Hobbels!

Eindelijk, een dag na het akkefietje om de brief van de verzekering kreeg ik telefoon van meneer de V. dat mijn rijwiel klaarstond. Zadel veranderd en Anky van Grunsven anti boevenketting gratis bijgeleverd. Tot nu toe maar een paar ritjes gemaakt. Emmen's wegennet zit soms vol kuilen, die ik gelukkig handig weet te ontwijken. Toch bemerkte ik een forse slinger in mijn voorwiel, die voor een hobbelige rit zorgen. Aangezien de tijd van stoepje op en af voor mij al lang verleden tijd is, vroeg ik me af of mijn fiets misschien de fietsengriep of band-en velgzeer had opgelopen. Weer afgeleverd bij de reparateur dus. Diagnose; "een forse slinger".. dat ziet een kind nog.. Zoiets is niet bevorderlijk voor de prille relatie tussen mij en mijn fiets..
Ik word gebeld over de vooruitzichten, misschien wordt het wel een wieltransplantatie, bange uren volgen..Al met al nog steeds geen foto gemaakt, of hij is weg, of het is te donker..

Vanmorgen trouwens het oud papier van het afgelopen halfjaar weggebracht. Daaronder enkele kaarten en uitingen van mijn vorige vlam. Een manier van verwerken is na laatste lezing alles met het oud papier mee te geven. Kostte me weinig moeite, was wel symbolisch omn dat exact twee maanden na de dag (20-12) te doen. Een soort jubileum.

Bij de tweede rit zaten de containers op het sportveld stampvol, en moest ik uitwijken naar een kleienre bak. Had ik beter kunnen laten; Melkertier "Opa Bakkebaard" die er een dagbesteding van gemaakt heeft om in het oud papier te staan harken komt vloekend en tierend op zijn fiets aangereden, maar ziet me staan met de handen in de zij, roepend; "doe die container dan ook open man!".. Hij verlegt zijn koers en, onverstaanbare klanken uitend, kiest hij het hazenpad.
Ik rijd het terrein af en ietsje verderop komt een vrachtwagen met 2 containers aanscheuren.
Ik had nog even moeten wachten zie ik..

Paarse krokodil, of; zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten..

De story omtrent mijn fiets lijkt nu op een soap. Enkele dagen geleden telefonisch de toezegging gehad van de verzekering dat ik een andere fiets mag gaan uitzoeken. Zo gezegd zo gedaan. Alleen nog even op bevestiging wachten. Vandaag kwam de brief; het bedrag is overgemaakt aan de fietsenmaker. Ik blij, zij blij, zou je denken. Eerst naar een receptie en na afloop dienstfiets inleveren en per benenwagen naar de fietsen "dealer" voor een paar kilo Gazelle.
Ik stap binnen en leg de brief op de balie. De verkoper kijkt me vreemd aan. "Ik heb nog niks gezien" zegt hij. Boven de brief staat "DUPLICAAT", en de zin "het origineel is naar de rijwielhandel gezonden en het bedrag is inmiddels overgemaakt". Lijkt mij duidelijk genoeg..
Niet dus. Verkoper heeft geen brief gehad, en hoewel het exact dezelfde brief is (er staat alleen geen "duplicaat" op) Kan ik het schudden; hij wil een handtekening op een originele brief en dan een formulier invullen en de kleine lettertjes en en en... Vroegâh..kreeg je de fiets mee en was het "komt goed Laning" . Ik ben er al 30 jaar klant.. Het begint een beetje irritant te worden..
"Maar het staat hier!" zeg ik nog.. "Ja, het staat hier" zegt hij. In tweevoud, in blokletters en en.. Ik zie paarse krokodillen voor me. De fiets krijg ik niet. Een oud barrel mag ik lenen, ik hoef er nog net geen borg voor te betalen. Vertrouwen? Dacht het niet.. en dat heb ik ook goed duidelijk gemaakt. Nee.. alleen "wind in de banden" is gratis, maar misschien wordt dat ook doorberekend.. Natuurlijk spijt het hem, maar ik moet begrijpen.. Nee ik heb dit keer geen begrip, maak een cynische opmerking over Koning Klant die numet de pet in de hand moet staan, en verlaat de zaak. Ga deze fiets wel aanschaffen, maar me eens oriënteren op een kleinschalige sleutelaar om de hoek die me ook nog van vroeger kent..Iemand die ook de "kleine klantjes" respecteert..

Vergaderen en aangeven

Vandaag een OR vergadering. Vanwege revalidatie van een collega bij haar vergaderd, wat wilde zeggen dat ik met een 10 persoons busje twee collega's moest oppikken nadat ik het vehikel van ijs en sneeuw had ontdaan.

Na de vergadering het kreng weer parkeren bij Arriva, en de dienstfiets die ik heb geleend uitladen, en terugfietsen om de sleutel af te geven. Op de vestiging zijn een aantal kerels bezig met vinyl leggen op de trap naar boven. Er staan enkele potten lijm en er liggen rollen linoleum. Ook een onduidelijk stuk lawaaigereedschap.. De kerels roepen nog "Eem daorover hen stapp'm" .. Ik stap dus over het gereedschap heen en zet mijn maat 43 op een net gelijmde traptrede.. Visoenen van Charlie Chaplin komen in me op, maar ik blijk nog te kunnen bewegen. Ik word van de trap getrokken en bevolen mijn schoenen uit te doen. Zu Befehl.. .
Op kousenvoeten loop ik naar boven waar de troep met warm water gelukkig te verwijderen valt. Weer moet ik de trap af, tot frustratie van de kerels. Dit keer herken ik de verdachte trede en stap eroverheen. Blij dat ik beneden ben wil ik mijn fiets van slot doen, maar blijk de verkeerde sleutel aan het bord (boven) te hebben gehangen. Opnieuw naar boven HELP!

Gelukt, maar in de consternatie vergeet ik mijn tas. Later dan maar.. eerst aangifte doen..
Naar het nieuwe bureau, formulier invullen en klaar..Tegenwoordig kan je je klaagzang over een gestolen fiets niet eens meer aan de plaatselijke De Cock met Cee-oo-Cee-Kaa meer kwijt.
Zelfs de verzekeringsdame heeft heimwee naar de uigetikte versie en dreigt dat mijn claim niet wordt aanvaardt als ik dat formulier opstuur. We zien wel..

's Avonds op jacht naar een nieuwe tweewieler, leuke gevonden, 50 euri bijleggen en ik heb 4 versnellingen meer .. Je raakt verwend..

Zo heb je een fiets..

Vorig jaar wist ik het opeens; "ik koop een nieuwe fiets".
Mijn oude had nog een redelijke inruilwaarde en ik had nog geld.
Voor € 200,- werd ik de trotse bezitter van een heuse Gazelle, mèt Ankie van Grunsven-ketting om het ding goed af te sluiten. Samen trapten we een hoop lol en kilometers.
Hij fietste geweldig en ik was niet van plan hem af te staan..
Gisteravond tegen achten nog even een boodschap bij de Golff op de hoek gedaan, daarna afgesloten in de berging gezet. Helaas kan iedereen daarbij, en vanmiddag om één uur toen ik naar mijn werk wilde fietsen drong het tot me door dat mijn mooie Gazelle verdwenen was.
Nee, ik had 'm niet ergens anders en nee ook niet uitgeleend. Eén of andere idioot had het hek weer van slot gedaan, waarna een andere idioot met grijpgrage vingers mijn fiets meenam.
Morgen dus aangifte doen. Ik had gehoopt dat ik pas voor m'n werk weer op het politiebureau zou komen. Niet dus. Een geluk is dat ik vorig jaar een fietsverzekering had afgesloten. Ik wist alleen niet meer waar. Meneer de Vries (de fietsenmaker) had mijn framenummer niet geregistreerd. Gelukkig bood een telefoontje met Unigarant uitkomst; ik was verzekerd en de schade gedekt. Na inlevering van Proces-Verbaal van aangifte en twee originele sleutels wordt de fietsenmaker ingelicht dat ik een soortgelijke of net zo'n fiets mag komen uitzoeken op kosten van de verzekering. Schadeformulier wordt me toegestuurd, dus we zien wel.
Het maakt mijn baalstemming iets beter, maar ik mis mijn mooie tweewieler wel!
Moest vandaag lopen naar 't werk.. nu een leenfiets van de baas, maar ja, niks fietst beter dan mijn ouwe trouwe Gazelle..

Slaap en katten

Vannacht beroerd geslapen. Redelijk op tijd (iets na twaalven) op bed gekomen, en vervolgens wakker gelegen tot een uur of twee. Mijn benedenbuurman heeft een ouderwetse "bimbamklok" zo noemde ik het vroeger altijd, er stond er één bij over-oma op de kast. Aangezien deze flats niet meer dan betonnen blokkendozen zijn, en dus ook erg gehorig, hoefde ik vannacht niet op de wekkerradio te checken op welk tijdstip ik nog wakker was..
Ik heb het één uur, half twee en twee uur horen luiden.. Ik moet in slaap gevallen zijn, toen ik wakker schrok van een enorm kabaal onder aan de flat. Twee katten bevochten elkaar op leven en dood. Toen er één afdroop bleef de ander voor dood midden op straat liggen. Later wel weer bijgekomen kennelijk, want half uur later was 'ie weg. Het was een hels kabaal, en voor ik met een emmer water kon gooien was het weer voorbij, en ik was weer klaarwakker..
Tot een uur of zeven geslapen, tot de vuilnisman langsreed voor de grote container.. Daarna vond de brandweer het ook nog ff nodig om langs te komen met toeters en bellen omdat opa in de aanleunwoning weer met zijn sigaar onder de rookmelder zat.. Nee, jofel was 't niet vannacht.
Om half elf aan de warme hap, in de overtuiging dat ik om 12:00 uur moest werken. Verkeer(d) regelen bij de FC Emmen. De website leerde me dat het veld een modderpoel was, en ik vroeg me dus al af wat en hoe, tot mijn collega belde en me vrij gaf. Zit je dan met je mond vol tanden (en hutspot).. Nu dus maar tafeltjes monteren bij m'n ouders, zou al maanden gebeuren.. Het strijkgoed doe ik morgen wel even..

Tag

Ik ben inmiddels door twee mensen "getagged", da's weer een nieuwe trend
in Blog-land..OK ik doe een poging;

Vier favoriete films:

Dances With Wolves
The Godfather trilogie (dat zijn er dus al vier)
Cry Freedom


Vier mensen naast wie ik zou willen wonen:

Trix
De Sultan van een Oliestaatje (beter; naast zijn harem)
De liefde van mijn leven (weet nog niet waar ik dan heen moet verhuizen)
?

Vier baantjes:

Recreatiemedewerker op de camping
Bibliothecaris
Juridisch adviseur van asielzoekers
Arrestantenbewaarder

Vier vakantieplaatsen:

Kroatië
Vlieland
Duitsland
de Grote Stille Heide

Ik tag: Esther; http://www.kornye.bravejournal.com/

Rogier: http://rogierkleine.blogspot.com/

De of Het?

Waar een mens zich niet druk om kan maken..
Liggen er bloggers wakker van de vraag of "weblog" mannelijk of vrouwelijk is?
Ik ben een taalpurist, maar dit is geen levensvraag voor mij.
Desalniettemin (dubbel T, let op) heeft het genootschap "Onze Taal"
zich hier het hoofd over gebroken. Nou is voornoemde zin al krom Nederlands,
als je onvoorzichtig bent breek je hooguit je nek.. Ook geen sinecure, zie Christopher Reeve (Superman)..

Onderstaand citaat vond ik op het wereldwijde web;

De weblog?

"Is het de weblog of het weblog ?
Beide zijn correct; het woord weblog kan zowel het lidwoord de als het lidwoord het krijgen. De weblog lijkt vaker voor te komen.
U bent vrij in uw keuze voor de of het weblog;
bedenk daarbij wel dat deze keuze ook invloed heeft op de verbuiging van bijvoeglijke naamwoorden. Bij de-woorden verbuigen we die: de rode trui, een rode trui en die rode trui; bij het-woorden verbuigen we niet na een: het grote huis en dat grote huis, maar een groot huis . Deze regels gelden ook voor weblog. Kiest u de weblog, dan is het ook een nieuwe weblog; kiest u voor het weblog, dan is een nieuw weblog juist."


Waarvan akte...

Bron: Genootschap Onze Taal
http://www.onzetaal.nl

Vlucht

Wat houdt me bezig de laatste dagen, om weer een blog erbij te schrijven..?
Het besef dat ik het hier goed heb, met mijn huisje en boompje en beestje(s)?
Ik zat in de trein van Zwolle naar Emmen. Onderweg wordt er aan m'n mouw geschud, ik kijk om en zie het gezicht van een donkere man, ik blijk hem nog begeleid te hebben in mijn "vorige leven" als vluchtelingenwerker. Dat was toen ik mensen uit de cel probeerde te houden in plaats van ze erin te stoppen :-( Gaat goed met hem. Nederlandse vrouw gevonden, nationaliteit gekregen en ook werk. Ik praat even met hem en vervolg weer mijn weg naar de andere coupé.
Daar krijg ik van mijn resigezelschap de vraag om even om te kijken, en kijk in een brede glimlach. G, uit Sri Lanka, inmiddels al negen jaar in Nederland. Helaas wordt de vraag over zijn verblijf negatief beantwoord. Alles geprobeerd, in feite illegaal, maar "gedoogd" en twee opgroeiende kinderen die niets anders kennen dan Nederland. Ik weet me even geen raad met mijn houding. Zoals in de cultuur gebruikelijk is, blijft G. vriendelijk lachen..
Hij moet minstens vier voorgangers van Verdonk hebben meegemaakt.."Sober doch humaan" heette het vroeger, het beleid hier. Helaas hebben "we" nu ff andere prioriteiten..
Hij groet, neemt afscheid en stapt eenzaam de nacht in op een tussenstation...

Rita bedankt..

"Balans-dag"?

Na een dag werken leeg ik de brievenbus.
Als erfenis van mijn Gereformeerde opvoeding vind ik een verantwoorde omroepgids en de envelop van "Kerkbalans" in mijn bus. Een persoonlijke boodschap van de "collect-tante" T. staat op de achterkant. Ik vreesde haar komst al, niet dat ik niets wil geven (al was 't maar om mijn geweten te sussen), nee, ze heeft een Terriër mentaliteit.. Ik gooi de enveloppe op tafel en ga me met het eten bezighouden. De bel gaat! Voorzichtig trek ik het gordijntje voor de voordeur opzij en zie voornoemde T. staan te trappelen voor de deur.
Even speel ik met de gedachte haar "niet gezien te hebben" maar te laat, ik ben gespot! Nouja in Godsnaam dan maar om het in stijl te houden. Ik zeg; "ik zal het binnen even voor je invullen" en loop naar de kamer. Wat ik al vreesde wordt waar; ik draai me om met de ingevulde strook in mijn hand en loop haar al bijna ondersteboven.. "Je hebt 't toch niet in de keuken liggen??" merkt ze op terwijl ze de keuken binnendribbelt. IJzig merk ik op dat ik "dit liever even aan de deur afhandel".. Ik had 'r niet uitgenodigd.. Voor de volledigheid; eenmaal binnen zal ze met discussies starten en niet weg te branden zijn.. Die ervaring heb ik helaas, dat jullie niet denken dat ik ongastvrij ben..

Na haar de envelop in handen hebben gedrukt en haar met zachte doch besliste drang vanuit de woonkamer naar de voordeur te hebben gedirigeerd wacht ik haar verdere oreren niet af en sluit snel de deur. Ben benieuwd wat ze met "weigeraars" doet..

Bloggen 2

Daar ben ik weer..eindelijk heb ik door hoe die verrekte template hier werkt..voelde me al een halve digibeet, maar ik heb meer te doen dan codes intikken. Het schijnt nu eindelijk te werken, en bovendien weet ik ook weer hoe ik moet inloggen, toch blond kennelijk ..

Vandaag de tweede vrije dag, thuis opruimen en de noodzakelijke dingen regelen, en hopen dat er leuke post is. Helaas, alleen rekeningen en huis aan huis bladen. Werktuigelijk lees ik ze, ook de column van ene J.S. die een lans breekt voor de plaatselijke "waailappenpartij" Voor de niet-kenners van Gronings dialect (ik beheers het slechts passief voor de goede orde) ; een waailap is iemand die uit zijn nek kletst. Het plaatselijke raadslid is een expert in onderbroekenlol en platvloerse humor, terwijl hij in de raad en daarbuiten mensen slechts schoffeert. Nu heeft hij een bandje laten meelopen tijdens een gesprek met een wethouder, en citeert daar nu naar hartelust uit. Weer een rel..goed, zijn we gewend, niet serieus nemen, eerstvolgende verkiezingen af door de achterdeur en nooit meer over hebben.
Wie schetst mijn verbazing dat de redacteur van voornoemd huis-aan-huisblad het voor hem opneemt en hem afschildert als één van de weinigen die het nog voor de burger opneemt..?
Laat ik vooropstellen dat ik niet zo goed ben ingevoerd in de politiek als onze persmuskiet M, maar deze column vond ik niet erg genuanceerd. Je hart mag dan rechts zitten (politiek gezien) zoals hij zegt, maar ik vind het een slechte beurt voor een journalist. Als er weer eens mensen zijn geschoffeerd en er komen negatieve stukken in het plaatselijke Dagblad, dan wordt er gehuilebalkt dat er een "hetze" wordt gevoerd.. ZUCHT! Ik kan me sommige mensen voorstellen die het allemaal erg kleinzielig en knullig noemen, waar gaat het nou over?
Als iemand dan ook nog de veelbelovende deun "Kiek kiek, dat is Emmer politiek" opneemt is het bij mij even teiltjeswerk...

Daten!

Zoals de meeste mensen die mij kennen wel weten zijn mijn schreden op het liefdespad wankel. Ik heb al heel wat kilometers op de electronische snelweg afgelegd, ben een ervaren chauffeur wat dat betreft, maar wat daten betreft loop ik nog steeds met een gigantische blauwe "L" rond.. als in dat bordje op lesauto's dus..
Na een korte bevlieging onlangs, waar ik inmiddels wel zo'n beetje overheen ben, heb ik mezelf weer bij diverse datingsites ingeschreven. Het aantal is beperkt gebleven, ik heb twee geselecteerd die ik serieus vind. Het is opvallend wat je allemaal tegenkomt. Ik ben niet wanhopig, maar er zijn er bij waarvan je denkt; "wat wil jij nou eigenlijk?".. Er zijn dames die het "Pixifoto-stadium" amper ontgroeid zijn. Voor de niet-kenners; dat was een fotoservice die kinderen op een aankleedkussen of een velletje portretteerde voor de trotse ouders/grootouders. Tot mijn spijt hangt er nog één bij m'n oma..bolle kop enzo.
Maar dat terzijde; dames laten zich "kieken"met zwoele blikken, liggend op een bed of iets dergelijks. Hoewel het oog ook wat wil, gaan er bij mij dan alarmbellen af. Een vriendin van me noemt het "zaadvragende ogen", wat ik wel een treffende omschrijving vind. Hun hoogste goed is "goede gesprekken" en dergelijke, maar mag ik daar m'n twijfels bij hebben?
Ook krijg ik aangereikt dat ik maar eens lid van een vereniging of zo moet worden, dus heb al info van de sjoelclub aangevraagd.. Nee..alle stokheid op een gekje, ik heb de hoop nog niet opgegeven, maar wil wel wat serieus..Als je ziet wat een gedoe je hebt met een relatie c.q. verkering om een oud woord te gebruiken..Dan blijft deze jongen voorlopig lekker single..
Hoewel; ik heb nu mailcontact en de SMS fase is inmiddels ingegaan,maar ook dat heb ik eerder meegemaakt, dus zegt niks, en ik ben erg kritisch wat dat betreft.. "It's got to to be perfect" om een oud liedje te quoten.. Wordt ongetwjfeld vervolgd!

Bloggen!!

Ook ik ga mee met de stroom en ben een blog begonnen.
Vrij naar de eerste blogger van Nederland, de onovertroffen Wim de Bie, die zijn blog "Bieslog" doopte, lag het voor de hand om mijn blog "Miesblog" te noemen.
Volgens mij is het gebruikelijk om je eerst voor te stellen. Ik ben Michel, "Mies" voor vrienden en bekenden, 39 lentes jong :-) en single. Wonen doe ik in Emmen, aan de voet van het woeste Hondsrug-gebergte. Werken doe ik ook, zo'n 36 uur per week op verschillende locaties en tijden, ook 's nachts. Schatrijk word ik er niet van, en twee keer per jaar op vakantie lukt ook niet, maar als ik mijn zorgtoeslag opspaar lukt dat misschien dit jaar. Moet ik wel zorgen dat ik niet met mijn fiets crash of andere stunts uithaal, want de kleine hoekjes waar de ongelukken in zitten weten mij prima te vinden :-( De vorige crasch kostte achteraf gezien € 36,- waarvoor het stuurmechaniek door fietsenmaker de Vries geheel vervangen is, en je krijgt nog gratis "wind in de banden" ook..
Dus; wie döt mij wat vandage! Om met Lohues te spreken..

Politieke bespiegelingen zijn ook "in" op blogs. Wel of niet naar Afghanistan, vlees noch vis, dreigen met een crisis, een hoop tussen de klippen door gelaveer..erg vaag, wat moet de burger ervan vinden? Die stemt weer op protestpartijen vrees ik. Ben nu wel "om" en vind dat ze moeten gaan, al zit ik met één ding; als we Bin Laden pakken, of zijn Taliban vrienden, en ze gaan naar Guantanamo Bay waar ze de rest van hun leven in oranje overalls naar country muziek moeten luisteren..waar sta ik dan??