor een getuigenverklaring. Even later zat ik boven op de cellengang, pure nostalgie, ik heb daar jaren gewerkt.

Uiteindelijk kon ik na het afleggen van de verklaring,een handtekening en de bedankjes van de "sterke arm der wet" het bureau weer verlaten, de zoveelste boef was weer van de straat.. Wie volgt??



UPDATE:

Bekeuring voor diefstal fiets

EMMEN – De politie heeft donderdagmiddag een 41-jarige man uit Emmen aangehouden op de Meerstraat. De man wordt verdacht van diefstal/ heling van een fiets. De man werd overgebracht naar het politiebureau. De man verklaarde tegenover de politie dat hij de fiets voor 125 euro had gekocht. De fiets bleek gestolen te zijn. De man kon met een bekeuring van 150 euro het bureau verlaten. De fiets is teruggegeven aan de eigenaar.

Wekker

Even kort, totdat ik weer inspiratie heb voor een blogje:
Het wegloopgedrag van Wilders cs. in de kamer heeft me mateloos gestoord. Ik vind het de hoogste tijd dat hij eens eindelijk echt wakker wordt uit zijn droom om premier te worden. Verder maak ik er geen woorden aan vuil, maar ik denk dat we me zijn allen eens klant moeten worden bij deze site. Jaren geleden ben ik me eens de blubber geschrokken van dit oosterse alternatief voor een koekoeksklok, maar het lijkt me een mooi gebaar om de integratie te bevorderen.. Ik stel voor dat we massaal een exemplaar bestellen en deze genereus aan Geert sturen, p/a het Binnenhof, PVV fractie (Partij Verbieden en Voorkomen). Nog wat vroeg voor kerst, maar maak er een Paaspakket van..

Kijk en huiver!



Liefhebbers: voor een schamele € 13,95 heb je een mooi exemplaar, verzwaard met een kilo woestijnzand naar keuze. Zeg nou zelf, dat is toch geen geld?

Salaam, broeders en zusters!

Springer

Ik kwam vanmiddag thuis van fitness, achter me hoorde ik toeters en bellen, ik ben maar even voor een ambulance aan de kant gegaan.. Die ene werd door een tweede gevolgd..ernstig kennelijk. Ik reed weer verder en zag tot mijn schrik dat de twee gele wagens allebei stopten bij mijn flat. Daar aangekomen bleek er al heel wat volk te staan. Ik kon nog net de flat in voor de politie kwam. Ambulancepersoneel was druk bezig met een man die van zes meter hoogte van een balkon was gesprongen.. Ik kende hem niet maar zag dat koortsachtig gewerkt werd om hem te redden, terwijl de politie inmiddels arriveerde en de straat met linten afzette. Het liep me koud langs de rug.. Vanuit het achterraam zag ik dat er met vereende krachten werd gewerkt om de man te stabiliseren en in de ambulance te krijgen..

De pers was inmiddels ook uitgerukt.. Ik zag dat de ambulance met blauw blauw vertrok, en waagde het erop. Ik wilde eruit, even weg van de plek.
Het zag zwart van de politie in de flat, maar toen ze me herkenden mocht ik gelukkig onder het lint door en kon in de auto stappen. De buren die beneden alles hadden meegekregen werden met behulp van twee agenten het huis weer in gejaagd; er moest sporen onderzoek plaatsvinden..

Ik ben maar gaan rijden om mijn schrik wat te boven te komen. Toen ik terug kwam was alle consternatie voorbij en sprak ik mensen die me vertelden dat de springer eraf was gekomen met twee gekneusde enkels en veel blauwe plekken. Aanleiding? een relatieprobleem.. Hij heeft ontzettend veel geluk gehad..

Wel vreemd zo vlak voor je deur..

Studie?

Ik wist het niet meer.

Het werk bevalt niet meer, ik zit ver onder mijn kunnen en niveau. Netwerken is een interessante bezigheid, maar ook eng. Vorig jaar stuurde ik een mailtje naar mijn oud-studiebegeleider van de Hanzehogeschool Groningen, met het verzoek om eens van gedachten te wisselen. Geen reactie. Nog maar een mailtje. Ook niks. Enkele weken geleden kreeg ik plotseling telefoon van hem, hij had een mailtje gekregen (vier maanden later dus) dat in de pijplijn was blijven hangen. Toen ze er van overtuigd waren dat het geen spam was, ook al omdat er een CV aan hing, werd er een afspraak gemaakt. Zo toog ik dus naar Groningen, waar de school inmiddels op het Zernikecomplex was gevestigd. Ik kwam op tijd aan, maar heb vervolgens een half uur naar een parkeerplaats gezocht, en ook de locatie was onvindbaar; de TomTom ging tot 21, en daarna was alles woest en ledig. De campus (want zo kan ik het wel noemen) was dermate uitgestrekt dat van het gereserveerde uur maar een half uur overbleef. Ondanks dat hebben we een goed gesprek gehad. Kwa werk kon hij weinig voor me betekenen, maar hij adviseerde me wel om uit te zoeken of een deeltijdse HBO opleiding Sociaal Juridische Dienstverlening niets voor me was.

Gewapend met wat informatiemateriaal en een routebeschrijving liep ik naar een grote groene toren waar alle HBO opleidingen in gevestigd waren. Ik was onder de indruk van de grootte van het terrein. Alles gloednieuw, een bescheiden winkelcentrum binnen, met een Norrod vestiging, een grote kantine (of heet dat mesa in universiteitstermen?) Alleen een Appie ontbrak nog. Blij was ik om binnen te zijn, want het regende dat het goot, zoals een bekend Groninger duo eens zong. Enkele keren een student de weg gevraagd; waarop ik achtereenvolgens in het Engels en Duits antwoord kreeg; multicultureel gezelschap daar, ook getuige de hoofddoekjes en Indisch en Chinees aandoende kleding en uiterlijk van sommige aanwezigen. Net iets voor mij dus!

Toen ik eindelijk op de derde etage aankwam (per trap, en mijn conditie was al zo slecht) bleek het "front office" net dicht te zijn. Tot één uur. Zuchtend begaf ik me weer naar beneden, waar ik maar een grote beker jus en een broodje gezond kocht.
Om één uur dezelfde weg weer naar boven, (hijg) en een goed gesprek met een studievoorlichter gehad. De studiebelasting, reistijd en collegegeld deden me schrikken. Toch kriebelt het. Ik weet niet of ik het kan opbrengen nog drie jaar te studeren, en bovendien heb ik (nog) geen relevant werk in de wet - en regelgeving.

Ik zal de informatie nog eens doornemen, wie weet.. Ik kan nog een gastcollege bijwonen, daar krijg ik ook nog info over. Intussen krijg ik gemengde adviezen van mensen die me kennen.. En ik vraag me ook af of HBO niet te hoog gegrepen is, omdat ik mijn MBO+ opleiding in dezelfde sector met hangen en wurgen heb gehaald en me de stress nog goed kan herinneren.. Ik weet het dus nog steeds niet..

Hoe dan ook; het was een aparte ervaring om daar eens mijn licht op te steken..

Nieuw werkwoord?

In de supermarkt gister:

Ik heb nog wat sokken nodig, waar liggen ze?

"Bij de SJALEN"

Sjalen? "Ik sjaal, jij sjaalt, wij sjalen?"

Dacht dat het voorjaar op komst was, gaan ze weer sjalen!

Ongelogen..dit kwam ik tegen. Het is droevig gesteld met de kennis van het Nederlands bij Super de Boer. Niks tegen boeren, maar dit?

Graag tips, want ik heb pas laat leren veters strikken, maar sjalen heb ik nooit geleerd, terwijl dat kennelijk deel uitmaakt van het Nederlands erfgoed..

Beesten in het nieuws

Kijk en huiver:

Het Dagblad van het Noorden bracht gister het dramatische bericht dat in Groningen een echtpaar bevers dat vorig jaar is uitgezet, elkaar uit het oog is verloren of "gescheiden" is, ondanks het monogame karakter van deze beestjes. Aangezien het het enige bever-echtpaar in het noorden is, kan vreemdgaan geen optie zijn geweest in dit geval. Als oplossing wordt nu een stel bever-zusjes uitgezet om hem te "gerieven", aldus het Dagblad. De Milieubeweging was er al niet gerust op, enn nu blijkt de beverkerel al in de nieuwbouw te zijn gesignaleerd. Slechte zaak? Ik denk dat"Willem Bever" aan het bijklussen is. (Hup daar is Willem met de waterpomptang). De kunstmatige burcht die ze hebben neergelegd was hem kennelijk te kunstmatig, bovendien beviel de reclame van sponsor Cetabever hem vermoedelijk niet.

Wat ik eerder vermoed als reden van zijn vertrek naar het "buitenste buitenbos" is de foto die het dagblad plaatst. Ik vind hem hilarisch! Je hoeft geen Midas Dekkers te zijn om te zien dat dit geen bever is. Wel een knager, maar zeg nou zelf.. Is dit een bever? Ik vond het een miskleun en heb er een reactie bij geplaatst. De foto is nog niet vervangen. Ach, journalisten zijn nu eenmaal geen biologen.. Ik vermoed een geval van haastig googlen..



Bever?? Ik zie een marmot!











En tot slot een filmpje uit de oude doos..wie kent ze nog?

Noodgrepen in het centrum

Het zal je gebeuren.. Ik had een saaie dienst achter de kiezen en sprong op mijn fiets richting werk en vrije tijd. In de verte hoorde ik een ambulance aan komen maar ik besteedde er weinig aandacht aan. Bij het gemeentehuis stond een "First Responder" een solo-ambulance, voor een verzinkbaar paaltje te knipperen. Hij kon er kennelijk niet doorheen. Normaal hebben hulpdiensten een zender om die dingen te bedienen, maar die werkte kennelijk niet. De chauffeur was uit de ambulance gekomen en riep me. Ik had mijn uniform nog aan dus kennelijk de meest logische voorbijganger om aan te spreken. Ik kon de paal niet laten verdwijnen, maar ik werd gevraagd om te helpen sjouwen. Bij de supermarkt vlakbij was een onwelwording. Ik kreeg de rugzak met medicijnen en zuurstof omgehangen (wat zijn die krengen zwaar!) en samen liepen we vlot naar de ingang waar we door de bedrijfsleider werden opgevangen. Een jongedame was niet goed geworden, en na een eerste onderzoek hebben we haar samen naar een kamertje gedragen waar de verpleegkundige met zijn onderzoek verderging. Intussen belde ik maar even met de planning om te laten weten waar ik uithing. Na een tijdje ging de deur open en na wat overleg werd besloten de patiënt mee te nemen naar het ziekenhuis. Dat was nog geen sinecure. Ondersteund door twee man werd ze via de leveranciers ingang naar buiten gebracht. Op een bureaustoel zetten we haar op het laadperron, dat hydraulisch naar beneden werd gebracht. In de auto van de chef ging het naar de ambulance, waar ze uiteindelijk in overgeheveld werd. Na een stevige handdruk als dank van de ambu-chauffeur en nadat ik alle tassen weer had ingeladen ging het naar het ziekenhuis, en ik weer naar kantoor.
Binnenkort maar eens informeren hoe het is afgelopen.. Uiteindelijk maakte ik overuren, maar na een saaie dienst was het ook wel fijn om nuttig bezig te zijn en te helpen..

ROOS - dagen

Al enkele jaren vul ik online enqüêtes in op het internet. Onlangs wilde een onderzoeksbureau van mij weten wat mijn kijk-en luistergedrag is voor wat betreft de regionale omroepen. Daar weet ik wel wat van te zeggen. In mijn familie komen en kwamen mensen voor die het klappen van de regionale zweep kennen. Ik beschik over wat inside information dus. Na het invullen en opsturen van het formulier werd me gevraagd of ik eventueel belangstelling had om in een panel plaats te nemen tijdens de ROOS-dagen. Dat is een jaarlijks tweedaags congres van en voor medewerkers van regionale omroepen. "Ach, waarom niet?", dacht ik. Een week later kreeg ik mail dat ik geselecteerd was. Ik werd verwacht in Ermelo, tegen 11:00 uur 's ochtends. Het onderzoeksbureau vergoedde reiskosten, een taxi naar het congrescentrum werd geregeld, betaalde een klein bedrag aan presentiegeld en bood me een lunch aan.

Aldus besloten aanvaardde ik de reis. In Ermelo aangekomen stond de taxi inderdaad al te wachten. Ean ander panellid reisde ook mee. In tien minuten waren we bij het hotel en werden we met alle égards ontvangen. Tafels met regionale omroep- hebbedingetjes lagen klaar, dus aan pennen en stickers geen gebrek.

Dan gaat het panel van start. Een jonge hond van het onderzoeksbureau is gespreksleider. We worden achter een lange tafel gezet en er wordt koffie geschonken. Intussen verzamelt zich een man of dertig in de zaal, gewapend met notebooks (die waar je ouderwets op schrijft en digitale) en het programma van de dag. Ik herken een paar gezichten. RTV Drenthe is vertegenwoordigd in de zaal met drie personen, en een groot deel van de overige omroepen ook. Wat er te verbeteren valt aan de programmering, wat zijn "afhaakmomenten" voor mij/ons, hoe vaak luister ik, en wat vind ik belangrijke speerpunten in de programmering. Interessant om te horen wat de overige panelleden vinden en hoe de digitale ontvangers zorgen dat je ook "over de grens" kunt kijken en luisteren. Er wordt druk geschreven en geknikt, en doorgevraagd. Leuk dat ze ook feedback oppikken van hun luisteraars..
Later hoorde ik dat een documentaire van ons eigen RTV Drenthe een award heeft gewonnen. Er zit best kwaliteit, al is het er soms een beetje een behoudend programma-aanbod.

Na een uurtje is het panel voorbij en mogen we aanschuiven aan de lunch. Regionale coryfeeën lopen voorbij, bekende koppen en namen. Als dank krijgen we allemaal een tas vol gadgets en hebbedingetjes, waar ik al een aantal van meegenomen had.
Aan pennen voorlopig geen gebrek. Na een zeer verzorgde lunch bestellen we weer een taxi op kosten van het onderzoeksbureau, en worden we in een sjieke Benz weer naar het station gebracht. Een welbestede dag, al miste ik wel 2 personen, die ik daar vergeten ben de groeten te doen. Bij dezen dus..

Bless me father

Aan de kassa bij de plaatselijke Super. Terwijl ik een snelle boodschap haalde en aansloot bij een vrijwel lege kassa zag ik hem staan. Een slanke, atletisch gebouwde man met een Indisch kleurtje. Ik ken hem van een afstand en meende eerder dat hij één van de "import" herders was uit het zeer gelovige Zuid-Amerika. Hij blijkt gewoon een Nederlander met een exotisch kleurtje. Ondanks dat aan Europa geen eer meer te behalen valt die mening wordt aan de Duitse Herder in Rome toegeschreven..

Ik ben gereformeerd opgevoed en heb niks met het Rooms-Katholieke geloof. Ik zie pastoors nog altijd als kapelaan Eric Odekerke uit "Dagboek van een Herdershond" die moeizaam fietsen met hun soutane en parafernalia. Ja, ook ik word beïnvloed door stereotypen, ik beken.. Deze man sprak met humor, en interesseerde zich oprecht voor het wel en wee van een familielid van de man die voor me in de rij stond. Ik betrapte me op de gedachte dat als ik een vrouw was geweest, het "eeuwig zonde" zou hebben gevonden van zo'n mooie man. Met een armzwaai en een groet neemt de in vlot grijs-met-kraagje geklede zielenherder afscheid. Ik grinnik even. Hier in Drenthe is hij toch een opvallende verschijning.. Later als ik eens op hem google blijkt hij zelfs te bloggen. Zou je ook online bij hem kunnen biechten?

Fitness

Het is zover: ik heb de stap gewaagd naar het volgen van een fitness traject bij een Achmea Health Center. Van mijn zorgverzekering kreeg ik de aanbieding om met forse korting te gaan beginnen aan een cursus waarvan het resultaat een vermindering van gewicht van 5% is. Allereerst een afspraak met een diëtiste gehad. Vakknundig werden de omvang van taille, benen en buik gemeten. Mijn BMI zat in de gevarenzone. Ja ik weet het, daar kom ik voor.. Vorige week kwam ik voor het eerst, en kon meteen aan de groepsles deelnemen. Een vrolijke en zeer strakke jongedame stond voor in de zaal te hupsen, met luide muziek als aansporing. Ik mompelde iets in de zin van: "doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg". De muziek was te hard om je verstaanbaar te maken. Een aantal toestellen stond langs de kant, en een aantal opstapjes lag ervoor. Op de maat vijf minuten "steps" en daarna op een toestel, beenspier en armspieroefeningen doen. Het doen van tien push ups verliep dramatisch. Ik weet het niet, denk niet dat het iets voor mij is. Eergister was mijn eerste individuele fitness les. Een zaal vol apparaten, breedbeeld tv's en mensen van verschillend formaat en trainingsniveau. Helemaal goed georganiseerd was het niet, ik had om acht uur moeten beginnen, maar toen was ik net in het health center gearriveerd. In de zaal werd snel een programma voor mij in elkaar gedraaid en ik werd te woord gestaan door een leuke Servische..

Met een chip-sleutel kon ik me aanmelden. Daar werden ook alle vorderingen op weggeschreven. Een hoop apparaten heb ik gezien. Na een half uur fietsen, met mijn schouders 50 kilo omhoogdrukken, schouderspieren trainen en een crosstrainer proberen.. en dan nog de beenspieren martelen. Als klap op de vuurpijl een half uur lopen op een loopband. Alles in een rustig tempo, met een hartslagmeter om mijn borst.. Enigszins vermoeid en bezweet stapte ik van de uitrollende loopband af en moest me vasthouden omdat de vloer onder mijn voeten nog steeds "bewoog". Verrast als ik was dat de spierpijn uitbleef wilde ik nog roeien, maar de tijd was om.
Het is nu bijna een week geleden. Het weekend staan beide dagen gepland voor 3 uur fitness. Inmiddels ben ik vooral mijn schouders gaan voelen. Beter ook, ik ben nog gemotiveerd, en hoop dat ik dat blijf. Zestig kilo zal ik niet meer worden, maar het streefgewicht van 95 hoop ik te halen..

Ik houd jullie op de hoogte!

Stof zijt gij (3)

Update van de continuing story van ondergetekende, want de vrouwelijke bezoekers van deze blog vroegen zich af of ik inmiddels tot de knieën in het stof zou staan sinds het vorige apparaat de geest gaf. Ik heb van het oude apparaat roerend afscheid genomen en het bij de reparateur laten staan die het vakkundig zou laten recyclen. Op jacht geweest naar een nieuwe, maar die kostten allemaal rond de honderd euro en dat heb ik er niet voor over. Tip van de week; kijk eens bij Blokker! Daar was ik al geweest en die hadden weinig bijzonders. Na het afrekenen van € 7,50 onderzoekskosten stapte ik weer op de fiets en ben toch maar even wezen kijken.
De nieuwe folder was uit, en middenin in de winkel stond een aantal modellen stofzuiger. Kosten; € 59,90. Dat scheelt! Weliswaar geen A merk, maar dat zoek ik ook helemaal niet. Het is er een stuk schoner op geworden hier. Van een groene gifkikker naar een rode vos (model Red Fox) is een kleine stap. Bovendien had ik nog twee Blokker kadobonnen, gespaard met het invullen van enquêtes bij het NIPO(aanrader)dus de kosten vielen nog lager uit ook..

Ziehier het resultaat:





Bling bling zuigertje, of niet?

Stof zijt gij (2)

Een paar jaar geleden blogde ik over de aanschaf en de reparatie van een nieuwe stofzuiger. Het geval beviel nog steeds goed, tot het onlangs wat begon te haperen. Waarschijnlijk een breukje in het snoer, hij viel af en toe uit. Met in mijn achterhoofd het idee dat ik weer naar die electrowinkel moest waar ik 'm kocht, en waar ik bijna een maand op het apparaat moest wachten tot het klaar was, wachtte ik even met het nemen van een beslissing. Zie mijn blog van 10-11-2006. Omdat toch stofgezogen moest worden gebruikte ik het apparaat gewoon. Ook de "poetsmiep" die dinsdag in mijn huis bezig was had hem nodig. Ik kwam tegen drie uur van mijn werk, en wilde even lekker douchen. Ondertussen werd er driftig gepoetst in de woonkamer. Terwijl ik ingezeept stond te douchen viel ineens het licht en de ventilator in de douche uit. Oei. Ik vermoedde al dat er iets mis was. In het aardedonker graaide ik naar mijn kleren, trok wat aan en ging druppend poolshoogte nemen. "Liecht oitgevallen" zei poetsmiep. Ja, dat had ik ook al gezien..bedankt.. De stofzuiger was nog aangesloten en de stekker in het stopcontact. Ik vermoedde dat het daar aan lag. Ik heb de meterkast opengetrokken en de schakelaar weer omgezet. Even ging het goed; tot de stofzuiger weer aanging. Pats, de schakelaar ging weer om. Foute boel dus, kortsluiting. Ik vrees dat de binnenkant inmiddels "toast" geworden is, misschien moet ik een nieuwe stofhapper kopen.

Poetsmiep wilde het geval even laten afkoelen, maar ik had geen zin in ongelukken.
Nu zit ik dus met een ongezogen huiskamer.Ik heb het vermoeden dat de garantie verlopen is, en bovendien heb ik geen trek in die winkel en het weken wachten tot de reparatie klaar is. Het reparatiehuis twee straten verder is ook erkend reparateur van dit merk. Ik heb net een aanvraag gedaan voor reparatie, ik ben benieuwd..

Op fietse!

De dooi is ingevallen, de elfstedentocht "giet net oan", de temperaturen zijn wat draaglijker geworden. Tijd om vooruit te kijken: de Tour de France komt op 4 juli van dit jaar door Zuid Holland en Zeeland. Mooi! Ik weet al een adresje waar ik het peloton kan zien langskomen.

Nu was er gemor van de "bevindelijk gereformeerden" in enkele dorpen waar de etappe eventueel doorheen zou komen. De vierde juli valt namelijk op een zondag, en dan is frivool vermaak verboden, overigens net als arbeid, het vierde gebod is daarop van toepassing. Ik wil niemand voor het hoofd stoten; ik ben in de regio geweest,ook op zondag, en heb gzeien dat het daar erg leeft. Kleding, gedrag, het is allemaal nogal "zwaar". Niet mijn manier van beleven, maar ik heb daar ook helemaal niets over te zeggen. Ik kan me ook wel voorstellen dat het kerkvolk niet zit te wachten op een toeterende reclamekaravaan die de kerkklokken overstemt en de rust verdrijft. Laat staan op schaarsgeklede rondemissen. Alle stoheid op een gekje, ik veroordeel het niet. Ik kijk en verwonder mij slechts.

De minister heeft nu op kamervragen van de SGP geantwoord dat de route nog helemaal niet vastligt en er nog overleg mogelijk is. In het Dagblad van het Noorden staat vandaag een artikel erover. De nodige genuanceerde en ongenuanceerde reacties valle over elkaar heen, maar één vond ik hilarisch; een "reaguurder" trok een parallel met Iran, en een etappe die door Teheran zou komen, waarna de huldiging plaats zou vinden door traditioneel geklede vrouwen. Helemaal in stijl zouden ze de gele, de bolletjes- of de regenboogburka dragen. Ook "fundamentalistisch". Het wordt een beetje op de hak genomen, maar het idee vond ik erg vermakelijk. Ik zie het al voor me. Misschien kan Wilders als commentator worden ingezet?

Gelukkig is in ons land alles mogelijk, en worden meningen en opvattingen gerespecteerd. De discussie is een storm in een glas water (en nee, ik ga geen grappen over water maken) en tegen de tijd dat de Tour ons land aandoet zal het wel geluwd zijn. De honden blaffen, maar de (tour)karavaan trekt verder. Dan maar een ander dijkje en een buitenweggetje nemen. Dat polderen we wel met elkaar..
Na de tour nog de Vuelta d'España die "op fietse" door Emmen komt. Ook op een zondag overigens, maar da's hier niet zo'n probleem.
Het peloton kan op de "hoogte van Witteveen" (een dikke 30 meter hoog) de eerste punten in het "bergklassement" verdienen. Vlak de Hondsrug niet uit!

Het lijkt me spectaculair..

Vorstige fietstocht

Net voor het laatste daglicht weg was kreeg ik de smaak te pakken; ik ben op pad gegaan om wat mooie plaatjes te schieten. Dat viel nog niet mee, het heeft niet zoveel gesneeuwd als elders in het land. Toch nog leuke foto's kunnen maken. Het schaatsen kriebelt wel, maar dat heb ik al jaren niet gedaan. Ik heb nog steeds de indruk (misschien zelfs illusie) dat ik met een paar hockeyschaatsen beter uit de voeten kan dan met mijn ouwe lage Noren. Ben meer een korte baan mens, van koekenzopie tent naar snertkraam en Beerenburg lijkt me leuk maar erg recht zal ik er niet van gaan schaatsen vrees ik.



"Op fietse" ging het naar de rand van Emmen, waar ik een prachtig uitzicht op de Es had, een stuk onbebouwde landbouwgrond, met een wijdse horizon. De zon ging net onder, omdat 'ie vandaag weer vroeg op moest, en ik schoot de laatste stralen door de bomen heen. De duisternis viel letterlijk binnen een half uur. Van de Es naar het "Langgraf" een hunebed op (bijna letterlijk) een steenworp afstand. De dekstenen waren bedekt met een laagje "poedersuiker" en het zicht op de Es vanaf de andere kant was adembenemend.. Ik hoop op een laag sneeuw binnenkort, ben een beetje jaloers op de gebieden onder de grote rivieren..

2009

Het begin is er.. 2009.. Ik heb niet echt een interessante jaarwisseling gehad; ik moest 's nachts werken. Mijn aanwezigheid werd verlangs op de discobussen in Hoogeveen. Ik verheugde me al op oliebollen en salade die voor ons zouden klaarstaan. Niet dus. De hele nacht door Hoogeveen crossen op twee broodjes en een appel is niet lekker. Bedenk me dus wel twee keer voor ik dat weer doe.

Om twaalf uur vanuit de verte vuurwerk meegekregen, en de nodige vreugdevuren op stoepen en kruisingen, en een verdwaalde brievenbus die het loodje moest leggen tegen het vuurwerk. Intussen werd het steeds kouder..
Wat is koud? Het is koud als de ijsberen aanbellen en vragen of ze voor de kachel mogen zitten. Je zou zeggen dat dat niet voorkomt, met de opwarming van het klimaat, maar bij - 8 willen ze wel!

Ik wens alle medebloggers, lezers en reageerders een gezond en liefdevol 2009 toe!

Lijk?

Een dagdienst. We moeten in de buitenwijken surveilleren.
Op verzoek brengen we kerstpaketten naar collega's in Coevorden. Halverwege rijden we langs een weiland met een transformatorhuisje. In een flits zie ik iets liggen dat op een persoon lijkt. Een been en een arm steken achter het huisje uit.
"Wat was dat?" vraag ik aan mijn collega, maar die heeft niets gezien.
Ik maak een draai op de carpoolplaats en ga op onderzoek uit. Gelukkig, geen lijk..
Er is één of andere grappenmaker die een soort Abraham pop zonder hoofd achter he huisje geparkeerd heeft. Gerustgesteld vervolgen we. De stagiaire lacht; "altijd wat loos met jou"

Geschiedenis

Het is deze week themaweek op het extra TV kanaal Geschiedenis TV.
Maandag was het 90 jaar geleden dat het begin van wat Joegoslavië zou worden werd opgericht. Saamhorig, door broederschap en eenheid, "Bratstvo i jedinstvo".
Beelden van het naakte overleven in het door oorlog geteisterde Sarajevo, en hoe de kinderen daar hun leven leidden, begin jaren '90. Hoe zou het ze vergaan zijn?
Vandaag reportages over de voetbalteams van Joegoslavië, dat in 1994 werd uitgesloten van het WK voetbal, ten gunste van Denemarken dat prompt kampioen werd.
De rivaliteit in 2000, op het EK, tussen Kroatië en Joegoslavië was keihard.
Voetbal was in dat geval echt oorlog. Supporters die spelers verrot schelden (geen volk zo creatief met verwensingen als de Joegoslaven)en het rare gevoel dat een team eigenlijk gedwongen uitelkaar werd geslagen..

Joego-nostalgie: een man verkleed als maarschalk Tito haalt herinneringen op in plaatsen waar hij geweest is, hij praat met sjacheraars,handelaars, voorbijgangers over de "goeie ouwe tijd" toen je, als je uitkwam voor je identiteit (Kroaat of Serviër) een vakantie op een ver eiland kreeg aangeboden. Er wordt smakelijk om gelachen. Hij verzucht "het was veel beter toen ik nog hier was" waarop een omstander roept: "Maar u bent hier nog, Kameraad Tito", waaruit de glansrol van de acteur weer blijkt.

Veel van deze reportages heb ik nog ergens op video, inmiddels al jaren onder het stof. Interessant dat deze programma's bewaard bleven. Ik keek "vroeger" al naar VPRO's "Diogenes" op zondagavond. Veel daarvan wordt herhaald.

De oorlog is al jaren voorbij, uiterlijk zijn de sporen hersteld, maar de stabiliteit is nog ver te zoeken. Ik heb het kanaal als extra in mijn digitale pakket, maar de reportages zijn ook te bekijken op de site van Geschiedenis TV.
Aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in het wel en wee van de Baklanlanden.

Wakker worden.. even anders..

Even tussen ons gezegd en gezwegen:
Ook zo'n moeite met uit bed komen in deze donkere dagen?
De wekker een hijs geven? Je nog even omdraaien?
Hieronder een remedie die gegarandeerd helpt..



Slaap lekker..