woensdag 11 juli 2007

Een doodgewone avond

Zo, de avond is weer gevuld.

Vanavond eerst samen met broer M. naar de film, hij moest en zou "Die Hard" nog eens zien. Nu heb ik weinig met Bruce Willis, maar ik moet toegeven dat als je niet te kritisch kijkt hoe hij in zijn eentje dertig bad guys naar de eeuwige jachtvelden helpt, en passant een helikopter en een futuristische JSF jager neerhaalt met een paperclip en wat overredingskracht, het best uit te zitten is. Ik zit eigenlijk te springen om vriend Potter te bezoeken. Echter; van de 300 zitplaatsen die vanavond beschikbaar waren gesteld, was een half uur van te voren geen meer over. Terwijl ik samen met broer aan de kaartjescomputer tickets kocht werd omgeroepen dat de films 10 minuten later zouden beginnen. Maar goed ook; op de website staan ze een kwartier te laat aangekondigd, en zo kwam ik deze week als voor de tweede keer in de bios, vastbesloten het dit keer te redden.

Terwijl we ons voorzien van longnecks en chips door de massa wachtende dreuzels wurmden, wat amper lukte, week een kamerplant van manshoogte gedwee voor ons en konden wegaan zitten in een mager bezette zaal. Na afloop door de catacomben weer naar buiten; één blik in de herentoiletten deden me opschalen naar Alarmfase Rood; ernstige dreiging..

Thuisgekomen een verzoek van M. om de TomTom na te kijken. Hij hield ernstig rekening met een "Worst Kaas-scenario" want het virtuele Beste Boek voor de Weg had de geest gegeven. Thuis kon ik 'm niet reanimeren , waarop ik via MSN opperde dat de accu misschien leeg was. "Goh, zou het?" was het antwoord.  Weer naar de parkeerplaats, acculader erin, plug in de aansteker-ingang en contact. "Bliep" Eerste weg rechts!.. Nou heb ik gister nog dat spotje met die dame gezien die de heg binnenreed dus dat leek me niet handig. De accu was inderdaad zo dood als een pier, nu dus weer ok. De korste weg naar Groningen gaf 'ie nog altijd aan via de N34, die inmiddels opgebroken is zodat je zowat via Amssterdam moet rijden..

Weer boven ging bovenbuurman uit zijn dak met zijn Karaokesetje en iets vaags Nederlandstaligs, hele foute muziek in elk geval. Met de koptelefoon op deed hij auditie voor Idols..

Tot de telefoon nadrukkelijk ging en het abrupt stil werd. Henk Jan Smits aan de lijn?

donderdag 28 juni 2007

Op verzoek


Op speciaal verzoek een impressie van de typerende bezienswaardigheid van het pittoreske Hoorn. Inderdaad, de jongens zitten nog steeds op de kademuur naar het zeegat te turen, dat inmiddels geen zeegat meer is. Ondanks dat leunen ze nog steeds relaxt op de muur, en we hebben weer eens bijgepraat. Vroeger kwam ik er vaker. Ze waren zich druk aan het voorbereiden op hun filmdebuut, maar mochten even van de set af..

Jongens waren het, maar wel aardige jongens!

Parkeerdag


Aangezien je toch wat moet doen voor de kost, en twee saaie vroege binnendiensten me de keel uithingen, was ik blij dat ik de straat weer op mocht. Waarschijnlijk niet de bevolking van Assen, maar het moet wel gebeuren. Nog een beetje voorzichtig vanwege dreigende taal van een plaatselijke ondernemer die ik bekeurd had de vorige keer, maar die zich nu netjes aan de afspraken hield, deed ik mijn ronde. Donderdag. De voorbereidingen op de TT, het evenement van het jaar, waren al in volle gang. Overal werden podia opgebouwd en renden sleutelaars en technici af en aan. Gezellige drukte. In de loop van de middag ronkten de eerste motoren de stad binnen. Denen, Tsjechen, Duitsers en Engelsen heb ik gezien. Vraag me nog steeds af waarom Engelse motoren het stuur net als bij ons hebben staan, in tegenstelling tot de auto's. Een kennis uit Engeland verklaarde me jaren geleden dat het rijden in Engelse auto's zo handig was in "Europa" omdat zijn vrouw bij een minder gelukkige manoeuvre dan het eerst aan de beurt was  Engelsen en zwarte humor..

Tegen de middag viel mijn oog op een auto waarvan de kentekenplaten behendig gemanipuleerd waren met stukjes tape, zodat er een onmogelijke lettercombinatie ontstond. Tja. Ik kan me voorstellen dat iemand liever niet geflitst wordt, maar stel dat je een aanrijding veroorzaakt? Kenteken maar even natrekken bij de meldkamer dan. Op verzoek kwam een auto ter plaatse, want ik ben niet bevoegd om tegen deze dingen op te treden. Beide platen bleken "aangepakt" en dat kostte dus € 75,- . Weet niet of dat per stuk of voor beide platen was.

Ondanks de weersverwachting (90% kans op neerslag) bleek het meeste 's nachts al te zijn gevallen en was het redelijk weer, al vonden we het wel wat koud. Ik ben van plan om eens een degelijke stappenteller te kopen, en dan te kijken hoeveel kilometers ik heb gelopen. Tegen half zes was ik klaar en vrij, dus terug naar Emmen, waar de dag waardig afgesloten werd in gezelschap van broer M. en een lekkere pizza. "Ik ben 40, wie helpt me oversteken?" Alles deed en doet me pijn. Voelde me een ouwe kerel..

Daar heb ik altijd een paar dagen voor nodig om bij te komen. Moet nodig mijn nieuwe schoenen inlopen, maar dat doe ik maar privé want ik heb geen zin in blaren..

zaterdag 23 juni 2007

Onderweg


De laatste dagen en weken was het erg druk, en daarbij kwamen twee lange autoritten de afgelopen dagen. Maandag gingen broer M. en zus H. op vakantie naar het mooie Vlieland. Ik mocht M. afzetten en daarna met de auto mijn eigen weg gaan. Met enige weemoed zag ik het schip in de haven liggen, maar trok toen toch maar mijn eigen plan. Plankgas over de Afsluitdijk, het weer leende zich niet om halverwege uit te stappen en de zeelucht op te snuiven. De reis ging voort, via Den Oever richting Hoorn. Ik heb daar nog heel wat "voetstappen" liggen van vroeger. Tussendoor in het dorpje H. geweest waar een toenmalige lover heeft gewoond, wat mij anderhalf jaar lang drie en een half uur met de trein reizen heeft opgeleverd en wat uiteindelijk strandde. "For old time's sake" ben ik erheen gereden, de spoken uit mijn verleden zijn allang verdreven, het was meer nostalgie om er weer eens doorheen te lopen. Na een half uurtje vond ik het welletjes, Er was niets meer dat me aan die plek bond. In Hoorn aangekomen de auto voor 2 euri op het "Transferium" gezet en lopend de stad in gegaan. De bekende winkelstraten, de haven en de "Roode Steen" met een standbeeld van Jan Pieterszoon Coen, één van de door Hoorn voortgebrachte zeehelden, ook bekend van zijn tunnel.

Na een uur of anderhalf wandelen door de stad, die ik ook nog uit die tijd kende, en de bekende plekjes, terrassen en kuierstraatjes te hebben verkend, ben ik mijn weg naar huis weer ingeslagen. Op de terugweg was de laatste halte de toko waar mijn lover en ik altijd roti aten. Door haar heb ik dat leren kennen, en het smaakte nog als vanouds. Hoewel ik van kind af aan een hekel aan vieze vingers schijn te hebben, kon ik het toch niet laten om de kippenpootjes af te kluiven en de aardappel, ei en kouseband in een soort surinaamse "wrap" te wikkelen en ordinair te schransen. Voldaan en met gele vingers van de kerrie (meerdere keren gewassen) ging ik de auto weer opzoeken.

Op de terugweg heb ik mijn toeristische stemming de boventoon laten voeren en midden op de Afsluitdijk gestopt bij het monument. Een uitkijktoren in een stijl die het midden houdt tussen Jugendstil en Amsterdamse School. Na een klim een uitzicht op beide dijkgedeelten en een hoop water. Leuk ..

De reis terug verliep voorspoedig, deze "model-toerist" kwam moe maar voldaan thuis..

dinsdag 12 juni 2007

Bloggen voor de kat z'n viool

Ik ben niet in het bezit van een kat. Ik neem er ook geen.

Op drie hoog wonen en dat beest maar binnen, dat vind ik niks. Vroeger wel één gehad, en toen hij oud genoeg was ging hij met de buurkat op stap. Ik zie 'm nog over het dak van de buren lopen. Van enkele medebloggers weet ik waar hun "Poekie" of "Vlekje" uithangt; thuis voor de deur of als deurkat bij de dierenwinkel  Oud of jong, huiskat of buitenkat, oppermachtige rooien en kleine kittens.. Soms wil je weten waar 't beest uithangt, om te voorkomen dat de Sheyba uitdroogt of de verkoopdatum van de kattenbrokken verloopt. Nu, daar is iets op gevonden. Zet poeslief een cam op z'n kop en observeer waar het beest heengaat, hoe hij met de buurkatten vecht en hoe het eruitziet vanuit de boom, waar de kat in zijn vuistje lacht en zich met een snoekspong in veiligheid brengt als de brandweerladder net boven is. Groot lol!

Intussen zijn de eerste berichten van het kattenslagveld binnengekomen; het kattenkader beklaagt zich over deinbreuk op de kattenprivacy. Tenslotte heeft een kat een mens en niet andersom. Dit gaat grenzen te buiten!. De Pasja van de buurt, een grote zwarte kater, heeft er natuurlijk geen behoefte aan dat zijn amoureuze escapades op Youtube komen, stel je voor!

Ik zie de ontwikkelingen met lede ogen tegemoet. Binnenkort huiskatten op MSN, en een SMSje als je met kattenvoer moet opdraven. Een GPS chip is wel handig, om het beestje weer eens op te sporen. Nooit meer brieven aan de boom met "opsporing verzocht" .

Ik weet het zeker; katten worden steeds mondiger. Ik neem geen kat..

Wake Up!

Zo zeg! Goeieneavond..

Ik had een vroege dienst gedraaid. Veel drukte en nog meer monteurs die de airco aan het aanleggen waren. Plafondplaten die loslagen en kabels waar je je nek over dreigde te breken. Het zal mij benieuwen, net nu het weer omslaat,wanneer dat gaat werken.

De reis terug leek haast op een ochtend na een nachtdienst, ik dreigde steeds in slaap te dommelen. Verlangde naar mijn bedje. Te bedenken dat ik om 5:20 uur uit de veren was, tegen zes uur in de auto zat en tegen drie uur weer terug moest naar Emmen, kan je je bedenken hoe ik me voel

Om te voorkomen dat ik weer bij de snackbar op de hoek langs ging, toch maar even naar de buurtsuper om "ingrediënten voor de prut" te halen. Die staat nu zachtjes te snorren op het gas. Pasta met shoarmavlees want het gehakt was nog bevroren. Waarom zo laat zou je denken? Wel..het bed lokte na een verfrissende douche, dat was tegen half vijf. Na een paar heftige dromen werd ik wakker..overtuigd dat het een uurtje later was. Nee dus, half acht

Ik had het kennelijk nodig.. Ik ga nog even de saus afmaken en de macaroni koken voor een laat diner..

dinsdag 29 mei 2007

Joho Joho..


Na gedane arbeid is het goed rusten zegt men. "Men" zal de waarheid wel in pacht hebben.

Na een vroege dienst lokt het bed altijd, en even liggen wordt dan meestal een uur of anderhalf/twee. Geen probleem, ik heb de tijd. De avond van te voren weer voorzichtig aan het daten geslagen na een week mailen met een "kandidate". Ondanks dat ik door de voorrondes was gekomen moest ik toch afvallen die avond; de vonk sloeg van beide kanten niet over. Eerlijk zijn was afgesproken en dus namen we weer hartelijk afscheid

Dan moet je je vermaak dus elders zoeken. Gisteravond naar de bios geweest, de nieuwe "Pirates of the Carribbean" was uitgekomen. Broer M. en ik meldden ons op tijd, maar de zaal zat al bijna vol. We hebben toch maar een kaartje gekocht. Het lastige is dat je bij de automaat een kaartje kan kopen en eigenlijk zo kan doorlopen, ware het niet dat je ook wel wat wilt drinken en daarvoor nog een half uur in de rij mag staan. Met moeite in het donker een plek kunnen vinden, en ons tussen de rijen doorgewerkt om middenin te gaan zitten.

In een stampvolle zaal de avondvullende film gezien. Recensie? Veel wapengekletter en kostuums, Johnny Depp deed het weer prima. Toch had ik een paar maanden geleden het vorige deel van de serie al gezien en bekroop me na anderhalf uur al een gevoel van: "hoelang duurt het nog?" Kortom; een "pirates-overkill". Leuk als je opgroeiende kids hebt, hoewel de aanwezige kids het soms wel wat eng vonden getuige de "Iiii" en "Oeeeh" geluiden op onze rij.

Wil je een leuke en onderhoudende film zien ga dan naar "Fracture" met Anthony Hopkins, deze film heb ik een paar weken geleden gezien. Een aanrader, Hopkins is weer onnavolgbaar als "briljante moordenaar". Noodgedwongen heb ik toen die film gezien omdat we een week te vroeg waren voor "Pirates" maar ik werd er meer door uitgedaagd dan deze rolprent.

Nog op de agenda: "Shrek the Third" en de Nieuwe Harry Potter, uiteraard wel de originele versie en niet de nagesynchroniseerde. Voor Shrek al een afspraak staan met een voormalige datevriendin, in Emmen of in "Stad". Lijkt me gezellig. Ik ga de bioscoopagenda eens uitpluizen, het filmhuis heeft op ht moment niet veel op het programma dat me interesseert.

zondag 27 mei 2007

To Mees or not to Mees


De "snotneuzen" zijn uitgevlogen. Het nestkastje werd gistermorgen door de eerste bewoners verlaten. Met wisselend resultaat.

Ik had de balkondeur openstaan en met de camera in de aanslag wilde ik een mooie "jonge mezen foto" maken. Mees bedacht zich geen moment en fladderde de woonkamer in, met mij op de hielen. Eerste stop achter de eettafel. Ik greep mis. Daarna vloog de sukkel in een kier tussen buffetkast en muur, amper 5 cm. breed. Ik ben aan het hengelen geweest met een plumeau en klerenhangers, terwijl het vogeltje angstig tjilpte en blies. Gelukkig kon het niet achter de kast kruipen, want zo'n ding is loeizwaar. Na een handige beweging was 'ie eruit en vloog de kamer weer in. Inmiddels had ik mijn knieën kapot door het schuren over de ruwe vloerbedekking. Ik ving het beestje snel en zette het op mijn wasrek waar het eerst gestresst bleef zitten. Volgens mij is hij wel uitgevlogen. Zijn broertje of zusje vond ik later in een emmer met een paar centimeter water erin, jammerlijk verzopen en naar de mezenhemel. Na een staatsbegrafenis onder de heg achter de flat bleek dat er nòg een was uitgevlogen. Deze had ook geen zin in vliegen en werd door Pa of Ma Mees achter de vodden gezeten, maar bleef in een hoekje van het balkon zitten piepen.
Ook deze was de volgende ochtend Mees geweest. Triest resultaat van weken broeden. Het is de natuur, en als je niet vliegen kunt dan grijpt de natuur wel in.

Er zijn dus waarschijnlijk twee overlevenden van dit gebeuren, en ik zit met een "empty nest syndroom"..

donderdag 24 mei 2007

Ik zal handhaven


Eindelijk, het is serieus.Vanaf vandaag mag ik me officieel BOA noemen.
De papieren heb ik al twee jaar op zak, maar tot nu toe was ik niet officieel aangesteld, laat staan beëdigd. Vandaag is daar verandering in gekomen.
Ik moest er voor naar Assen, maar da's al zo'n routine dat ik het op de automatische piloot deed. Een leidinggevende reed mee. Bij de politie volgde een speech van een hoofdinspecteur en een onderhoudend verhaal over integriteit. een bonte verzameling uniformen legt eed of belofte af. De man die ik voor een douanier hield bleek achteraf een jachtopzichter te zijn..

Nadat ik had beloofd dat ik geen steekpenningen aan had genomen en/of andere omkoperij had begaan mocht ik mijn aanstelling bekrachtigen met een "Dat verklaar en beloof ik". Het is officieel; ik mag nu dus alle foutparkeerders aanpakken. Weer een uitdaging erbij.. Beladen met bloemen en een mandje "eerlijke handel" van de wereldwinkel keerde ik huiswaarts. Een geslaagde dag!

maandag 21 mei 2007

Perikelen

Even een blogje plaatsen..

Ben aan het bijkomen van een nachtdienst en een slaapdag die eigenlijk meer een slaapmorgen was. Tot 12 uur geslapen en toen lukte het niet meer, eigenlijk te kort. Nu mag ik morgen weer om half zeven aantreden in Hoogeveen, dus dat is om zes uur rijden..vroeg naar bed dus vanavond ..Ik blog niet zoveel meer, heb het druk met andere dingen, Toch wil ik proberen jullie op de hoogte te houden van mijn wel en wee. Na de late dienst vorige week bijna een spookrijder aangereden in Hoogeveen. Sta ik bij de McDonald's te wachten op het groene licht, komt er een auto met een ouder echtpaar aangereden vanaf de afrit A28. Tot mijn verbazing maken ze een krappe bocht en rijden zo mijn voorsorteervak  binnen. Ik zet de grote lichten aan en de dienstauto dwars op de weg. Ze snappen het niet, maar na enkele brede armgebaren rijden ze achteruit en om de middengeleider heen naar het goede wegvak. Pff.. het is rond half elf, dys weinig verkeer op één van de drukste kruispunten van Drenthe. Ik heb ook altijd wat met verkeer de laatste tijd, zie mijn vorige blog

Nu; in huis dingen voorbereiden. was draaien en ophangen, mijn overhemden draaien nog en moeten voor morgenochtend droog en gestreken zijn. Intussen de mail bijwerken en een blogje schrijven en ook nog me oriënteren op de aankoop van een TFT scherm (flatscreen). Ik weet wel mannetjes die het goedkoper doen, maar daar begin ik maar niet aan  Het dilemma; 17 of 19 inch? Ik weet het eigenlijk al; 19 inch. Breedbeeld of gewoon? De computerboer heeft aanbiedingen en het vakantiegeld is binnen. Wie heeft tips voor me? Ik wil eigenlijk wat "breder" gaan werken, en mijn ouwe monitor doet het op zich nog goed. Toch kom ik beeld tekort merk ik, alles wordt groter en grafisch zwaarder. Ik denk dat ik als ik 17 inch koop, over een paar jaar toch groter wil. Moet ik dan gewoon of breedbeeld kopen? Wie weet raad? Ik ga er nog maar even uit zometeen, misschien toch nog ff bij de winkel langs om raad. Je moet toch wat?

woensdag 16 mei 2007

Een enerverend ritje

Ja, ja ik weet het..

Mensen zijn zichzelf niet meer als het regent en ze moeten aan het verkeer deelnemen. Zonet even met de auto weggeweest, iets ophalen en even een boodschap doen. Alle parkeerplaatsen vol natuurlijk, had ik kunnen verwachten. Oprijden richting mijn huis vanaf de supermarkt; vrijwel onmogelijk. Ik heb een minuut of tien in de file gestaan voor ik kon afslaan, alles ging staduitwaarts natuurlijk. Mensen drukken hun bumper bijna tegen de mijne, maken rare stuurbewegingen of schieten zo een weg van rechts voorbij. Als ik wil oprijden remt de auto even, om daarna brutaal door te drukken. Als ik in de "file" sta scheurt een "gepimpt" autootje met twee knullen erin me rechts over het fietspad voorbij, daarbij een dame met rollator bijna van de sokken rijdend, een snoeksprong is haar redding (nouja, een klein sprongetje dan) even verderop; een rij geparkeerde auto's aan de linkerkant van de weg. Een auto komt uit een zijstraat van links en wacht niet maar rijdt net zo lang door tot 'ie me bijna raakt.    Ik wijk niet maar hij ook niet. Vaak heb je dan twee verhitte koppen, maar ik laat 'm door en schudt misprijzend het hoofd. Voordat hij kan oprijden naar het centrum staat 'ie ook een half uur te wachten, terwijl ik bijna thuis ben

Met de nodige voorzichtigheid overleef ik de laatste twee straten en besluit alleen de fiets nog te pakken vanavond..Regen of geen regen.. Thuis geniet ik weer van de rust en alleen het gepiep van de familie Mees is te horen..groeit als Kool daar in de mezenkast..

zondag 6 mei 2007

Je Maintiendrai (Ik zal handhaven)




Vijf mei, hou 'm vrij!..

Eigenlijk had ik moeten werken, maar een collega wilde wel ruilen. Zo heb ik dus een onverwacht vrij weekend en kan ik doen en laten wat ik wil. Vriendin F. was jarig, en ondanks dat ze tegenwoordig in Emmen stage loopt en we elkaar soms in de pauzes treffen voor een Swirl o.i.d. ben ik toch afgereisd naar Nunspeet. Per trein.


Ik had geen zin in autorijden en had een goed boek en de Mp3 speler meegenomen. Mijn tijd zou het wel duren. Tenslotte duurde de reis maar anderhalf uur. Snel een kaartje gekocht bij de automaat en me in de boemel naar Zwolle geïnstalleerd. De heenreis ging "crescendo" en het werd een gezellig feestje. Tegen half drie aan, eten en drinken en kletsen met het bezoek, waarvan ik een aantal inmiddels ken van andere feestjes. Rond tien voor negen zou xde trein terug gaan en ik werd keurig afgezet en uitgezwaaid door F's man G. op het station van Nunspeet. Geen controle op de heenweg gehad en van Nunspeet naar Zwolle ook niet. Pas toen de conducteur achter Dalfsen de trein binnen kwam haalde ik mijn kaartje tevoorschijn en bemerkte te laat dat ik alleen een enkeltje Nunspeet vanuit Emmen had gekocht in de gauwigheid. Had ik eerder gekeken dan had ik in Nunspeet en Zwolle nog een kaartje bij kunnen kopen. Stom. Natuurlijk kon de "BOA" het niet laten gaan. Hij wordt voor de handhaving betaald tenslotte. Wel mooi € 46,30,- zo'n bonnetje.. Ik heb het gelaten over me heen laten gaan terwijl de conducteur mijn rijbewijs overschreef. Leermoment voor alle parkeerbonnen die ik nog ga schrijven; krijg ik ook eens mijn trekken thuis. Ze zijn wel duur..die trekken..

In 't vervolg dus goed nadenken bij wat ik doe. Tijd om mezelf eens bij de oren te pakken want ik was aardig warrig deze week. Dingen kwijt, handtekening op de magneetstrip van m'n nieuwe bankpas zetten met een cd-stift..tot overmaat van ramp een lel van een slagbooom gehad. Viel gelukkig mee, maar was er dus niet helemaal bij deze week.

Deze week een frisse start. Het gaat bovendien regenen, dus kunnen de spinnewebben eindelijk uit mijn bovenkamer spoelen en de korte broeken in de was.

Het werd tijd. Leve de herfst! :-)

vrijdag 4 mei 2007

Herdenken

Vier mei.. Traditie..



Broer en ik aten wat in het centrum en hadden zicht op het oorlogsmonument.

Tegen achten rekenden we af en slenterden er naar toe. Het viel ons al op dat er niet veel "volk" op af kwam. Het bevreemdde ons.


De kerk die naast het monument ligt stroomde nog niet leeg. Normaal gesproken is de dienst vlak voor acht uur afgelopen zodat iedereen ruim op tijd bij het monument is. De padvinders met de kransen begonnen te schuifelen en de dirigent van de fanfare zette nog maar eens "Nader mijn God tot U" in, terwijl hij nerveus op zijn briefje keek.. Broer en ik keken op onze mobieltjes en stelden vast dat de twee minuten al ruim voorbij waren; de torenklok sloeg acht uur terwijl er nog gespeeld werd.. De bussen reden alweer en het leven was weer op gang gekomen.


Eindelijk liep de kerk leeg en toen alle mensen zich hadden opgesteld klonk aarzelend
"The Last Post".. Het was ruim tien over acht.

De kransen werden aangereikt en gelegd, maar ik had er niet het plechtige gevoel bij als andere jaren.. Rommelig en ongeïnteresseerd kwam het over. De ceremonie werd snel en gehaast afgewerkt..






Het mag 62 jaar geleden zijn,
dit hebben de mensen niet verdiend die gevallen zijn.










Ik mag nu klinken als "Bussink" (van Kooten en de Bie) en ik ben geen fanatieke nationalist, maar aan deze traditie hecht ik wel.. Jammer, ik heb er een katterig gevoel van overgehouden..

Heimwee?



Het is nog een dag of twee prachtig weer. Veel te gek voor April. (nee Mei)




In mijn mailbox kreeg ik een aankondiging van de nieuwssite van mijn favoriete waddeneiland. De plaatselijke VVV heeft een nieuwe volautomatische webcam geplaatst op het dak van een hotel aan de haven. Ik heb er even gekeken en de beelden zijn gestoken scherp. Je kan op het terras inzoomen en bij wijze van spreken zien wie er nu weer aan het bier en de uitsmijter zitten. Bovendien is het mooi weer voor "bootje kieken". Ach..zucht.. Ik wil ook! Broer M. en zus H. gaan in juni een midweek, en M. en ik willen in september. Zo lang nog.. Ik heb zin om de boot te pakken en met de wind in mijn haren aan een broodje kroket te zitten terrwijl het eiland langzaam in zicht komt.. Jaren lang heb ik er in de zomer in de bossen en duinen gerausd als kind, en later bleek het "Vlierus" nog steeds niet te zijn uitgewoed. Als ik de beelden zie krijg ik weer kriebels. Ik zal nog even moeten wachten.











.














zaterdag 28 april 2007

Ice Ice Baby

Gister de post gehaald. Rekeningen en tijdschriften, weinig bijzonders.

Tot mijn oog viel op post van de postcodeloterij. Ik hoop nog steeds dat de voorjaarskanjer van vorig jaar weer herhaald wordt. Tot die tijd moet ik het met kleine prijzen doen. Een keer € 5,- en een keer € 10,- Ook eens een tegoedbon voor Duinrell gewonnen, maar om nou met m'n dikke witte pokkel van de wildwaterbaan af te rauzen tussen de kids leek me niks, dus de buren met de kinderen blij gemaakt vorig jaar. Nu een enveloppe vol waardebonnen om gratis een grote beker Ben&Jerry's "feel good" ijs te halen bij de supermarkt om de hoek.
Normaal ben ik geen grote ijsliefhebber, maar een vriendin van me liet me met dit merk en later met de Swirl van Meneer Jamin kennismaen. Ik heb ff een kratje geestrijk vocht van een koninklijk Duits merk gehaald en meteen een beker ijs met "Vanilla Ice Cream with Fudge Brownies & a Raspberry Swirl" meegenomen. Daar zit ik nu lekker van te genieten terwijl de boel lekker doorwaait. Zometeen nog ff een terrasje en ik heb mijn vrije zaterdag gevierd.


Heb me ook alweer nuttig gemaakt door een poging te doen mijn fietsband te plakken die door een punaise te pakken was genomen.
Een paar jaar geleden kreeg ik een fiets-set in mijn kerstpakket, met een noodreparatiesetje erbij. Ik zweer bij het vertrouwde Simson, maar kreeg twee vreemde bandenlichters en slecht plakkende solutie. Na het ontdekken van het tweede lek was de plakker op het eerste speldenprikje alweer losgegaan. Op naar de fietsenmaker dus. Wordt waarschijnlijk een nieuwe binnenband, maar na anderhalf jaar lekvrij fietsen mag dat eens een keer?


Ik ga nog even van de zon genieten!

woensdag 25 april 2007

Pardon-Chinees




Vandaag na een intensieve en smoorhete dienst op straat nog even een paar blikjes verkoelend gerstenat gehaald. In de plaatselijke super stuift me een jongeman voorbij met een imposante Chinese sik en snor. Hij ziet me amper en loopt me bijna van de sokken; bijna sluitingstijd.

Ik roep iets van "hé kijk uit!" waarop hij omkijkt en we elkaar opeens herkennen. A. In een "grijs verleden" heb ik hem en zijn familie begeleid toen ik nog bij vluchtelingenwerk werkte. "Ik herkende je niet, je bent helemaal op de Confucius-toer" Een brede grijns is mijn deel..


Ik herinner me een lijvig dossier en trieste vooruitzichten. Jaren later kwam ik A. opnieuw tegen toen ik op een school werkte waar hij stage liep. We wisselen beleefdheden uit; ik merk dat hij geen U meer zegt; dat heb ik hem meerdere keren verboden.. Hij heeft goed nieuws. Het generaal pardon zit eraan te komen en hij en zijn familie komen in aanmerking. Ook hebben ze rechtszaken gewonnen met de hulp van een "asielkanon" , een advocaat gespecialiseerd in deze zaken. Eindelijk goed nieuws, al zijn ze er nog niet..


Ik heb hem mijn kaartje gegeven en gevraagd om me op de hoogte te houden.. met een ferme handdruk neemt hij afscheid, mijn "Pardon-Chinees" Zo zie je maar weer dat niet alle herinneringen uit het verleden slecht zijn... Ik ga duimen!

donderdag 19 april 2007

Meeting (2)

Waarom Meeting 2? Ik heb al eerder over zo'n bijeenkomst geblogd, vorig jaar zomer.
Ook dit jaar wilden de muziekvrienden weer bijelkaar komen. Besloten werd dat dit keer iemand anders de organisatie op zich zouden nemen. Dus werd er naar Keijenborg in de prachtige Achterhoek getogen. Gelukkig was ik die dag vrij en eigenlijk het hele weekend.
Het was daarom geen probleem om eraan deel te nemen. Een auto was ook snel te lenen en zo ging het op naar "Normaal-country". Het clubhuis van de schutterij moest eraan geloven.
Het weekend beloofde warm te worden en dat werd het ook. Na een mede meeter in Meppel te hebben opgepikt waren we binnen twee uur in Keijenborg, vanaf Zutphen over landweggetjes en dijkjes langs de IJssel. We hebben een hele avond met 40 man feestgevierd. Natuurlijk was het bier er best, en bleven we tot de kleine uurtjes feesten. Tegen enen werd het bed opgezocht, ik had via een tip van een "local" een bed & breakfast uitgezocht. Een hele etage was daar voor gasten ingericht, en een grote achtertuin met tuinhuis en veranda stond klaar voor het ontbijt.
's Morgens al om 7 uur wakker en koffie gezet in de "woonkamer" en daarna een lekkere douche genomen. Het ontbijt was zeer luxe en het te genieten met vrienden was nog leuker.
Het warme weer werkte zeker mee en gezamenlijk werd nog even een optreden van de schutterij bekeken.. De thuisreis ging voorspoedig.


Het is nu alweer het begin van een nieuwe week..ik heb best moeite gehad om weer aan de dagelijkse sleur te moeten wennen..


dinsdag 10 april 2007

Voorbereidingen

Zo.. ik ben wakker.. Na de eerste nachtdienst van drie in Hoogeveen lag ik tegen 8 uur eindelijk in mijn nest. Tegen half drie deed ik de ogen weer open. Lekker geslapen; op naar de volgende dienst. Mijn ouders gingen vanmorgen net weg voor een paar daagjes Vlieland toen ik uit de nacht kwam. Dat betekende dus dat we elkaar tegemoet reden. Ondanks mijn duffe kop vanaf Hoogeveen de andere rijbaan in de gaten gehouden maar de auto niet gezien..

Nu nog wat administratief werk doen en vanavond misschien nog wat opruimen. Een vriendin van me gaat stage lopen bij de gemeente, en moet als ze geen onderdak heeft elke dag terug rijden naar Nunspeet. Ik heb haar een logeerbed aangeboden en mijn gezelschap voor zover ik wat waard ben na alle nachtdiensten. Waarschijnlijk wordt het zo dat ik net thuis kom als zij aan het werk gaat.. Nouja dan zien we elkaar 's middags en 's avonds nog wel.
De voorbereidingen betekenen wel dat de logeerkamer ontdaan moet worden van overbodige meubels en troep die op het logeerbed ligt. Moet ik even M. voor ophalen. Ook nog wat boodschappen doen want logé heeft bepaalde eet en drink eisen ..

Hoe druk kan iemand het hebben? En dan te bedenken dat ik pas vanavond hoor of ze komt of niet.. Nouja dan is de logeerkamer in elk geval opgeruimd, werd al tijd. Het strijkgoed is al weggewerkt, de kilo's lange mouw hangen weer winterlklaar in de kast. Het weekend belooft erg mooi te worden. Laat de zomer maar komen!!

zaterdag 7 april 2007

Tjilp!

Ik beklaagde me er al over dat er geen bezoek van de mezenfamile was dit jaar.

Had ik m'n best gedaan om lekkere pindasnoeren en vetbollen neer te hangen deze winter; kwam er niemand langs. Twee jaar geleden wel een nest pimpelmezen in mijn nestkastje gehad; vorig jaar bleef bezoek uit. Dit jaar ook zo leek het eerst. Tot ik van de week wakker werd van een nadrukkelijke "roep" vanaf mijn balkon. Een stel mezen zat kennelijk crisisoverleg te voeren, want in de tuin beneden zat een ekster zijn kansen in te schatten.


Later steeds vaker een mees op mijn balkonleuning; links en rechts spiedend naar onheil en uiteindelijk met één sprong naar het nestkastje om daar soepel in te verdwijnen. Ik zag ze geen takjes en veren en dergelijke aanvoeren voor hun "liefdesnestje"..


Zonet werd mijn aandacht getrokken door een hevig gepiep uit het kastje; Pa Mees en Ma Mees geven met blijdschap kennis! Ik vind het een eer dat ze mijn balkon/wasrek/balkondeur hebben gekozen als uitkijkpunt en kraamkamer. Ze kijken af en toe brutaal naar binnen en vliegen op als ik kijk of de was al droog is. Ze zijn te snel voor een actiefoto, dan maar een situatieschets.

Het tafereel is wel grappig om te zien, maar ik wil hun rust niet verstoren. Het opruimen van de troep op 't balkon zal dus nog wel even duren... In tegenstelling tot medeblogger A. heb ik dus geen lantaarnpaal nodig; maar misschien dat ze daar familie getipt hebben? Ik zal ze de groeten laten doen..

donderdag 5 april 2007

Naar de film


Moeder L. en ik wilden beiden al een tijd naar "The Queen".



In het filmhuis van deze spetterende noordelijke metropool was de film niet meer te zien.
Dan rest in deze hoek alleen nog het theater in Groningen. We hadden heel relaxt bedacht dat we vanaf de Frieslandweg (doorgaande route) de Q-liner 305 konden nemen en dan Borger en Gieten zouden omzeilen, ook vanwege wegwerkzaamheden.
Ruim op tijd stonden we bij de halte. De bus kwam al vlug en we stonden op toe 'ie in aantocht


was. Tot onze verbazing gaf de dame achter het stuur gas en wilde doorrijden. Ik maakte een gebaar van "hé ik wil mee" waarop de bus piepend tot stilstand kwam. Iets vlotter liep ik op de bus af, net had ik de achterbumper bereikt en er werd weer gas gegeven, waardoor wij verbouwereerd werden achtergelaten. Niet moeilijk voor te stellen dat er op dat moment stoom uit mijn oren kwam. Gelukkig kwam de opvolger lijn 300 er snel achteraan, terwijl wij eigenlijk al onderweg naar huis waren om toch de auto maar te nemen.

We konden instappen en kwamen toch ruim op tijd in "stad" aan.. Op de Museumbrug zaten heel wat mensen achter de terraschermen Palm of ander vocht te drinken, en te denken dat het zomer was. Al gauw kwamen we aan op de Vismarkt, maar de winkels waren dus al dicht. Ik wurmde me nog een weg tussen de studenten in de AH in de Korenbeurs door met wat versnaperingen en toen werd koers gezet naar de Poelestraat. Bij eetcafé
Time Out werd de menukaart bestudeerd. Moeder L. koos "zunschien brekt gain bomen" (zonnevis) en ik likkebaardde bij een lekkere tournedos met de naam " 't is spek veur en broad nao"..

Om zeven uur zou de fim beginnen. De bestelde menu's zouden op tijd zijn. Mooi niet dus.
Tegen tien voor zeven was alles klaar, nadat we nog eens aangedrongen hadden.
Jammer..gelukkig de drankjes gratis, en dus na snel eten naar de film.
Het filmhuis lag er vlak naast maar de film bleek al 10 minuten te zijn begonnen.
Ondanks dat een interessante film; dat bleek al uit recensies..

Het "Gezellig moeder" was niet van de lucht.. :-) Als we samen weg gaan voelen we ons altijd een beetje als moeder en zoon Van Putten, de onnavolgbare typetjes van Van Kooten en de Bie.

(Ik wìl helemaal niet met m'n moeder naar de film..ik wil lekker rollebollen met 'n lekkere blonde meid..maar ik heb geen lekkere blonde meid..daar ben ik voor behandeld.. :-)


Onzin natuurlijk maar een "understatement" tussen ons..
We hebben een leuke avond gehad, voor herhaling vatbaar.
Misschien volgende keer maar in Emmen?






zondag 1 april 2007

Troep en beesten

In een opwelling ging ik gisteravond eens op het achterbalkon staan want je moet toch wat?

Het was nog lekker buiten maar ik ergerde me ineens aan de troep op het balkon.

Waar laat je lege flessen zo snel? Juist, in een tas op het balkon of in een doos..

Niet meer naar omgekeken.. Ook een emmer met water stond er, dat niet aangenaam rook. Ik ben met twee emmers afvalwater door het trappenhuis gelopen en heb het goedje maar "milieubewust" achter de rhododenderons gekieperd..geen haan die er naar kraait.. Als de groenvoorziening het aflegt is dat minder, maar ik wilde er m'n keuken niet aan wagen..

Beide balkons zijn vorig jaar van een nieuwe coating voorzien.. Ik denk dat ik in de loop van de week de ouwe flessen af ga voeren en dan een emmer sop maak om het spul schoon te schrobben. Is het de voorjaarsschoonmaak-kriebel? of het feit dat je je kont niet meer kan keren op het balkonnetje? Hoe dan ook, de was draait en de troep is provisorisch opgeslagen, nu nog een auto om alle zooi weg te brengen naar de dichtstbijzijnde glasbak.



Dan moet ik ook nog ouwe meubels kwijt die eerst nog naar beneden moeten, zodat "Het Goed" ze kan komen halen. Als dat gebeurd is krijg ik eindelijk weer ruimte in de logeerkamer.. Ondanks dat ik al maanden geen logé's gehad heb moet het spul uitgemest worden en een goeie luchtbeurt krijgen. Nog even het mooie weer uitbuiten, voordat April weer doet wat 'ie wil.

Intussen krijgt de "dierentuin-soap" in Emmen een staartje. Vanmorgen zouden de eerste dieren worden overgebracht naar de nieuwe locatie, die nog niet eens klaar is. Met een grote logistieke operatie zouden hele colonnes beesten "verhuizen" onder leger en politiebegeleiding.

Jaja.. wat was de datum ook alweer? En warempel lieten mensen zich voor de gek houden..


Vanmiddag zelf maar ff poolshoogte genomen bij de bavianen die inmiddels alweer wat meer van hun rots afkomen en hun territorium verkennen. Ik kom er meer om mensen te kijken, overal waren ijsetende en zonnebadende mensachtigen te zien die zich welwillig lieten observeren door de apen... Nagenietend van een zonnige dag sluit ik deze blog af..

De vorige stond al helemaal op papier toen ik opeens een statische schok overbracht van mijn computermeubel naar de PC die daardoor acuut afsloeg en mijn blog met zich meenam..
Ik doe nu voorzichtiger..iemand een idee hoe ik dit soort ongelukjes voorkomen kan?

Geniet nog even van het weekend..tot blogs!


zondag 25 maart 2007

Dubbel feest

Gisteren was de heuglijke dag. Zowel moeder als oma vierden hun verjaardag.

Ja, op dezelfde dag.. Ik moest eerst werken, maar daarna werden de nette kleren uit de kast gehaald en heb ik mijn opwachting gemaakt bij het ouderlijk huis waar de familie inmiddels al klaarzat. Natuurlijk moesten wel narcissen gekocht worden. Dat hoort bij deze dag. Daar over een ander blogje in de categorie jeugdsentiment binnenkort.

Beide jarigen lieten zich de aandacht welgevallen, terwijl taart en koffie werden aangesleept.
De tafels stonden voor beiden vol met kado's en de nodige "groenvoorziening"
Oma, inmiddels 93 lentes jong, vond alles prachtig.
Tegen zevenen werd koers gezet naar Emmen centrum, om daar in het nieuwe wokrestaurant te gaan eten. Al gauw stond de hal vol met ooms en tantes, neven en nichten in oplopende formaten en leeftijdscategoriëen, en natuurlijk de twee jarigen. Filevorming bij de sushibar en het wokbuffet.. Allerlei heerlijkheden en teveel om allemaal te proberen. Na een eerste bordje werd door veel mensen van stoel verwisseld en bijgepraat. Je ziet elkaar zo jaren niet en dan komt zo'n neefje ineens een stuk hoger dan "vroeger".

Nadat ik de eerste trek gestild had werd ik door twee van de jongens uitgedaagd om met stokjes te gaan eten, terwijl mijn "zwager" zich over een brokkenmakende serveerster ontfermde die halsoverkop met een drijfnat pak richting keuken vluchtte nadat ze haar dienblad liet vallen..
De chef joeg de serveersters de keuken in en vermaande dwingend een ander; het zat nokvol in het restaurant en de stress had duidelijk zijn uitwerking. Ondanks dat bleef het onderling erg gezellig. Het eten met stokjes had ik ondanks mijn "kromme vingers" redelijk snel door.. vergt wel oefening trouwens.. Een leuke gelegenheid om iedereen weer eens te spreken, en wat te lachen en slap te kletsen.. Ik hoop dat we dit volgend jaar weer mogen doen..





Thuisgekomen was ik doodop; na een vroege dienst en om 6 uur op en pas tegen elven thuis kon ik toch nog niet slapen. Eerst nog even zitten en dan m'n bed inrollen.. De klok ging alvast een uur vooruit, daar ga ik echt niet tegen opstaan, ondanks advies van medeblogger A.





Om zes uur wakker geworden van een hoop kabaal. Dronken volk kwam weer terug uit de kroeg en wilde de benedenbuurman even goeiemorgen zeggen door met vijf man op het grasveld onderaan de flat te staan schreeuwen. Buurman was er kennelijk niet, waarop de heren met flesjes gingen gooien; even klonk het alsof er een raam brak, maar achteraf gezien bleef het bij een barst.. De hele buurt op stelten en de stappers ervandoor.. Ik kon met moeite weer in slaap komen en werd laat wakker.. Zometeen weer een late dienst draaien..

Ik kan terugkijken op een geslaagde dag..


P.S.: Het bed staat er, moest wat gestabiliseerd worden maar naar verluidt is de eerste nacht zonder kleerscheuren doorstaan (zie vorig blogje)..

donderdag 22 maart 2007

En een schroefje en een moertje en een boutje en een nippeltje...:-)

Een paar weken geleden kocht broer M. een bed.
Samen het ding, verpakt in twee dozen waarvan één van een metertje of twee in de auto geladen. In elkaar zetten zou later wel gebeuren. Gisteravond de vraag; "kan je helpen?" OK doen we..
Gelukkig ben ik technischer dan ik dacht, getuige enkele eerdere blogjes hier..

Op de kleine slaapkamer moest alles uitgepakt worden en dan stond het oude bed er ook nog in.
Dat heb ik vakkundig gedemonteerd waarna het eerst in de woonkamer werd gezet.
M. kreeg de geest en stofzuigde op de plek waar het bed stond. een stofwolk kwam achter uit de oude stofzuiger en ik vluchtte de kamer in. Na de eerste niesbui konden we aan de slag.
Montagetekeningen lezen heb ik geleerd, met meer geluk dan wijsheid.
Toen hoofd en voeteneind klaar waren bleek er nog wat over te zijn waarna het hele zwikkie weer uitelkaar moest. Pen-gat verbindingen..het pennetje brak af.. De laatste. Ik peuterde het restje eruit en kon toe met een halve gelukkig..beetje creatief zijn..
Ojee welke schroef moet ik nou gebruiken? De fabrikant had de zakjes schroeven van letters voorzien. Die correspondeerden natuurlijk niet geheel met de bouwtekening.. Experimenteren dus.. Eindelijk was de ombouw klaar. Nu staan er nog een lattenbodem en wat planken ter ondersteuning. Morgen verder. Ik heb me in allerlei bochten gewrongen en heb spierpijn..zin in mijn eigen zeer robuuste ledikant..
Volgens de tekening moet het lastigste nog komen en we hebben amper gereedschap..
Morgenochtend na de koffie weer sleutelen dus.. Hierbij een eerste indruk van het gevaarte..
M. slaapt noodgedwongen in de kamer op een matras.. :-)


dinsdag 20 maart 2007

Snertweer

Gister was ik vrij zoals al gezegd.

Na een priksessie bij de GGD (anti-enge ziektes) waar ze me wat kostbaar rood vocht afnamen
had ik een onbedwingbare zin in snert. Het was tenslotte snertweer. Na drie keer verkeerd prikken had ik m'n armen blauw en de pest in ..
De plaatselijke HEMA is hofleverancier; grote koppen snert en een snee Oud Hollandsch roggenbrood met spek zouden mijn "dubbele loyaliteit" snel doen verdwijnen.

Ik had ook wel zin in een Turks hapje ofzo, maar daar moest verder voor gefietst worden.
De Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam werd het dus.

"Graag één kop snert mevrouw".. "Helaas, hebben we niet meer. Einde seizoen".

"Snertmens", dacht ik, terwijl ze iets over het mooie weer zei.

Buiten woei de wind om het huis en de kachel snorde zacht..Sneeuwjachten vlogen tegen de ramen en vanmorgen moest ik eerst de dienstautoruit krabben voor ik wegkon. Bah..lente?
Vanmiddag las ik dat de HEMA in de verkoop is gegooid door de eigenaar. Er mag alleen niets veranderen aan het concept. Ik zal eens een bod doen, dan heb ik het hele jaar door snert.

Als 't slecht verkoopt maken we gewoon snert-ijs voor in de zomer..



Ik heb zin in de lente..maar ook in rookworst..

maandag 19 maart 2007

Je zult er maar in liggen..

Vandaag een kort verhaaltje, eigenlijk twee regels.

Ik wilde jullie deze foto niet onthouden.. Goed kijken naar de reclame op de achterruit :-)
(Bovenaan) Dit soort auto's rijdt hier in de regio rond..enig cynisme lijkt me op zijn plaats..
Of zou het de zwarte humor van de ambulancedienst zijn?




zaterdag 17 maart 2007

Op reis

Ik ben er weer..

Na een voor mij lange blogstilte ben ik weer begonnen.
Ik merkte bij diverse collegabloggers dat er een "writer's block" in de lucht hangt.

Kennelijk was daar nog plek voor, naast de lente die er al hing..
Vandaag was mijn vrije zaterdag. Helaas werkte het weer niet mee aan fietstochten of terrassessies, maar daarvan volgen er vast genoeg dit voorjaar.
Ik heb me maar nuttig gemaakt door aan de toekomst te timmeren. De sterren zouden goed staan voor nieuw werk zei de horoscoop. Die zeggen wel vaker wat dus daar trek ik me niet veel van aan. Nee, een paginagrote advertentie schreeuwde van de week dat er een "banenmarkt" was bij een nieuw te openen "resort" (luxe bungalowpark) in het pittoreske Nooitgedacht.
Vol goede moed de reis aanvaard. Het werd bijna "nooitgekomen" want de weg was totaal afgesloten. Via boerensluipweggetjes ben ik er uiteindelijk gekomen.

Binnengekomen wachtten letterlijk honderden mensen in een zaal om eerst een digitale foto te laten maken en vervolgens in een rij te gaan staan. Aan tafeltjes zaten mensen die de kandidaten met een "flitsgesprek" aan de tand voelden. Interessant om te zien, maar na ruim een uur staan en steeds van voet wisselen was ik er wel flauw van.
Gelukkig werd de rij achter me steeds langer en die voor me steeds korter, waarna ook ik mijn zegje kon doen. Na vijf minuten praten en het achterlaten van mijn CV kon ik weer gaan..
Einde van een interessante ervaring. Ik had geen puf meer om door het park te lopen en ben meteen vertrokken. Even bij m'n oma langs, wachtend op haar 92e verjaardag .
Na een dikke 70 km rijden aangekomen in een maanlandschap; de hele straat ligt eruit; erfenis van een gasfabriek van eeuwen her. Kinderen speelden op de zandbulten..deed ik "vroeger" ook.. Even een indruk.. Na de koffie en bijpraten weer terug..ik heb het ff gehad nu, lampje dooft langzaam. Hoop wat meer te gaan bloggen komende tijd.

.


zaterdag 10 maart 2007

Stoom


Tijd om hier weer even stoom af te blazen.
Ik had niet zoveel blog-zin de laatste dagen, het heeft dus even geduurd.
Ik heb een druk werkweekend, morgen ook weer vroeg op en naar Assen.
Ach, het houdt je van de straat zeg ik maar..


Wel moet me van het hart dat er weer een datepoging op niets is uitgelopen.
De afgelopen 2 weken druk aan het mailen geweest met een dame van een datingsite.
Het leek allemaal erg leuk. Er werden dagelijks A4tjes aan mail en foto's uitgewisseld.
Het bellen stelden we nog even uit; SMS was aan de orde van de dag.
Gisteravond eindelijk gebeld en anderhalf uur later weer opgehangen. Erg gezellig.

Morgen na de dienst in Assen zou ik bij haar komen koffiedrinken en eten, we hadden er zin in
om elkaar eindelijk te ontmoeten. Mocht het toch niet klikken dan was het in elk geval gezellig geweest. Vandaag bleef de mobiel angstvallig stil. Veeg teken? Ach..ze zal het druk hebben..
Thuis meteen de mail opengegooid.."Ik cancel de date morgen" .. Na het gesprek had ze nagedacht en besloten dat het toch anders voelde als voor die tijd. Verder geen uitleg.

Op mijn verbaasde reactie heb ik nog geen antwoord gekregen.

Ik baal heel..heeel stevig op het moment :-(


Morgen maar naar de film in plaats van te daten. Ik ga weer verder maar voorlopig maar even geen grote verwachtingen bij datingsites. Het bleef slechts bij een virtueel hallo en de hoop op meer..

Jammer..

zaterdag 3 maart 2007

Naar de film


Vandaag was het zover; mijn eerste vrije dag sinds tijden.

Zoals al vermeld ging het uitje naar "stad". Groningen dus.

In het filmhuis daar draait momenteel "Das Leben der Anderen"

De film geeft een beklemmend beeld van de angstcultuur die heersde ten tijde van de DDR in de jaren '80, enkele jaren voor de muur viel. Zeer indrukwekkend. Zelfs in tijden van harde onderdrukking is er nog menselijkheid.. Lees hier een recensie.


Ik hoefde me om vervoer geen zorgen te maken vandaag; de auto van M. stond klaar en om parkeergeld te besparen zette ik de auto neer bij de voormalige IKEA aan de Sontweg.

Ik herinnerde me dat er een halte van de citybus vlakbij was. Er stond een vrolijke dame retourtickets van € 2- te verkopen, het weer was goed en de busschauffeur (ver in de vijftig) sjansde uitgebreid met de veel jongere dames aan boord van de bus.

Na vijf minuten werden we op de Grote Markt afgezet. Ik had trek in een visje en die krijg je op de Vismarkt. Ik moest me wel door een horde flyeraars van diverse politieke partijen heen worstelen.. De man die me een Volkskrant aanbood wilde me meteen abonnee maken waar ik dus geen trek in had.


Tijd voor de film.. en tegen de tijd dat ik buiten kwam was het half zeven en ik besloot nog even een pizaatje te scoren en dan de laatste bus terug te pakken. Helaas..ondanks de toezegging van de chauffeur dat de laatste bus om zeven uur zou vertrekken, was de laatste al weg. Als een "stadjer" wees ik een paar toeristen de weg die ook hun auto op dezelfde plek hadden staan.


In de tot Albert Heijn omgebouwde Korenbeurs wat boodschappen gedaan en vervolgens zelf het hele eind gelopen.. Grote Markt-Steentilstraat-Damsterdiep en vervolgens de McDonald's reclame volgen tot de Sontweg. TomTom deed de rest..


Er staan nog twee films op het programma, even inplannen dus..

Als de lente komt..


Het ziet er vandaag wat minder uit dan gister; maar gelukkig ben ik vrij vandaag en hoef ik niet de hele dag te lopen. Plannen voor een lang weekend; nee geen centerparcs ofzo.

Gewoon lummelen in en om het huis. Zometeen de auto aanzwengelen en richting Groningen voor een film in het filmhuis, één van de drie die op mijn lijstje staan.

Een foto die ik gisteren maakte wil ik jullie niet onthouden; even leek de lente uit te breken.

We zullen nog even geduld moeten hebben.

Vannacht overigens een mooie maansverduistering (opsporing verzocht; wie heeft de maan verduisterd?) die je live kan volgen via een "webcast" van kennislink. Hoef je niet hudjemudje staan te dringen voor een telescoop. Hier in Emmen of omgeving geen sterrenwacht helaas..
Ik ga zo vertrekken, misschien blog ik nog dit weekend en anders; iedereen tot blogs!


maandag 26 februari 2007

Spierpijn en sentiment

Tja dat heb je ervan als je je hulpvaardig opstelt en wasmachines gaat slepen. Vanmorgen moest ik weer om 8 uur beginnen. Natuurlijk had ik moeite om mijn bed uit te komen maar meer omdat ik zo lekker lag dan omdat ik mijn spieren voelde.

Natuurlijk kwam dat pas toen ik thuiskwam. Tegen zessen op het bureau terug, en tegen half zeven thuis. Douchen, nog wat inkopen en dan eindelijk genieten van mijn biefstukjes met gebakken aardappelschijfjes, spekjes en groente. Daarna taaide ik af en toen ik zonet uit mijn "blogstoel" opstond protesteerden mijn spieren en botten krakend en piepend.

Wel moe maar ook voldaan. Het gezeur over de dienst is wat mij betreft overtrokken, en zoals H. al aanraadde; "ga ervoor en laat ze zien dat je het kan". Waarvan akte. Midden in de stad als "galante ridder" een huilende dame opgevangen die de weg kwijt was en al een uur liep te zoeken.. Na een half uur eindelijk gevonden; mevrouw wist het maximum parkeertarief ter plaatse en dat bracht me feilloos naar haar vervoermiddel waarop mijn collega net op dat moment een prent aanbracht, maar na aanhoren van het relaas deze vlot verwijderde..

Minder leuk; een collega die net van zijn sollicitatiegesprek terugkwam en daar vol vuur over vertelde. Ik had daar toch wat moeite mee en ben maar een paar auto's gaan controleren. Het steekt toch wel een beetje..

Ik ga me weer uit mijn blogzetel verheffen en mezelf naar de bank slepen voor een DVD van "Spooks" mijn favoriete serie tegenwoordig. Intussen speelt "Het Theater van het Sentiment" op radio 2 dat het vanavond 1981 is. Muziek uit mijn brugpiepertijd.. sweet memories en een feest der herkenning..Heerlijk programma!